Ρεπορτάζ
Η φημολογία που υπήρχε πριν από περίπου έναν χρόνο στο Ασβεστοχώρι, ότι οι παιδικές χαρές στην περιοχή “Μήλιο” (στο τέλος του δρόμου όπου λειτουργεί η Λαϊκή Αγορά) και στη διασταύρωση της οδού Καραμανλή με τον δρόμο που οδηγεί στο “Αργυρώ”, δεν πληρούσαν τους κανόνες ασφαλείας που απαιτούνταν, ήταν έντονες. Επίσημη ενημέρωση από πλευράς Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη δεν υπήρχε. Ορισμένοι δε έλεγαν πως ο Δήμος θα τις αντικαταστήσει με νέες πιο σύγχρονες, χωρίς όμως ουδείς να φανταστεί πως θα υπήρχε ένα μεσοδιάστημα ίσως και ενός χρόνου, κατά το οποίο τα παιδιά μιας κωμόπολης 7.000 περίπου κατοίκων θα είχαν ως μοναδική επιλογή, να παίξουν, στην παιδική χαρά που βρίσκεται στο κεντρικό πάρκο, η οποία, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να “φιλοξενήσει” έναν τόσο μεγάλο αριθμό παιδιών…
- Στις αρχές Αυγούστου ένα συνεργείο του Δήμου μετέβη στις προαναφερθείσες παιδικές χαρές και τις “ξήλωσε”. Στη συνέχεια, τις

φόρτωσε σε ένα όχημα κι έφυγε, τοποθετώντας απλώς την πινακίδα της φωτογραφίας, χωρίς, όπως διαβάζουμε, να αναφέρεται αν ο συγκεκριμένος χώρος ξαναλειτουργήσει ως παιδική χαρά ή θα δημιουργηθεί νέα σε κάποια άλλη περιοχή, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών.
Γονείς των παιδιών που τις χρησιμοποιούσαν, επικοινώνησαν με τις υπηρεσίες του Δήμου ζητώντας εξηγήσεις για τα παραπάνω δρώμενα, χωρίς όπως λένε να καλύπτονται από τις απαντήσεις που τους δόθηκαν. Στο πλαίσιο της κινητοποίησής τους επικοινώνησαν με τον ραδιοφωνικό σταθμό “Πρακτορείο FM 104,9”, προκειμένου να δημοσιοποιήσουν το πρόβλημά τους, όπου τους δόθηκε βήμα. Στη συνέχεια η ίδια εκπομπή (“Δύο στις 12”, με τους Νίκο Γιώτη και Φάνη Γρηγοριάδη) φιλοξένησε και τον δήμαρχο Πυλαίας – Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, όπου ανήκει διοικητικά το Ασβεστοχώρι, ο οποίος δήλωσε, μεταξύ άλλων, πως οι συγκεκριμένες παιδικές χαρές ήταν επικίνδυνες για τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών και πως θα δημιουργηθούν νέες εντός του… 2017.
Η Ηλεκτρονική Εφημερίδα testasv.local, φιλοξενεί παρακάτω τις συνεντεύξεις του Μπάμπη Τσουλφά, εκπροσώπου γονέων της περιοχής και του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, τις οποίες μπορείτε να ακούσετε ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ :
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΜΠ. ΤΣΟΥΛΦΑ ΚΑΙ ΙΓΝ. ΚΑΪΤΕΖΙΔΗ(ΗΧΗΤΙΚΟ)
“Ανοιξιάτικη” ήταν φέτος η Άγια Νύχτα της χριστιανοσύνης στο Ασβεστοχώρι, κατά τη διάρκεια της οποίας τα μέλη της Μικτής Χορωδίας του, τα οποία τηρώντας την παράδοση 67 ετών, τραγούδησαν από τη 1 τα ξημερώματα, επί τέσσερις συνεχείς ώρες, το εορταστικό τραγούδι “Χιόνια στο Καμπαναριό”.
Μειωμένα σε αριθμό, σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, παρά την προσθήκη χορωδών από το Χορτιάτη, τα μέλη της, υπό την καθοδήγηση του Δημήτρη Κεχαγιά, τραγούδησαν το “Χιόνια στο Καμπαναριό” σε 15 προεπιλεγμένα σημεία – γειτονιές του Ασβεστοχωρίου, προκειμένου να ακουστεί σε όσο το δυνατόν περισσότερα σπίτια της κωμόπολής μας.
