Απόψεις

Εικόνες μιας άλλης εποχής

Όπως παλιά

Τελευταίες καλοκαιρινές “αναλαμπές” αυτές τις μέρες και σιγά σιγά αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα πως σύντομα και οι φετινές καλοκαιρινές μέρες θα μας εγκαταλείψουν… Όλοι, όμως, κάτι καλό θα έχουμε να θυμόμαστε απ΄ αυτό. Ίσως κάποιες εικόνες από τις διακοπές μας ή κάποιες από το… παρελθόν που, ευτυχώς, συνεχίζουν να υπάρχουν κάθε καλοκαίρι στο Ασβεστοχώρι.

Όπως αυτή της φωτογραφίας που τα τελευταία χρόνια συνεχίζουμε να βλέπουμε στη συγκεκριμένη κωμόπολη. Εικόνες που πριν από λίγες δεκαετίες τις βλέπαμε σε κάθε γειτονιά του Ασβεστοχωρίου. Συνήθως οι άνδρες πήγαιναν στην “Αγορά”, όπου υπήρχαν πολλά καφενεία και οι γυναίκες μαζεύονταν, κυρίως μετά το σούρουπο, στους “σοφάδες”, που ήταν ένα είδος κτιστών… καναπέδων και συζητούσαν. Συζητήσεις ατέλειωτες τις οποίες αρκετές φορές διέκοπταν τα κλάματα κάποιου παιδιού που χτυπούσε παίζοντας με τα άλλα της γειτονιάς κρυφτό, εννιάπετρο, μήλα, σχοινάκι, ποδόσφαιρο, μακριά γαϊδάρα κ.α., αφού τότε δεν υπήρχαν -όπως τώρα- τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που τα “εγκλωβίζουν” μπροστά σε μία οθόνη μέσα στα σπίτια τους.

Όλα τα παιχνίδια είχαν τη χάρη τους, ακόμη και ο πετροπόλεμος των αγοριών δύο γειτονιών, ο οποίος αν δεν τελείωνε με το… άνοιγμα ενός κεφαλιού, ολοκληρωνόταν με τις φωνές και το κυνηγητό κάποιας νοικοκυράς που της έσπαζαν κατά λάθος το τζάμι! Εικόνες μιας άλλης εποχής, που έφυγαν ανεπιστρεπτί! Ευτυχώς οι κυρίες της φωτογραφίας μας, συνεχίζουν να διατηρούν τα καλοκαίρια τη συγκεκριμένη εικόνα του παρελθόντος, έστω κι αν δεν υπάρχει πλέον στη γειτονιά τους (περιοχή Μήλιο) κάποιος “σοφάς” για να κάτσουν, αλλά αξιοποιούν τα παγκάκια της περιοχής…

Να ΄ναι γερές και να μας χαρίζουν ανάλογες εικόνες για πολλά ακόμη χρόνια!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

 

Καταχωρήθηκε επίσης σε Επίκαιρα θέματα, Ψυχαγωγία | Σχόλια κλειστά

Υποβιβάστηκε η ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Γενεάς – Θα “γιορτάσει” το 2016 τα 90 χρόνια ιστορίας της στη… Β” Κατηγορία

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες.  Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος. Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος  Κίσσας, Αντώνης  Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της βασικής ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες και ένας από την Εξοχή.
Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος.
Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος Κίσσας, Αντώνης Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

 

Στον αυτοεγκλωβισμό της διοίκησης της Νέας Γενεάς το περασμένο καλοκαίρι με την πρόσληψη του προπονητή Ηρακλή Κουτουνίδη, επειδή απέκτησε η ιστορική ομάδα της κωμόπολής μας πολλούς ποδοσφαιριστές, που πρότεινε (έφερε) εκείνος, αποδίδουν οι φίλαθλοι του Ασβεστοχωρίου τον υποβιβασμό της στη Β” Κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας (ΕΠΣΜ).
Ο αυτοεγκλωβισμός έγκειται στο γεγονός ότι ενώ η ομάδα κατά τις δέκα πρώτες αγωνιστικές είχε μόλις τρεις βαθμούς και τα μηνύματα για την πορεία της ήταν αρνητικά, εντούτοις η διοίκηση δεν αντικατέστησε τον προπονητή με άλλον (μια αλλαγή που ίσως λειτουργούσε θετικά), φοβούμενη, πιθανόν, ότι αποχωρώντας εκείνος θα αποχωρούσαν μαζί του και οι ποδοσφαιριστές που είχε προτείνει να αποκτηθούν, με αποτέλεσμα, ίσως, αν συνέβαινε αυτό, στη συνέχεια η ομάδα να… ξέμενε από παίκτες. Έτσι ο προπονητής παρέμεινε στη θέση του και παρά την προσωρινή απομάκρυνση της ομάδας από τις τελευταίες θέσεις, στη συνέχεια κατρακύλησε εκ νέου στην… ουρά της βαθμολογίας, όπου τη βρήκε η λήξη της κανονικής περιόδου και οδηγήθηκε σε αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό Τερψιθέας με μειονέκτημα έδρας, τον οποίο έχασε και υποβιβάστηκε.
Εκτός αυτού η στελέχωση της ομάδας με συνολικά 10 – 11 ποδοσφαιριστές που δεν είχαν καμία σχέση με το Ασβεστοχώρι, εκ των οποίων οι περισσότεροι αγωνίζονταν ως βασικοί, δεδομένου ότι ήταν προσωπικές επιλογές του προπονητή (μεταξύ των οποίων ο… γιος του που ήταν και ο μοναδικός τερματοφύλακας ως τον Ιανουάριο αλλά και ο ανιψιός του), είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει το κίνητρο για τους κατοίκους του Ασβεστοχωρίου να πηγαίνουν στο γήπεδο να ενισχύουν κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος την ομάδα, μιας και δεν αγωνίζονταν πλέον σ” αυτήν κάποιοι συγγενείς, συντοπίτες ή φίλοι τους.
Η πικρία που είναι έκδηλη στους φίλους της ομάδας προέρχεται κυρίως από το γεγονός ότι υποβιβάστηκε έχοντας, όπως προαναφέραμε, ως βασικό κορμό ποδοσφαιριστές που… κατοικοεδρεύουν εκτός Ασβεστοχωρίου.
Συνεπώς, διερωτόμαστε τι νόημα έχουν οι ακαδημίες, όταν ο βασικός κορμός της ομάδας αποτελούνταν από τους λεγόμενους “λεγεωνάριους” και όχι από παιδιά από το Ασβεστοχώρι;
Επίσης τίθεται το ερώτημα για ποιο λόγο η συγκεκριμένη διοίκηση, ενώ ξεκίνησε τη θητεία της, όπως είχαμε τονίσει και σε άρθρο μας το Μάρτιο του 2012 (http://www.asvestohori.gr/?p=1021 ) “επενδύοντας” στο ποδοσφαιρικό δυναμικό του Ασβεστοχωρίου, στη συνέχεια, εγκατέλειψε αυτήν την τακτική και επιδόθηκε στις μεταγραφές παικτών εκτός της κωμόπολης;
Ασφαλώς απάντηση στο παραπάνω ερώτημα πρέπει να δώσουν τα μέλη της διοίκησης της Νέας Γενεάς… Γιατί στα τρία χρόνια που διοικεί η νυν διοίκηση δεν είδαμε να προωθούνται στη βασική ομάδα ποδοσφαιριστές από τις ακαδημίες. Άραγε δεν υπάρχουν ταλέντα σ” αυτές που θα μπορούσαν να προωθηθούν στην Α” ομάδα;
Κι όσο για το εγχείρημα της διοίκησης Γαρυφάλλου με το ΑΦΜ της ποδοσφαιρικής ομάδας “Άγιος Παύλος” (;) στην οποία ενέταξε ορισμένους εφήβους της και όχι μόνο, μάλλον δεν πέτυχε, αφού πολλοί από αυτούς, όπως αποδείχτηκε, θα μπορούσαν να πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα, αν φυσικά είχαν μείνει κάποιες θέσεις ελεύθερες στο ρόστερ της, που “είχε γεμίσει” από τους… προτεινόμενους από τον κ. Κουτουνίδη ποδοσφαιριστές.
Ίσως έτσι κάποιοι νεαροί να αποκτούσαν εμπειρίες και κάποιοι άλλοι να βοηθούσαν την ομάδα, αλλά στην περίπτωση εκείνη και να υποβιβαζόταν η Νέα Γενεά, ουδείς θα επέρριπτε ευθύνες στη διοίκηση για λάθος χειρισμούς της που οδήγησαν στην πτώση της.
Αντιθέτως θα είχε αρκετούς ποδοσφαιριστές με εμπειρία από παιχνίδια Α” Κατηγορίας στα πόδια τους (και όχι Γ” Κατηγορίας) έτοιμους να βοηθήσουν, κατά την προσεχή περίοδο, στην επάνοδο της ομάδας.
Για να μην πούμε ότι και πολύ περισσότερους φιλάθλους θα είχε, αφού αρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεγαν να πάνε να παρακολουθήσουν φίλους τους που έπαιζαν στην ομάδα του “Αγίου Παύλου” και όχι της Νέας Γενεάς, ασχέτως αν αγωνίζονταν οι δύο ομάδες διαφορετικές ώρες.
Στη δύσκολη αυτή στιγμή καλό είναι η διοίκηση να πραγματοποιήσει μία συγκέντρωση των φίλων της ομάδας, όχι τόσο απολογιστικού χαρακτήρα, αλλά κυρίως με αναφορά στις προοπτικές της Νέας Γενεάς και τα μελλοντικά σχέδια της διοίκησης, τα οποία ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχουν σχέση με τη στελέχωση της πρώτης ομάδας με παιδιά, κυρίως από το Ασβεστοχώρι. Όπως συνέβαινε παλιά. Από τη σύστασή της το 1926. Επί δεκαετίες ολόκληρες.