Πάρα πολλοί Ασβεστοχωρίτες, ντόπιοι και νέοι κάτοικοι περίμεναν και φέτος, ξαγρυπνώντας κι αυτοί μαζί με τους χορωδούς, να τους ακούσουν και για να τους ευχαριστήσουν και να τους… ζεστάνουν λίγο, τους υποδέχθηκαν έξω από τα σπίτια τους με ποτά, γλυκίσματα, αφεψήματα και φρούτα. Κάθε φορά η ατμόσφαιρα “ζεσταινόταν” και οι ευχές έπαιρναν και έδιναν. Χειραψίες, αλληλοασπασμοί και αναχώρηση για μια άλλη γειτονιά, ενώ σε ορισμένα παράθυρα ή μπαλκόνια διακρίνονταν και κάποια πρόσωπα αγουροξυπνημένα που παρακολουθούσαν τις παραπάνω σκηνές με έκπληξη, ίσως, επειδή ήταν η πρώτη φορά που τις ζούσαν. Ορισμένοι από αυτούς άνοιγαν το παράθυρο και εύχονταν “και του χρόνου”. Άλλοι πάλι όχι. Ίσως πίστευαν πως ήταν μέρος του… ονείρου που έβλεπαν νωρίτερα στον ύπνο τους. Γιατί όντως όλα αυτά αν τα ζήσεις από κοντά, μοιάζουν ονειρεμένα…
Πρόκειται για μια βραδιά διαφορετική από όλες τις άλλες του χρόνου για τους συμμετέχοντες, γιαυτό και ορισμένοι αν και έχουν περάσει τα… εβδομήντα, εξέπεμπαν μια… νεανική αύρα και δεν υπολείπονταν σε ζωντάνια των νεώτερών τους στη χορωδία και “σκαρφάλωναν” με την ίδια με εκείνους ευκολία τις ανηφοριές του Ασβεστοχωρίου.
Το βράδυ αυτό όλα έχουν την ομορφιά τους. Ακόμη και η αγωνία αν σε μια γειτονιά υπάρξει κάποιος που θα βγει να τους κεράσει ή αν ανάψει έστω τα φώτα για να τους δείξει ότι τους άκουσε. Αλλά και να μην συμβεί κάτι τέτοιο δεν πτοούνται. Λες και είναι “ταγμένοι” να ξενυχτήσουν τραγουδώντας το συγκεκριμένο τραγούδι, διατηρώντας το έθιμο είτε τους ακούει κάποιος είτε όχι. Ξέρουν ότι στην επόμενη γειτονιά κάποιοι περιμένουν να τους ακούσουν, δίνοντάς τους εκτός από τα σχετικά κεράσματα και μια… ηθική ικανοποίηση. Εκτός από τα κεράσματα, πάντως, υπάρχουν και συνδημότες μας που προσφέρουν χρήματα, τα οποία καταγράφουν οι χορωδοί και στο τέλος ανακοινώνουν ενώπιον όλων των συμμετεχόντων το συνολικό ποσό που συγκεντρώθηκε και τα ονόματα αυτών που τα πρόσφεραν. Με τα χρήματα αυτά παλιότερα οι συμμετέχοντες πήγαιναν σε μια ταβέρνα “για τη σύσφιξη των σχέσεών τους”, όπως έλεγαν, ενώ τα τελευταία χρόνια πηγαίνουν μια εκδρομή (http://www.asvestohori.gr/?p=5366).
Σε όλη τη διάρκεια της “ευλογημένης” αυτής νύχτας τα πειράγματα μεταξύ των χορωδών, αλλά και των κατοίκων που τους κερνούσαν ήταν και φέτος συνεχή. Σε μια γειτονιά μάλιστα όπου βγήκαν να προσφέρουν εδέσματα ένας Bλάχος, ο Δημήτρης Δίτσης (“Πόδιας”) και ένας Πόντιος ο Αντώνης Κωτίδης, ορισμένοι τους εύχονταν στη βλάχικη και στην ποντιακή γλώσσα, υποσχόμενοι ότι του χρόνου θα τους τραγουδήσουν και στις γλώσσες αυτές!
Επίσης σχολίαζαν (χαριτολογώντας) και κάποιους αυτοδιοικητικούς, οι οποίοι ενώ κατά τις προεκλογικές χρονιές έβγαιναν από τα σπίτια τους και κερνούσαν τους χορωδούς φέτος “μάλλον κοιμόντουσαν βαριά και δεν τους… άκουσαν”, όπως έλεγε χαρακτηριστικά κάποιος χορωδός.
Προβληματισμένη, κατά διαστήματα ήταν και φέτος από την αρχή, η Σταυρούλα Δούδη που επί δεκαετίες με τον σύζυγό της, Στέλιο Πρασά, συμμετέχουν σ’ αυτήν την… ιεροτελεστία, όπως θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε, επειδή δεν “έβγαιναν” οι φωνές όπως θα έπρεπε, αλλά στη συνέχεια άρχισε κι εκείνη να χαμογελά αφού μετά τα πρώτα “φάλτσα” που υπήρχαν η ομάδα “έδεσε” και το συνολικό άκουσμα ήταν καλύτερο. Σ’ αυτό συνετέλεσε και ο χοράρχης – μαέστρος της χορωδίας, συντοπίτης μας Δημήτρης Κεχαγιάς, ο οποίος με αλλεπάλληλες εσωτερικές μετακινήσεις των χορωδών ανάλογα με τις φωνές τους και το χώρο όπου επρόκειτο να τραγουδήσουν (π.χ. αν υπήρχε αντίλαλος ή όχι, ή αν φυσούσε στο συγκεκριμένο σημείο), συνέβαλε ώστε να υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα…
Η συγκίνηση ήταν έντονη όταν τραγούδησαν έξω από το σπίτι του αείμνηστου, επί δεκαετίες μαέστρου της Χορωδίας, Γιώργου Ριτζούλη, όπου η σύζυγός του, Φίτσα (επίσης παλιά χορωδός), βγήκε και χαιρέτισε τους χορωδούς έναν προς έναν.
Αισθητή ήταν φέτος η απουσία του Γιώργου Μακαβού, ο οποίος κάθε χρόνο υποδεχόταν τους χορωδούς έξω από το σπίτι του στην “Πόποβα”, με ζεστά αφεψήματα που ετοίμαζε και φρούτα, ενώ πέρσι είχε προσφέρει σε κάθε έναν χορωδό και από ένα… “γούρι” για το 2015! Δυστυχώς ένα ατύχημα λίγες μέρες νωρίτερα δεν του επέτρεψε να καλωσορίσει με τον μοναδικό τρόπο του τους χορωδούς. Εκείνοι, πάντως, τραγούδησαν, “τιμής ένεκεν” το “Χιόνια στο Καμπαναριό”, έξω από το σπίτι του, ευχόμενοι στο τέλος “περαστικά”.
Στις πέντε περίπου, λίγο πριν αρχίσει η Θεία Λειτουργία, οι χορωδοί τραγούδησαν το “Χιόνια στο Καμπαναριό” μέσα στην εκκλησία, μπροστά στο ιερό.
Η όμορφη αυτή “χορωδιακή περιπλάνηση” ολοκληρώθηκε και φέτος με τον καφέ που ήπιαν οι χορωδοί στην αίθουσα τελετών του ναού του Αγίου Γεωργίου, όπου ανακοινώθηκε σε όλους και το ποσό που συγκεντρώθηκε φέτος, το οποίο ανήλθε σε 320 ευρώ, με τα οποία οι χορωδοί θα πραγματοποιήσουν εντός του 2016 μία ημερήσια εκδρομή.
Οι στίχοι του τραγουδιού που ερμήνευσε και φέτος η χορωδία την παραμονή των Χριστουγέννων είναι οι εξής:
Χιόνια στο καμπαναριό,
που Χριστούγεννα σημαίνει.
Χιόνια στο καμπαναριό,
ξύπνησε όλο το χωριό.
Κι όλοι παν στην εκκλησιά,
το Χριστό να προσκυνήσουν.
Κι όλοι παν στην εκκλησιά,
λάμπει απόψε η Παναγιά.
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,
που γεννήθηκε ο Χριστός μας.
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,
κι είχαν χιόνια τα κλαδιά.
Εγεννήθηκες χωρίς,
στρωματάκι καλέ μας Χριστούλη.
Εγεννήθηκες χωρίς,
μια σκουφίτσα να φορείς.
Χιόνια στο καμπαναριό,
που Χριστούγεννα σημαίνει.
Χιόνια στο καμπαναριό,
ξύπνησε όλο το χωριό.