Καλό θα ήταν η πρώτη κίνηση να αφορά στην πρόσληψη ενός προπονητή – παιδαγωγού. Με αποδεδειγμένη εμπειρία στην προώθηση νεαρών ταλαντούχων παιχτών σε ανδρικές ομάδες και όχι απλώς με πτυχίο καθηγητή Φυσικής Αγωγής όπως ο συντοπίτης μας, Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο οποίος προ διετίας που ήταν προπονητής της ανδρικής ομάδας της Νέας Γενεάς, ούτε καν είχε μπει στον κόπο να πάει να παρακολουθήσει έστω ένα παιχνίδι της ομάδας του Λυκείου Ασβεστοχωρίου για το σχολικό πρωτάθλημα, η οποία τη χρονιά εκείνη, με αλλεπάλληλες «τεσσάρες» και «πεντάρες» που είχε σημειώσει είχε φτάσει στον τελικό του ομίλου της. Όπου ήταν σίγουρο πως θα εντόπιζε ταλαντούχους ποδοσφαιριστές για την ανδρική ομάδα…

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

Καταχωρήθηκε επίσης σε Αθλητισμός, Επίκαιρα θέματα, Νέα Γενεά: Αγώνες - Δραστηριότητες | Σχόλια κλειστά

«Φτωχότερο» το Ασβεστοχώρι κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

25102010689Ανέκαθεν ήταν φιλόζωος, αλλά τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ουσιαστικά τις αφιέρωσε στα ζώα συντροφιάς, τα οποία φρόντιζε, περιέθαλπε και για τα οποία, χωρίς υπερβολή, ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξής του. Η φετινή 4η Οκτωβρίου, κατά την οποία γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, ίσως να μην έχει τόσο… εορταστικό χαρακτήρα για το Ασβεστοχώρι, που πενθεί τον Γρηγόρη Παρθένη, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από κοντά μας πριν από μερικούς μήνες.

Ήταν σίγουρα ο πιο φιλόζωος Ασβεστοχωρίτης κι αυτό το έδειχνε καθημερινά έμπρακτα, αφού είχε μετατρέψει το αγρόκτημά του στο δάσος Κουρί σε καταφύγιο ζώων, το οποίο συντηρούσε χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, φιλοξενώντας παράλληλα και αρκετά ζώα στο σπίτι του. Επίσης δαπανούσε αρκετά χρήματα για τη θεραπεία τραυματισμένων ή ασθενών ζώων ή ακόμη και για τη στείρωση πολλών αδέσποτων.

Στο αυτοκίνητό του υπήρχαν πάντοτε σάκοι με τροφή για σκύλους και γάτες, που τάιζε όπου συναντούσε.

Φωτογραφία0553

Χαρακτηριστική ήταν η κινητοποίηση των εγκαταλελειμμένων σκύλων στο δάσος Κουρί, όταν ανέβαινε τη μεγάλη ανηφόρα και κατευθύνονταν προς το αγρόκτημά του. Συνήθως βγαίνοντας στην ευθεία κόρναρε ορισμένες φορές, ήχο που αναγνώριζαν τα συγκεκριμένα ζώα και τρέχοντας μετέβαιναν προς το σημείο εκείνο!

Ο Γρηγόρης Παρθένης με τις δράσεις του συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των συμπολιτών μας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ζώα συντροφιάς, ενώ παράλληλα στήριζε το έργο των φιλοζωικών οργανώσεων.

 

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε προφυλάσσονται από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε να προφυλάσσονται από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και λίγες ώρες πριν φύγει από κοντά μας “προδομένος” από την καρδιά του, παρά τις έντονες ενοχλήσεις στο στήθος, πριν μεταβεί στο εφημερεύον νοσοκομείο, πήγε πρώτα στο αγρόκτημά του για να ταΐσει τους τετράποδους φίλους του, θέλοντας ίσως να τους… αποχαιρετήσει!