Για την ιστορία αναφέρουμε (αλφαβητικά) τα ονόματα των συμμετεχόντων φέτος στη χορωδία και ήταν οι: Μαρία Αθανασέλου, Μαρία Γέρου, Μαρία Δούνα, Αλέκος Καραγκούνης, Δημήτρης Κεχαγιάς (χοράρχης – μαέστρος), Μαρία Κολοκοτρώνη, Ειρήνη Λάππα, Σοφία Μπάρμπα, Βασίλης Νουβάκης, Δημήτρης Πελτέκης, Σταυρούλα Δούδη – Πρασά, Στέλιος Πρασάς, Μαρία Κυριαζή – Σιββά, Αλέκος Σιββάς, Μαρία Σίκου, Φανή Σολωμού, Νίκος Τουλούδης, Βίκυ Τούση, Απόστολος Χαριζάνης, Όλγα Χατζηνείρου, Νικηφόρος Χορτατσιάνης.
Νίκος Γιώτης
Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου ήταν το χαρακτηριστικό του Χριστουγεννιάτικου Παζαριού (Bazaar) που διοργάνωσε το Σαββατοκύριακο η Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Ασβεστοχωρίου.

Κυρίες της Φιλοπτώχου Αδελφότητος στο χώρο όπου εκτέθηκαν προς πώληση οι χειροποίητες δημιουργίες τους
Οι κυρίες, μέλη της Αδελφότητος το απόγευμα του Σαββάτου και το πρωί της Κυριακής εκθέσανε, στην ιδιόκτητη αίθουσα της Φιλοπτώχου, τις χειροποίητες δημιουργίες τους, για τις οποίες όπως ανέφεραν, χρειάστηκε προσωπική εργασία δύο μηνών περίπου.
Οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να θαυμάσουν και να αγοράσουν τις δημιουργίες των Κυριών, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την Αδελφότητα κάνοντας παράλληλα “έξυπνες” φθηνές οικολογικές αγορές δώρων (γλυκά, ποτά, χριστουγεννιάτικα στολίδια) ενόψει των Χριστουγέννων.
Το απόγευμα του Σαββάτου η Χορωδία της Νεανικής Εστίας Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου, έψαλε, στο χώρο όπου λειτουργούσε το παζάρι, τα κάλαντα και τραγούδησε χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
Ν.Γ.
Μέρες τρύγου στον Αμπελώνα Κουτσοπαλίση

Ο αμπελουργός – οινοποιός Νίκος Κουτσοπαλίσης (αριστερά) με τον Σταύρο Σεϊδόγλου και τον Δημήτρη Σαπουνίδη κατά τη διάρκεια του τρύγου
Η πολυήμερη γιορτή του κρασιού ολοκληρώθηκε και φέτος στον αμπελώνα και στο οινοποιείο του Νίκου Κουτσοπαλίση (του μοναδικού πλέον Ασβεστοχωρίτη αμπελουργού – οινοποιού που παράγει μεγάλη ποσότητα κρασιού και τσίπουρου), όπου οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια πραγματικά διαφορετική εμπειρία, γεμάτη γεύσεις και αρώματα και να γνωρίσουν από κοντά ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής, να τρυγήσουν, να λάβουν μέρος στην επιλογή των σταφυλιών πριν την είσοδό τους στο εκραγιστήριο.
Η εμπειρία της συμμετοχής σε μια γιορτή για το κρασί δεν θα μπορούσε, φυσικά, να θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς οι επισκέπτες να δοκιμάσουν και τα εξαιρετικά κρασιά του αμπελώνα, τα οποία παράγονται με αρμονικό πάντρεμα της παράδοσης με την τεχνολογία.
Εκτός των παραπάνω, στην εξαιρετική γεύση των κρασιών συμβάλουν και τα σταφύλια στα οποία προσδίδουν χαρακτηριστικά αρώματα, η ολοήμερη έκθεσή τους στον ήλιο, το υψόμετρο (580 μέτρα ο λόφος όπου βρίσκεται το αμπέλι στο οποίο από το 1994 ο Νίκος Κουτσοπαλίσης ακολουθεί τα… χνάρια του παππού του), το κλίμα, οι άνεμοι και τα συστατικά του εδάφους της περιοχής. Ιδίως δε, το επικλινές ασβεστολιθικό πετρώδες υπέδαφος του αμπελώνα, που επιτρέπει το νερό της βροχής να αποστραγγίζει καλά και να μην λιμνάζει, με αποτέλεσμα να ποτίζεται σιγά σιγά το φυτό και να μην δημιουργεί μύκητες. Το υψόμετρο, επίσης, βοηθάει ώστε να μην έχει πολύ ζεστό καλοκαίρι και να… υπερθερμαίνονται τα σταφύλια, κινδυνεύοντας να χάσουν τα αρώματά τους. Άλλωστε όλοι οι παραπάνω παράγοντες είχαν συμβάλλει στο παρελθόν ώστε να γίνουν τα κρασιά του Ασβεστοχωρίου γνωστά για τη γεύση τους στο πανελλήνιο.
Μην φανταστεί βέβαια κανείς ότι ο Νίκος Κουτσοπαλίσης και ο πολύτιμος συνεργάτης του, ο ανιψιός του Δημήτρης Βακουφάρης (με ιδιαίτερες γνώσεις οινοποιίας), που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της διατήρησης αυτής της υπεραιωνόβιας παράδοσης, δεν πειραματίζονται με πρωτοποριακές μεθόδους ωρίμανσης. Πάντοτε, όμως, με σεβασμό στην παράδοση και τη δέουσα σχολαστικότητα που επιτάσσει αυτή η “ιεροτελεστία”. Γιατί περί “ιεροτελεστίας” πρόκειται όπως διαπιστώσαμε παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία από τον τρύγο μέχρι την εμφιάλωση.
Μετά τον τρύγο που διαρκεί δύο ή τρία Σαββατοκύριακα, ο οποίος γίνεται κυρίως με τη βοήθεια φίλων, τα σταφύλια μεταφέρονται στο σπαστήρα του οινοποιείου που αντικαθιστά πλέον το παραδοσιακό και χρονοβόρο πάτημα με τα πόδια. Εκεί διαχωρίζονται τα σταφύλια από το τσαμπί και προκύπτει η σταφυλομάζα. Δηλαδή ο χυμός του σταφυλιού μαζί με τα σταφύλια. Για τη λευκή οινοποίηση αφαιρούνται άμεσα τα σταφύλια και αξιοποιείται μόνον ο χυμός, ενώ για την οινοποίηση του κόκκινου κρασιού οινοποιούνται τα σταφύλια μαζί με το χυμό. Μετά από μια εβδομάδα περίπου για το λευκό και 10-15 μέρες για το κόκκινο κρασί, οι δύο οινοποιοί “τραβούν” το χυμό και τον βάζουν σε κάποια δεξαμενή το λευκό ή σε βαρέλι το κόκκινο, ώσπου να ολοκληρωθεί η διαδικασία της ζύμωσης δηλαδή να μετατραπεί όλος ο χυμός σε αλκοόλ-οινόπνευμα. Εκεί αφήνεται κάποιες μέρες για να σταθεροποιηθεί και γίνονται μερικές μεταγγίσεις από ένα βαρέλι σε άλλο ή από μια δεξαμενή σε άλλη, ώστε να φύγουν λάσπες ή οτιδήποτε άχρηστο υπάρχει. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετάγγισης περνούν στη διαδικασία της αποθήκευσης σε κάποιο βαρέλι που εξαρτάται από το τι στυλ θέλουν να δώσουν και από το πόσο καινούργιο είναι το βαρέλι.

Όταν ωριμάσει περνάει στο μπουκάλι και εκεί μένει επίσης ένα χρονικό διάστημα. Στο οινοποιείο Κουτσοπαλίση το κόκκινο κρασί μένει στο βαρέλι από 8 έως 12 μήνες, ενώ το λευκό λιγότερο χρονικό διάστημα αλλά πάντοτε σε καινούργιο βαρέλι. Τα βαρέλια είναι γαλλικά ή αμερικανικά δρύινα.
Οι ποικιλίες σταφυλιών του Νίκου Κουτσοπαλίση είναι Σωβινιόν Μπλανκ (Sauvignon Blanc) και Μοσχάτο Λευκό και από ερυθρές, Μερλό (Merlot), Σωβινιόν (Sauvignon) και Καμπερνέ (Cabernet).
Όπως επισημαίνουν οι δύο οινοποιοί το βασικότερο είναι να υπάρχουν υγιή σταφύλια.