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Επίκαιρα θέματα, Ζώα | 1 Σχόλιο

Επικίνδυνο “κόσμημα” και… προεκλογική περίοδος

Άρθρο στο περιοδικό του Δήμου για το νέο Σχολείο Με αρκετή καθυστέρηση έφτασε στα χέρια μου το τελευταίο περιοδικό «αυτοπροβολής» του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, όπως αποκαλούν κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου το περιοδικό του δήμου μας (δικαίως άλλωστε αφού ουσιαστικά εκεί που επικεντρώνουν την προσοχή τους οι δημότες όταν φτάνει στα χέρια τους, είναι αν υπάρχει σελίδα χωρίς φωτογραφία του δημάρχου ή μετρούν το συνολικό αριθμό τους).

Διαβάζοντας στις πρώτες του σελίδες ρεπορτάζ με τίτλο: «“Κόσμημα” το νέο σχολείο στο Ασβεστοχώρι», διαπίστωσα με έκπληξη πως δεν υπήρχε ούτε κουβέντα για τις κατασκευαστικές κακοτεχνίες και την επικινδυνότητά του όταν παραδόθηκε, η οποία είχε ως αποτέλεσμα κατά τις πρώτες μέρες λειτουργίας του τον τραυματισμό καθηγητών και μαθητών του (http://www.asvestohori.gr/?p=3341). Ούτε έστω μία συγνώμη από τη δημοτική αρχή προς τους συμπολίτες μας που έζησαν αυτήν την οδυνηρή εμπειρία. Έστω ως υστερόγραφο, για την ταλαιπωρία που υπέστησαν επειδή, μάλλον, δεν έγιναν οι έλεγχοι που απαιτούνταν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου πριν παραδοθεί. Πιθανόν γιατί όπως έλεγαν κάποιοι Ασβεστοχωρίτες η σκέψη των υπευθύνων του δήμου ήταν πώς θα οργανωθεί καλύτερα η φιέστα των εγκαινίων και όχι αν είναι ασφαλές για μαθητές και καθηγητές το σχολικό συγκρότημα που επρόκειτο να παραδοθεί.

Κι αν σκεφθεί κάποιος πως ξεχάστηκαν τα προβλήματα αυτά και γιαυτό γράφτηκε όπως γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο στο περιοδικό του δήμου, αυτό δεν ισχύει αφού πολύ αργότερα από την έκδοσή του, στη συνεδρίαση της 1ης Οικονομικής Επιτροπής του 2014 του δήμου (8ης Ιανουαρίου) συζητήθηκε το θέμα: Έγκριση πρακτικού του ανοικτού διαγωνισμού για την ανάδειξη αναδόχου κατασκευής του έργου «Επείγουσες εργασίες αποπεράτωσης για την ασφαλή λειτουργία του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου» ( http://www.pilea-hortiatis.gr/web/guest/opengov/invitations/archive/8340). Οπότε δικαιολογία δεν υπάρχει για τη μεγάλη έμφαση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ του περιοδικού του δήμου. Ή μάλλον υπάρχει. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο ενόψει των δημοτικών εκλογών του Μαΐου και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για… όλα. Οψόμεθα!

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Δημοτικά, Εκπαίδευση, Επίκαιρα θέματα | Σχόλια κλειστά

Ο… Σκαραβαίος της “Στέρνας”

 DSC_0432

Παραμένει επί μήνες… ακίνητο στην περιοχή της “Στέρνας” με σχεδόν ξεφούσκωτα από την ακινησία λάστιχα. Οι περισσότεροι το προσπερνούν αδιάφορα, ενώ άλλοι βλέποντάς το, ίσως σκέφτονται ότι πρόκειται για ένα αυτοκίνητο “σύμβολο”. Γιατί κατέχει το ρεκόρ του αυτοκινήτου με τη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια παραγωγής και τον μεγαλύτερο αριθμό οχημάτων παγκοσμίως. Ο… Σκαραβαίος ή Χελώνα ή Σκαθάρι ή Κατσαριδάκι, όπως είναι γνωστό, ήταν το πρώτο, χρονολογικά αυτοκίνητο στην ιστορία της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen που το παρήγαγε από το 1938 μέχρι το 1997, και γι αυτό χαρακτηρίστηκε “Αυτοκίνητο του Λαού”. Κυκλοφορούσε ακόμη και σε κακοτράχαλα μέρη ενώ οι λάτρεις του στη Βόρεια Ελλάδα δημιούργησαν το 2004 τη Λέσχη Σκαραβαίου, στην οποία συζητούν και ανταλλάσσουν εμπειρίες για οτιδήποτε αφορά το αγαπημένο τους όχημα.

Άραγε ποια θα είναι η τύχη του Σκαραβαίου της “Στέρνας”; Θα τον αναλάβει κάποιο μέλος της Λέσχης ή θα πάει για απόσυρση, δηλαδή για… παλιοσίδερα;

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Επίκαιρα θέματα | Σχόλια κλειστά

Η διαιτησία μετέτρεψε τη γιορτή του τελικού σε… παρωδία

Σε αυτό το ακατάλληλο γήπεδο με τις πολλές λιμνούλες και υπό καταρρακτώδη βροχή «ανάγκασε» ο καθηγητής – διαιτητής τους μαθητές των δύο σχολείων να παίξουν τον τελικό του ομίλου τους, διακινδυνεύοντας την υγεία και τη σωματική τους ακεραιότητα. Εκείνος βέβαια, όπως διακρίνεται, ήταν καλά προφυλαγμένος με τα αδιάβροχα ρούχα του…

Όταν ένας μεσήλικας γυμναστής που διαιτητεύει ασθμαίνων έναν τελικό ομίλου Λυκείων, προκαλεί με τις ενέργειές του την αντίδραση ακόμη κι ενός ιερέα, τότε αυτό πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους της διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά στα κριτήρια με τα οποία ορίζουν διαιτητές. Το χειρότερο είναι ότι με τα φαλτσοσφυρίγματά τους που προέρχονται κυρίως από την αδυναμία τους, λόγω ηλικίας, να παρακολουθούν από κοντά τις φάσεις, αφήνουν κάποιους από τους νεαρούς αθλητές παραπονούμενους και με έντονο το αίσθημα της αδικίας. Ένα τέτοιο σκηνικό παρακολουθήσαμε στον τελικό του ομίλου που συμμετείχε το Λύκειο Ασβεστοχωρίου με αντίπαλο την ομάδα τους Αριστοτελείου Κολεγίου. Πριν αναφερθούμε αναλυτικά στα σημερινά δρώμενα πρέπει να αναφέρουμε ότι η αντίπαλος του Λυκείου μας είχε καλύτερο σύνολο αφού μάλλον για… διαφημιστικούς λόγους του σχολείου (ιδιωτικό) συγκεντρώνει όσο περισσότερους μαθητές αγωνίζονται σε μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης. Μεταξύ αυτών οι επαγγελματίες του ΠΑΟΚ, Πόποβιτς και Παπαδόπουλος. Επίσης είχε βάθος πάγκου αφού οι αναπληρωματικοί είναι εφάμιλλοι των βασικών. Συνεπώς δε χρειαζόταν η βοήθεια εκούσια ή ακούσια, δεν γνωρίζουμε, της διαιτησίας για να πάρουν τη νίκη. Το τραγικό, πάντως, της υπόθεσης είναι το αναπάντητο γιατί γονέων προς τον διαιτητή, ξεκίνησε και δεν ανέβαλε τον αγώνα, ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς σε ολόκληρο το πρώτου ημίχρονο και στις αρχές του δευτέρου, με κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών σε ένα γήπεδο που είχε μετατραπεί σε λίμνη και γενικότερα για την υγεία τους αφού έπαιζαν βρεγμένοι επί 70 λεπτά. Έτσι έχασε το χαρακτήρα γιορτής που θα έπρεπε να έχει όπως κάθε τελικός και τον μετέτρεψε σε… παρωδία. Γιατί εκτός από το παραπάνω γεγονός “έκλεισε” τα μάτια του σε καθαρό πέναλτι υπέρ του Λυκείου Ασβεστοχωρίου όταν το σκορ ήταν 1-1, παρότι ο βοηθός του παραδέχθηκε ότι υπήρξε παράβαση, ενώ το 2-1 έγινε αφού αντίπαλος παίκτης έστρωσε την μπάλα επίσης με το χέρι. Στο σημείο εκείνο αντέδρασε ακόμη και ο εφημέριος του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου, π. Εμμανουήλ Μπουζίνος ο οποίος διαμαρτυρήθηκε προς τον διαιτητή για την… αβλεψία του εκείνη. Παρά την κατάφωρη σε βάρος τους αδικία οι μαθητές του Ασβεστοχωρίου δεν πτοήθηκαν και λίγο έλειψε να ισοφαρίσουν με κεφαλιά του Γιώτη που βρήκε στο δοκάρι. Αμέσως μετά δέχθηκαν το τρίτο γκολ και όπως ήταν φυσικό απογοητεύτηκαν και χαλάρωσαν και δέχθηκαν ακόμη δύο γκολ στο τελευταίο πεντάλεπτο του αγώνα ο οποίος έληξε τελικά με 5-1. Σκορ βαρύ για το Λύκειο της κωμόπολής μας που την εκπροσώπησε επάξια στο θεσμό και ασφαλώς αδικείται από αυτό, για την έκταση του οποίου εκτός από τους εξαίρετους αντιπάλους ποδοσφαιριστές συνέβαλε και ο διαιτητής. Καλό θα είναι στο μέλλον οι διοργανωτές να ορίζουν νεώτερους σε ηλικία γυμναστές να διαιτητεύσουν τέτοια παιχνίδια ώστε να έχουν τη φυσική κατάσταση και να παρακολουθούν από κοντά τις φάσεις. Πάντως και οι αδικίες είναι μέσα στη ζωή και η εξέλιξη του σημερινού αγώνα ήταν ένα καλό μάθημα για νεαρούς ποδοσφαιριστές. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι το σημερινό γκολ του Λυκείου Ασβεστοχωρίου σημείωσε ο Μαδίτσης ισοφαρίζοντας σε 1-1. Η ομάδα του Λυκείου μας έπαιξε και σ” αυτό το παιχνίδι με τη γνωστή ενδεκάδα που αγωνίζονταν καθημερινά και αλλαγή τον Γεωργιάδη. Οι καθημερινοί αγώνες είναι ένα ακόμη αρνητικό της διοργάνωσης αφού δεν επιτρέπει σε κάποια ταλέντα να δείξουν τα προσόντα τους αλλά ευνοεί όσους αθλούνται συστηματικά σε μεγάλες ομάδες και φυσικά επαγγελματικά. Οι δώδεκα ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν και σ” αυτό το παιχνίδι ήταν: Αλέξανδρος Μιλόσεβιτς, Γρηγόρης Λουπίδης, Παναγιώτης Γρούσκος, Γιάννης Κοπαϊδης, Νίκος Αδαμάκος, Ηλίας Τσαλακίδης, Γιάννης Καραμπάς, Νικηφόρος Γριζόπουλος (63′ Αλέξανδρος Γεωργιάδης), Σταύρος Γιώτης, Κώστας Κυρικτσής, Σωτήρης Μαδίτσης. Θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά και είναι καιρός πλέον να επιστρέψουν στις καθεαυτού σχολικές τους δραστηριότητες, δηλαδή στα μαθήματά τους και ιδίως οι μαθητές της Γ” Λυκείου, που είναι οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στη σχολική ομάδα, οι οποίοι σε τρεις μήνες θα συμμετάσχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις.

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Αθλητισμός, Επίκαιρα θέματα, Λύκειο: Δραστηριότητες, Ρεπορτάζ | Σχόλια κλειστά

Απόψεις ενός Άγγλου για το Ασβεστοχώρι (2)

Πριν από καιρό είχαμε αναδημοσιεύσει μία επιστολή που είχε δημοσιευτεί το Φεβρουάριο του 1989 στην εφημερίδα «Ασβεστοχώρι» (που εξέδιδε ο δημιουργός και υπεύθυνος αυτής της ιστοσελίδας, δημοσιογράφος, Νίκος Γιώτης), ενός Άγγλου, του Freddie Andrews, ο οποίος με επιστολή του στην εφημερίδα, περιέγραφε με γλαφυρό τρόπο, τους λόγους για τους οποίους αγάπησε τόσο το χωριό αυτό, και τον ώθησαν αργότερα, μόλις συνταξιοδοτήθηκε, με την καταγόμενη από το Ασβεστοχώρι σύζυγό του, να εγκατασταθεί μόνιμα σ’ αυτό. Όπως φαίνεται και από τα γραφόμενα του κ. Andrews, αρκετά έχουν αλλάξει στο Ασβεστοχώρι στα 23 αυτά χρόνια που πέρασαν. Τα περισσότερα όμως υφίστανται ακόμη και σήμερα και ίσως ορισμένα από αυτά να συνετέλεσαν ώστε κάποιοι κάτοικοι άλλων περιοχών να επιλέξουν κι εκείνοι το Ασβεστοχώρι ως μόνιμη κατοικία τους.

Σήμερα αναδημοσιεύουμε μία ακόμη επιστολή του που δημοσιεύτηκε τρεις μήνες αργότερα, το Μάιο του 1989 στην προαναφερόμενη εφημερίδα και σίγουρα παρουσιάζουν ενδιαφέρον οι λόγοι που τον οδήγησαν να επιλέξει τότε το Ασβεστοχώρι ως δεύτερη κατοικία του και αργότερα αφού συνταξιοδοτήθηκε ως μόνιμη κατοικία.

Η επιστολή του κ. Andrews έχει ως εξής:

«Πολλές φορές αναρωτιέμαι ΄΄γιατί διάλεξα το Ασβεστοχώρι ως δεύτερη κατοικία μου΄΄. Γιατί όχι κάπου σαν την Ισπανία, που το ταξίδι από την Αγγλία είναι πολύ πιο κοντινό και πιο φθηνό, διότι υπάρχει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη μεταξύ των δύο κρατών και αυτό βοηθά στη χαμηλή τιμή του εισιτηρίου. Επίσης τα σπίτια δεν είναι τόσο ακριβά και το επίπεδο της καθημερινής ζωής είναι φθηνό και γενικά ο τρόπος ζωής προχωρεί με σιγανό ρυθμό εφ’ όσον υπάρχει ΄΄Μανιάνα΄΄.