Για το τσίπουρο τα σταφύλια περνούν στο πιεστήριο γιατί η φιλοσοφία τους είναι να βράζουν κυρίως κρασί επειδή είναι πιο καθαρό και περνάει πιο ωραία χαρακτηριστικά στο ποτό. Δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα γιαυτό χρησιμοποιούν μόνο την αρχική απόσταξη αφού όσο περνάει η ώρα η ποιότητα πέφτει. “Θέλουμε να παίρνουμε την “καρδιά” μόνο γιατί η διαδικασία χωρίζεται σε τρία στάδια. Στην “κεφαλή” την “καρδιά” και την “ουρά”. Γιαυτό εμείς παίρνουμε μόνο την “καρδιά”. Δηλαδή την καλύτερη ποιότητα”, δηλώνει ο Νίκος Κουτσοπαλίσης στην Ηλεκτρονική Εφημερίδα testasv.local.
Νίκος Γιώτης
Αναζήτηση
Αρχείο
- Δεκέμβριος 2025
- Ιούλιος 2025
- Ιούνιος 2025
- Δεκέμβριος 2024
- Ιανουάριος 2024
- Σεπτέμβριος 2023
- Μάρτιος 2023
- Φεβρουάριος 2023
- Ιανουάριος 2023
- Δεκέμβριος 2022
- Ιούλιος 2022
- Μάιος 2022
- Μάρτιος 2022
- Δεκέμβριος 2021
- Ιούλιος 2021
- Μάιος 2021
- Δεκέμβριος 2020
- Σεπτέμβριος 2020
- Ιούλιος 2020
- Απρίλιος 2020
- Φεβρουάριος 2020
- Ιανουάριος 2020
- Δεκέμβριος 2019
- Νοέμβριος 2019
- Οκτώβριος 2019
- Σεπτέμβριος 2019
- Ιούλιος 2019
- Ιούνιος 2019
- Μάιος 2019
- Απρίλιος 2019
- Μάρτιος 2019
- Φεβρουάριος 2019
- Ιανουάριος 2019
- Δεκέμβριος 2018
- Νοέμβριος 2018
- Οκτώβριος 2018
- Αύγουστος 2018
- Ιούλιος 2018
- Ιούνιος 2018
- Μάιος 2018
- Απρίλιος 2018
- Μάρτιος 2018
- Φεβρουάριος 2018
- Ιανουάριος 2018
- Δεκέμβριος 2017
- Νοέμβριος 2017
- Οκτώβριος 2017
- Σεπτέμβριος 2017
- Αύγουστος 2017
- Ιούλιος 2017
- Ιούνιος 2017
- Μάιος 2017
- Απρίλιος 2017
- Μάρτιος 2017
- Φεβρουάριος 2017
- Ιανουάριος 2017
- Δεκέμβριος 2016
- Νοέμβριος 2016
- Οκτώβριος 2016
- Σεπτέμβριος 2016
- Αύγουστος 2016
- Ιούλιος 2016
- Ιούνιος 2016
- Μάιος 2016
- Απρίλιος 2016
- Μάρτιος 2016
- Φεβρουάριος 2016
- Ιανουάριος 2016
- Δεκέμβριος 2015
- Νοέμβριος 2015
- Οκτώβριος 2015
- Σεπτέμβριος 2015
- Αύγουστος 2015
- Ιούλιος 2015
- Ιούνιος 2015
- Μάιος 2015
- Απρίλιος 2015
- Μάρτιος 2015
- Φεβρουάριος 2015
- Ιανουάριος 2015
- Δεκέμβριος 2014
- Νοέμβριος 2014
- Οκτώβριος 2014
- Σεπτέμβριος 2014
- Αύγουστος 2014
- Ιούλιος 2014
- Ιούνιος 2014
- Μάιος 2014
- Απρίλιος 2014
- Μάρτιος 2014
- Φεβρουάριος 2014
- Ιανουάριος 2014
- Δεκέμβριος 2013
- Νοέμβριος 2013
- Οκτώβριος 2013
- Σεπτέμβριος 2013
- Αύγουστος 2013
- Ιούλιος 2013
- Ιούνιος 2013
- Μάιος 2013
- Απρίλιος 2013
- Μάρτιος 2013
- Φεβρουάριος 2013
- Ιανουάριος 2013
- Δεκέμβριος 2012
- Νοέμβριος 2012
- Οκτώβριος 2012
- Σεπτέμβριος 2012
- Αύγουστος 2012
- Ιούλιος 2012
- Ιούνιος 2012
- Μάιος 2012
- Απρίλιος 2012
- Μάρτιος 2012
- Φεβρουάριος 2012
- Ιανουάριος 2012
- Αύγουστος 2011
- Ιούλιος 2011
- Ιανουάριος 2011