  Εκτός από τους οικογενειακούς μου δεσμούς, υπάρχουν άλλες σημαντικές διαφορές που με κάνουν να διαλέγω πάντα την Ελλάδα.

  Παραδείγματος χάριν, σε μερικά μέρη, οι τουρίστες και οι ξένοι που έχουν εγκατασταθεί στην Ισπανία, έχουν μετατρέψει το χαρακτήρα και τη μορφή της χώρας, που κανείς, ενώ βρίσκεται στην Ισπανία, πολύ πιθανόν να έχει την αίσθηση ότι είσαι στην Αγγλία ή Γερμανία ή Σουηδία κτλ. Σ’ αυτές τις περιοχές η όψη της Ισπανίας εξαφανίζεται.

  Ποτέ δεν μπορώ να φανταστώ πως κάτι τέτοιο θα συμβεί στην Ελλάδα. Αν και ο τουρισμός είναι ανεπτυγμένος ακόμη και στην ακμή του καλοκαιριού, ο τρόπος ζωής της Ελλάδας για την ώρα υπερνικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρίσκεσαι στην Ελλάδα και όχι πουθενά αλλού. Ο Έλληνας ΄΄garcon΄΄ ενώ σου προσφέρει ΄΄hamburger and chips΄΄ αμέσως εξοικειώνεται μαζί σου και αρχίζει να διηγείται ιστορίες της ζωής του.

  Μια άλλη διαφορά, όταν το αεροπλάνο προσγειώνεται στη Θεσσαλονίκη και μόλις ακουμπήσει στο έδαφος, όλοι οι επιβάτες ξεσπούν σε αυθόρμητο χειροκρότημα. Αυτό συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Δεν το έχω συναντήσει πουθενά αλλού σ’ όλο τον κόσμο. Αν και μπορεί να προέρχεται από εκδήλωση φόβου και ανακούφιση μόλις το αεροπλάνο πατάει στη γη. Για κάποιον ξένο αυτό αποδεικνύει τον αμοιβαίο ανοιχτόκαρδο χαρακτήρα του Έλληνα.

  Και κάτι άλλο, ενώ παίρνεις το ταξί για κάποιο προορισμό, στη διαδρομή, άλλοι μπαίνουν, άλλοι βγαίνουν και μιλούν σαν να γνωρίζουν τον κατερχόμενο σε όλη τους τη ζωή. Και πάλι, αυτό το συναντάς μόνο στην Ελλάδα. Κανείς δεν παραπονιέται. Αν αυτό συνέβαινε στην Αγγλία, θα νόμιζες πως κάποιος προσπαθεί να μπει στην ατομική σου ζωή.

  Αλλά ασφαλώς ο κόσμος συνεχώς αλλάζει και συνήθως για κάτι πιο μοντέρνο και πιο αποτελεσματικό, αν και τα δύο δε συμφωνούν πάντα μαζί. Η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αλλάζει τόσο γρήγορα και ολοκληρωτικά και αυτό ελκύει τον επισκέπτη ακόμη πιο πολύ. Στα μαγαζιά του Ασβεστοχωρίου, τα computer ήδη αρχίζουν να αντικαθιστούν το χαρτάκι με τις προσθέσεις και αφαιρέσεις, το τεφτέρι, καθώς και την παλαιά μέθοδο του συρταριού, όλα υποκύπτουν στην αποτελεσματική μηχανή. Αν και ακόμη ο παλαιός τρόπος ισχύει, εφ’ όσον υπάρχει η υπομονή του πελάτη. Ο παλαιός χτιστός φούρνος, αν και ο ηλεκτρισμός σιγά – σιγά έχει αντικαταστήσει το πουρνάρι, η αντανάκλαση της θερμοκρασίας από το τούβλο, φαίνεται στα κόκκινα μάγουλα του φούρναρη και η μυρωδιά του φρέσκου ψημένου ψωμιού μένουν αξέχαστα.

  Στην ανατολή και δύση του ήλιου, όταν στρέψεις το βλέμμα σου στην πλαγιά του βουνού, ακόμη αντικρίζεις τις διασπαρμένες γραμμές από τα πρόβατα και τα κατσίκια, που εδώ και χίλια χρόνια η σκηνή αυτή επαναλαμβάνεται δε θα κρατήσει όμως για πάντα, αλλά είναι μία αυτοτελής εικόνα του Ασβεστοχωρίου που ελπίζω ποτέ να μην αλλάξει, τουλάχιστον όσο ζω εγώ.

  Τώρα όταν με ρωτούν γιατί Ασβεστοχώρι; απαντώ επειδή ό,τι και να συμβεί, η ευκαιρία να δοκιμάσω και να γνωρίσω την πραγματικότητα της Ελλάδας, ακόμη και λίγο, με κάνει να αισθάνομαι πιο ικανοποιημένος από τη ζωή, όταν επιστρέφω στην Αγγλία».

 Freddie Andrews  (Φρέντυ Άντριους)

Μάιος 1989

Καταχωρήθηκε επίσης σε Επίκαιρα θέματα | Σχόλια κλειστά

Η τελευταία ευκαιρία

Μας είχε «σερβιριστεί» πολύ ωραία από το «περιβάλλον του» ως ο κ. «74%», από το ποσοστό που συγκέντρωσε στις εκλογές του 2006. Επρόκειτο για τον δήμαρχο Πανοράματος που πίστεψαν πολλοί κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου πως ήταν η ευκαιρία ψηφίζοντάς τον να γίνει και η κωμόπολή μας σαν το… Πανόραμα. Μάταια κάποιοι Πανοραμίτες έλεγαν πως η εικόνα αυτή του Πανοράματος διαμορφώθηκε σταδιακά και σε βάθος χρόνου, βάζοντας σ΄ αυτήν ένα λιθαράκι όλοι οι προηγούμενοι δήμαρχοι, με αποτέλεσμα να μη χρειάζονται σπουδαία έργα από τον νυν, Ιγνάτιο Καϊτεζίδη, αλλά μόνο έργα για προβλήματα της καθημερινότητας (καμένες λάμπες κ.α.). Έλεγαν δηλαδή πως δεν είχε δοκιμαστεί σε δύσκολα, όπως τα προβλήματα που έπρεπε να επιλύσει στο Ασβεστοχώρι, που λίμναζαν επί χρόνια. Και μάλλον είχαν δίκιο…

«Τρόμαξαν» πάντως στο άκουσμα της υποψηφιότητας Καϊτεζίδη ακόμα και εν ενεργεία δήμαρχοι, όπως οι κύριοι Γεράνης και Καρτάλης και δεν τόλμησαν να κατεβάσουν τους «νικηφόρους» έως τότε συνδυασμούς τους, αλλά ο πρώτος εντάχθηκε στο… δυναμικό τού κ. «74%», ενώ ο δεύτερος εγκατέλειψε την ενεργό δράση και δεν έθεσε υποψηφιότητα. Το αποτέλεσμα γνωστό. Παρ΄ όλη αυτή τη συσπείρωση το ποσοστό τού κ. Καϊτεζίδη έπεσε στο 56%, αλλά υπήρξε η υπόσχεση πως με τα έργα του θα το ξανανεβάσει στις εκλογές του 2014…

Ενώ απομένουν, πάντως, 17 μήνες για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές το ερώτημα αν μπορεί να τηρηθεί η υπόσχεση αυτή ηχεί ως ουτοπία, αφού τουλάχιστον στο Ασβεστοχώρι ψάχνουν οι δημότες να βρουν έστω και ένα έργο ουσίας που να έκανε. Αυτό δε το παραδέχονται δημοσίως και στενοί συγγενείς του Μιχάλη Γεράνη, όπως διαπιστώσαμε έκπληκτοι προ ημερών και ασφαλώς έχει κι αυτό τη σημασία του…

Οι Σύλλογοι Γονέων Σχολείων Ασβεστοχωρίου έδειξαν με ποικίλους τρόπους, όπως αυτόν της φωτογραφίας πέρσι, τη δυσφορία τους προς τον κ. Καϊτεζίδη για την καθυστέρηση ολοκλήρωσης του σχολικού συγκροτήματος στα «Μπουλουβάνια»

Ακόμη και η παράδοση του σχολικού συγκροτήματος στα «Μπουλουβάνια» που ξεκίνησε προ ετών και επρόκειτο να ολοκληρωθεί το καλοκαίρι και να παραδοθεί σε χρήση τον περασμένο Σεπτέμβριο και μετά τη νέα παράταση, το νέο έτος, σύμφωνα με δελτίο τύπου του δημάρχου θα λειτουργήσει τον… επόμενο Σεπτέμβριο! Ίσως επειδή θα είναι πιο κοντά στις εκλογές του Ιούνη του ’14 και συνεπώς από το προσεχές καλοκαίρι θα αρχίσει ουσιαστικά η προεκλογική περίοδος. Στο θέμα αυτό λυπάμαι τα παιδιά της Γ” Λυκείου που ήλπιζαν πως θα φοιτήσουν σ” αυτό έστω και για λίγους μήνες, γιατί όταν θεμελιώθηκε το σχολικό συγκρότημα φοιτούσαν στο δημοτικό και μεγάλωσαν με αυτή την υπόσχεση: πως κάποια μέρα θα έκαναν τα μαθήματά τους σ” αυτό…

Τα παιδιά της Γ” Λυκείου αγωνιούσαν περισσότερο από κάθε άλλον για την ολοκλήρωση του σχολικού συγκροτήματος, αφού παρά τις εκάστοτε υποσχέσεις των αρμόδιων δε θα φοιτήσουν σ” αυτό. Γι αυτό κατά την τελευταία τους κινητοποίηση το επισκέφθηκαν και έβγαλαν… αναμνηστικές φωτογραφίες

Από την άλλη οι δημότες κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου παρακολουθούν μέσω των δελτίων τύπου του δήμου για έργα και παρεμβάσεις που γίνονται κυρίως στο Πανόραμα και ελάχιστα σε άλλα δημοτικά διαμερίσματα. Σχεδόν τίποτε όμως στο Ασβεστοχώρι. «Φαίνεται πως μας θεωρεί δεδομένους ψηφοφόρους του» έλεγε κάποιος πρόσφατα, «αλλά οι κάλπες του Ασβεστοχωρίου θα κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις γι αυτόν στις προσεχείς εκλογές», συμπλήρωσε. Άλλος δε υπενθύμιζε πως στην ανοιχτή συζήτηση με τους κατοίκους που έγινε το φθινόπωρο τού είχαν ζητήσει ορισμένοι, κάποια στιγμή να… περπατήσει ο ίδιος τους δρόμους της κωμόπολής τους και να δει «ιδίοις όμασι» τα προβλήματα που υπάρχουν σε κάθε γειτονιά αφού δεν το έκανε προεκλογικά, αλλά όπως έλεγαν χαρακτηριστικά, εννοούσαν να το κάνει άμεσα, πριν από την επόμενη προεκλογική περίοδο, γιατί τότε θα αποτελεί κοροϊδία.

Κατά τα άλλα η «αλλαγή» δημοτικής αρχής, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, με την αδράνειά της, διέψευσε τις προσδοκίες της πλειοψηφίας των κατοίκων τού Ασβεστοχωρίου, που περίμεναν έργα ουσίας όπως προτρέπαμε τον δήμαρχο και στο αντίστοιχο άρθρο μας πέρσι τέτοια μέρα. Ίσως, όμως, προλαβαίνει ακόμη αν ενεργοποιηθεί άμεσα να διασώσει τη φήμη που τον ακολουθούσε προεκλογικά. Αρκεί να συνειδητοποιήσει πως το 2013 είναι μάλλον «η τελευταία ευκαιρία». Για το Ασβεστοχώρι, αλλά ίσως και για εκείνον…

Καλή χρονιά σε όλους.

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Δημοτικά, Εκπαίδευση, Επίκαιρα θέματα | Σχόλια κλειστά

Ο Ξηροπόταμος και η «κοιλάδα των αηδονιών»

Το πέτρινο γεφύρι, βυζαντινό σύμφωνα με ειδικούς, από το οποίο περνούσαν τον Ξηροπόταμο όσοι Ασβεστοχωρίτες πηγαινοέρχονταν στη Θεσσαλονίκη πεζοί ή με τα υποζύγιά τους μέχρι τη δεκαετία του ’50. Σήμερα περνούν από αυτό μόνον περιπατητές

Ελάχιστοι ίσως κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου και της ευρύτερης περιοχής γνωρίζουν την ονομασία του. Οι περισσότεροι τον αναφέρουν ως «το ρέμα ή η κοιλάδα του Ασβεστοχωρίου», παρότι όλοι οι χάρτες της περιοχής το αναφέρουν ως Ξηροπόταμο. Πρόκειται για το ποτάμι, κατά άλλους χείμαρρο, που πηγάζει από την Εξοχή, και διασχίζοντας το Ασβεστοχώρι, περνάει από το Ρετζίκι (Πεύκα), την Πολίχνη και άλλες περιοχές του Πολεοδομικού συγκροτήματος καταλήγει στη θάλασσα κοντά στο Δενδροπόταμο.

Η σημασία του για την περιοχή είναι μεγάλη επειδή αποτελεί ένα ενεργό οικοσύστημα που δυστυχώς μέχρι τώρα δεν έτυχε από την Πολιτεία, της προστασίας που του αξίζει, παρότι έχει χαρακτηριστεί «Τόπος Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους».

Στο παρελθόν κάτοικοι των περιοχών από τις οποίες διέρχεται υποστήριζαν πως ανεπεξέργαστα λύματα μέσω παράνομων αγωγών αποχέτευσης κατέληγαν σ’ αυτόν ρυπαίνοντας τον υδάτινο όγκο του και προκαλώντας επικίνδυνες συνθήκες διαβίωσης και συχνά έντονη δυσοσμία, ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες .
Εκτός από τα λύματα, κατά διαστήματα ασυνείδητοι έριχναν μπάζα και σκουπίδια σ’ αυτόν, ρυπαίνοντάς τον ακόμη περισσότερο.

Παλιότερα χάρη στη ροή των νερών του Ξηροπόταμου λειτουργούσαν νερόμυλοι στους οποίους οι Ασβεστοχωρίτες μετέτρεπαν τα δημητριακά τους σε αλεύρι. Οι μεγαλύτεροι ήταν στην Αγία Κυριακή και στη στροφή Φιλύρου.

Από τα έργα που έγιναν και σκεπάστηκε το ρέμα στην περιοχή του πάρκου Ασβεστοχωρίου. Στο βάθος διακρίνεται το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου που σώζεται μέχρι σήμερα

Από την κατασκευή των έργων στην περιοχή «Γκιούρα», στη συμβολή των οδών Δημοκρατίας και Σκουφά. Δεξιά το σπίτι του Βασ. Παπακυριακού

Μέχρι το 1970 διέρχονταν μέσα από το Ασβεστοχώρι. Τη χρονιά εκείνη, όμως, σκεπάστηκε και τα νερά του πλέον περνούν υπογείως μέσα από θόλο που έχει δημιουργηθεί, από την περιοχή «Γκόρνα» έως την πίσω πλευρά του ΙΚΑ. Το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται κάτω από την οδό Δημοκρατίας, δηλαδή τον κεντρικό δρόμο που ανεβαίνει προς την Εξοχή. Είναι χαρακτηριστικό δε ότι περνούσε στην περιοχή του πάρκου ακριβώς από το σημείο όπου έχει κτιστεί το πρώην Δημαρχείο!

Η κοιλάδα του Ξηροποτάμου έχει και ιστορική σημασία για το Ασβεστοχώρι αφού στις 26 Ιουλίου 1944, εκτελέστηκαν σ” αυτήν από τις δυνάμεις κατοχής 16 πατριώτες. Στιγμιότυπο από επιμνημόσυνη δέηση

Λίγο πιο κάτω από την παλιά πύλη του Σανατορίου (σήμερα «Νοσοκομείο Παπανικολάου») μέσα στην κοιλάδα του Ξηροποτάμου, στις 26 Ιουλίου 1944, οι ταγματασφαλίτες (Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών), εκτέλεσαν 15 αντιστασιακούς από το Ασβεστοχώρι και υπαλλήλους του Σανατορίου. Συνεπώς ο Ξηροπόταμος είναι άρρηκτα δεμένος και με την ιστορία του Ασβεστοχωρίου.

Για την αξιοποίηση της πανέμορφης κοιλάδας του Ξηροποτάμου, της κοιλάδας του Ασβεστοχωρίου, υπήρξαν κατά καιρούς προτάσεις ευαισθητοποιημένων πολιτών, χωρίς όμως αυτές να ληφθούν υπόψη από τους εκάστοτε τοπικούς μας… άρχοντες. Όπως του συνταξιούχου πλέον φαρμακοποιού του Ασβεστοχωρίου, Δημήτρη Παπαδόπουλου, η άποψη – πρόταση του οποίου φιλοξενήθηκε στο τεύχος της εφημερίδας «Ασβεστοχώρι» του Φεβρουαρίου του 1989, που εξέδιδε ο γράφων,  την οποία χαρακτήριζε «κοιλάδα των αηδονιών» έγραφε τα εξής:

«Ένα παραδεισένιο κομμάτι δίπλα μας και όμως πόσοι από μας το γνωρίζουν και πόσο το χαίρονται;

Στο περιοδικό «Τεχνική Ενημέρωση» (τεύχος 45-46 1987) του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος διαβάζουμε ότι πριν από χρόνια, η κοιλάδα (Ρετζίκι – Ασβεστοχώρι – Εξοχή) κηρύχτηκε «Τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλους».

Από τότε τι βλέπουμε; Παράνομα εγκληματικά μπαλώματα, για τη δημιουργία οικοπέδων αξίας αρκετών εκατομμυρίων, βέβαια και σκουπίδια, πολλά σκουπίδια, που εκτός από το απαράδεκτο θέαμα που προσφέρουν στον περαστικό, αποτελούν και μια μόνιμη εστία μόλυνσης για τους κατοίκους της περιοχής.

Και δίκαια αναρωτιέται κανείς: καλά, δεν υπάρχει, κάποιος υπεύθυνος για την τήρηση των αποφάσεων της πολιτείας;

Εμείς θα ρωτήσουμε πρώτα τους κ. προέδρους της περιοχής, μήπως μπορούν να μας πληροφορήσουν σχετικά, και στη συνέχεια, θα τους παρακαλέσουμε να ξεκινήσουν με τον καινούριο χρόνο, μια συντονισμένη προσπάθεια για τη διάσωση και αξιοποίηση της κοιλάδας.

Και να πως φανταζόμαστε αυτή την αξιοποίηση: ένας πεζόδρομος μέσα στη ρεματιά από Ρετζίκι ως Εξοχή, που θα προσφέρει στον επισκέπτη έναν ονειρεμένο περίπατο, όπου τα πλατάνια και η φυσική βλάστηση θα συμπληρώνονται με τριανταφυλλιές και πικροδάφνες, λυγαριές και μυρτιές, πυράκανθους, κλαίουσες και ό,τι άλλο θα μπορούσαν να συστήσουν οι ειδικοί.

Ακόμα, αναψυκτήρια σε κατάλληλα διαμορφωμένες θέσεις, παιδικές χαρές, χώρος για καλλιτεχνικές και μουσικές εκδηλώσεις, χώροι για αθλοπαιδιές και άλλα, θα κάνουν την κοιλάδα να είναι ουσιαστικά «ιδιαίτερου φυσικού κάλους». Ευελπιστούμε, ο χώρος αυτός με τη ζωντανή σημερινή φυσική του ομορφιά, να γίνει ένας νέος ισχυρός πόλος έλξης τουριστών στην περιοχή μας και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή Θεσσαλονίκης, συμπληρώνοντας τους άλλους δύο πόλους της Βυζαντινής Θεσσαλονίκης και της Αρχαίας (Μουσεία, Βεργίνα κτλ). Χιλιάδες τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο φτάνουν στη Ρόδο για να επισκεφθούν την αρχαία Λίνδο και τον Πύργο των Ιπποτών. Πόσοι όμως, θα φύγουν χωρίς να έχουν κάνει έναν περίπατο στην «κοιλάδα με τις πεταλούδες»;

Στην Κρήτη ο ξένος, αφού θαυμάσει τα ανάκτορα της Κνωσού και της Φαιστού δε θα παραλείψει να πεταχτεί και ως το «Φαράγγι της Σαμαριάς».

Επειδή όμως ένα τέτοιο έργο δεν είναι στα μέτρα μιας ή δυο Κοινοτήτων, θα απευθύνουμε και στον κ. δήμαρχο της Θεσσαλονίκης με την ελπίδα να δει τη διάσωση και αξιοποίηση της κοιλάδας μας, με το ίδιο κέφι δημιουργίας που βλέπει τα έργα του δήμου του. Ακόμα θα παρακαλέσουμε τον κ. νομάρχη, να υποστηρίξει το όλο έργο από την πλευρά της διάσωσης και διατήρησης, ενώ για την αξιοποίηση θα παρακαλέσουμε τον κ. υπουργό Μακεδονίας – Θράκης, που το ενδιαφέρον και η αγάπη του για την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης είναι σε όλους γνωστά, να αναλάβει με το κύρος του την υποστήριξη των έργων διαμόρφωσης της κοιλάδας στην Ε.Ο.Κ. (Μεσογειακά προγράμματα κτλ)   

Προσωπικά πιστεύω, ότι, αν μάθουν οι οικολόγοι της Ε.Ο.Κ. ότι σε απόσταση δύο βημάτων από μία μεγαλούπολη, υπάρχει ακόμα σήμερα, μια τέτοια φυσική κοιλάδα, που μπορεί να τους καλέσει ένα καλοκαιριάτικο βράδυ σε συναυλία αηδονιών, το όραμά μας της «Κοιλάδας των αηδονιών και των τριανταφυλλιών» θα γίνει πραγματικότητα.

Δε μένει λοιπόν σε μας παρά να ευχηθούμε, το 1989 να είναι η χρόνια που θ΄ αρχίσει η αξιοποίηση της περιοχής μας για μια αληθινά καλύτερη ποιότητα ζωής».

Όπως όλοι διαπιστώνουμε οι ευχές του κ. Παπαδόπουλου να αρχίσει τη χρονιά εκείνη η αξιοποίηση της κοιλάδας δεν ευοδώθηκαν, ούτε τότε ούτε κατά τα επόμενα 23 χρόνια που πέρασαν. Ουδείς από τους κοινοτάρχες ή δημάρχους που εκλέχτηκαν από τότε (Χριστοδούλου, Γεράνης, Καϊτεζίδης) έδειξε ενδιαφέρον να κάνει όχι όλα αυτά που πρότεινε ο κ. Παπαδόπουλος, αλλά οτιδήποτε ώστε να δείξει την ευαισθησία του για αυτόν τον «Τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλους» που ομορφαίνει την περιοχή μας.

Ελπίζουμε στο μέλλον να υπάρξει η ανάλογη ευαισθησία και ο απαιτούμενος σεβασμός από όλους: κατοίκους, δημοτικές αρχές και φορείς της περιοχής προς την  κοιλάδα του Ξηροποτάμου ή «κοιλάδα των αηδονιών», προστατεύοντάς την από κάθε είδους ρύπανση, γιατί μόνο οφέλη έχουν και θα έχουν όλοι από αυτην, έστω και αν παραμένει αναξιοποίητη…

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Επίκαιρα θέματα, Περιβάλλον | Σχόλια κλειστά

Υπό κατάληψη το γυμνάσιο και το λύκειο Ασβεστοχωρίου

Η «μόδα» των καταλήψεων των γυμνασίων και των λυκείων που από τη δεκαετία του ’90 ζημιώνει μόνο τους μαθητές, αφού χάνουν μαθήματα, αλλά και τα σχολεία όταν υφίστανται καταστροφές, «χτύπησε» και φέτος το Ασβεστοχώρι. Και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, πλήττει από σήμερα το γυμνάσιο και το λύκειό του, τα οποία τελούν υπό κατάληψη από μαθητές που έχουν ορισμένα αιτήματα, τα περισσότερα από τα οποία υπήρχαν και τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς όμως να έχουν επιλυθεί μέσω της συγκεκριμένης μορφής αγώνα. Και παρότι οι μαθητές γνωρίζουν ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι διεκδίκησης των, δίκαιων στην πλειονότητά τους, αιτημάτων, επιμένουν στην κατάληψη, η οποία ουσιαστικά πλήττει μόνον εκείνους (και κυρίως τους μαθητές της Γ’ λυκείου ενόψει των πανελλαδικών εξετάσεων) και όχι εκείνους προς τους οποίους απευθύνονται τα αιτήματα. Γιατί συνήθως μετά τη λήξη μιας κατάληψης οι μαθητές έχουν χάσει πολύτιμο εκπαιδευτικό χρόνο ο οποίος δύσκολα αναπληρώνεται, ενώ η πλειονότητά τους αποσυντονίζεται και χρειάζεται αρκετή προσπάθεια από τους ίδιους και τους καθηγητές τους για να συνεχίσουν την όποια εκπαιδευτική προσπάθειά τους.

Το ερώτημα που ορθώς τίθεται από τους μαθητές: «Όταν έχουμε τέτοια προβλήματα, δεν πρέπει να αγωνιστούμε για την επίλυσή τους; Να μην παλέψουμε για την επίλυσή τους;»

Η απάντηση είναι ασφαλώς και να αγωνιστούν, να παλέψουν, αλλά με ανοιχτά σχολεία. Να διεκδικήσουν από κοινού με τους συλλόγους γονέων και άλλους φορείς του τόπου, αλλά με ανοιχτά σχολεία και όχι με μεθόδους που ζημιώνουν κυρίως εκείνους.

Με λίγη φαντασία μπορούν να βρουν καινούργιους τρόπους αγώνα που θα στρέψουν επάνω τους τα βλέμματα της κοινής γνώμης και συγχρόνως των υπευθύνων στους οποίους απευθύνονται για να επιλύσουν τα προβλήματα των σχολείων του Ασβεστοχωρίου. Γιατί σίγουρα υπάρχουν άλλοι τρόποι διεκδίκησης και προβολής των αιτημάτων περισσότερο πρωτότυποι και αποτελεσματικοί από την κατάληψη, η οποία ουσιαστικά αποτελεί «κλείσιμο των σχολείων». Από τους μαθητές εξαρτάται αν θα πάψουν να ακολουθούν τη «μόδα» αυτή (των καταλήψεων) και να επινοήσουν άλλους τρόπους διεκδίκησης που θα τους ωφελούν περισσότερο παρά θα τους βλάπτουν

Το www.asvestohori.gr, η ηλεκτρονική εφημερίδα του Ασβεστοχωρίου, είναι ανοιχτή σε όλες τις απόψεις που αφορούν το καυτό αυτό θέμα και θα τις φιλοξενήσει από όπου κι αν προέρχονται.

Νίκος Γιώτης

Καταχωρήθηκε επίσης σε Άρθρα, Εκπαίδευση, Επίκαιρα θέματα, Κινητοποιήσεις | Σχόλια κλειστά


Powered by WordPress.