Καλωσορίσατε!

Το Ασβεστοχώρι είναι ένα από τα πλέον αναπτυσσόμενα προάστια της Θεσσαλονίκης, αφού το επιλέγουν ως μόνιμη κατοικία πολλοί Θεσσαλονικείς για το εξαιρετικό του κλίμα, τη θαυμάσια τοποθεσία όπου βρίσκεται και επειδή υπάρχει γρήγορη πρόσβαση σ’ αυτό από την πόλη.

Ενημέρωση

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα παρουσιάστηκε το βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή»

IMG_8094

IMG_8193

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη «Αίθουσα Πολιτισμού» (Κοινοτική Αίθουσα) Ασβεστοχωρίου, εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» (Εκδόσεις CCITY PUBLISH), την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη.

IMG_8109

Στην ομιλία του ο δήμαρχος Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, μεταξύ άλλων επισήμανε: «Νιώθω την ανάγκη να συγχαρώ τον Νίκο Γιώτη, για την εκτεταμένη, πολύχρονη και σε βάθος δημοσιογραφική του έρευνα, για την αντικειμενικότητα και την επιστημονική καταγραφή της ιστορικότητας των γεγονότων. Πρόκειται για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής μας και ξεδιπλώνει με αριστοτεχνικό τρόπο όλες τις δραματικές πτυχές εκείνης της περιόδου όπως τη βίωσαν οι ίδιοι οι άνθρωποι – πρωταγωνιστές, οι κάτοικοι του μαρτυρικού χωριού μας. Θα ήθελα να τον συγχαρώ για όλα αυτά, αλλά κυρίως για την επιμονή και την προσήλωσή του σε αυτή την ιερή προσπάθεια που προϋποθέτει αγάπη και μεράκι για τον τόπο του. Η ανάγκη να πληρωθεί αυτός ο φόρος τιμής έγινε το ευγενές καύσιμο στην ακάματη προσπάθεια του Νίκου. Τον ευχαριστούμε από την καρδιά μας για τη μεγάλη του προσφορά στην ιστορία του τόπου μας».

Ακόμη ανακοίνωσε ότι αυτό το κομμάτι σημαντικής ιστορίας του Ασβεστοχωρίου θα φτάσει στη νέα γενιά του τόπου μας, καθώς ο δήμος θα αγοράσει αριθμό βιβλίων για τις σχολικές βιβλιοθήκες, αλλά και για τις ανάγκες της εθιμοτυπίας του δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη.

Ο συγγραφέας Νίκος Γιώτης, αφού ευχαρίστησε τον κ. Καϊτεζίδη, για το ενδιαφέρον του για το βιβλίο και τη διοργάνωση της εκδήλωσης,  έκανε αναφορά στην 27η Οκτωβρίου, επέτειο απελευθέρωσης του Ασβεστοχωρίου από τον τουρκικό ζυγό το 1912, η οποία συνέπεσε με την παρουσίαση του βιβλίου, καθώς και στο χώρο της εκδήλωσης όπου το 1940 ντύθηκαν οι περισσότεροι επίστρατοι Ασβεστοχωρίτες στο «χακί» πριν αναχωρήσουν για το «μέτωπο». Επίσης επισήμανε πως στη συγκεκριμένη Αίθουσα κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσφερόταν το παιδικό συσσίτιο.

Είπε ακόμη πως από τις 63 συνολικά μαρτυρίες Ασβεστοχωριτών -οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν αποβιώσει- που έχει συγκεντρώσει για τη συγγραφή του βιβλίου του, τις μισές περίπου τις κατέγραψε με την κάμερά του και προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ.

Αποσπάσματα ορισμένων μαρτυριών προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης:  

 

Επίσης έκανε γνωστό πως όλα αυτά τα χρόνια συγκέντρωσε πλούσιο αρχειακό υλικό (και εκτός Κατοχής) για το Ασβεστοχώρι, αξιοποιώντας το οποίο θα εκδώσει κι ένα λεύκωμα.

Ειδικότερα για το βιβλίο «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» είπε πως θεώρησε τη συγγραφή του ως οικογενειακή επιταγή, επειδή μεγάλωσε με αφηγήσεις του πατέρα του που βίωσε την Κατοχή, οπότε συνελήφθη από τους Γερμανούς -οι οποίοι εκτέλεσαν τον αδελφό του- και ήταν κρατούμενος ως την απελευθέρωση. «Ξεκίνησα να αναζητώ στοιχεία και μαρτυρίες στο Ασβεστοχώρι, στη συνέχεια άρχισα να ερευνώ οπουδήποτε πίστευα πως θα υπήρχαν στοιχεία στη Θεσσαλονίκη και αργότερα πήγα αρκετές φορές στην Αθήνα αναζητώντας στοιχεία π.χ. στο Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών, στο Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη, στο Ίδρυμα «Χαρίλαος Φλωράκης» και σε άλλα αρχεία», σημείωσε.

Ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στη συγγραφή του βιβλίου με μαρτυρίες προσφέροντας φωτογραφικό υλικό, λέγοντας χαρακτηριστικά πως αυτή η προσφορά, συμπαράσταση και η εμπιστοσύνη τους τον ωθεί να προσπαθήσει ακόμη περισσότερο για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ και τη συγγραφή του λευκώματος για το Ασβεστοχώρι!

IMG_8203

Ο συντονιστής της εκδήλωσης Βασίλης Μάστορας σημείωσε πως ανάμεσά μας βρίσκονται και κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου οι οποίοι έζησαν τις θηριωδίες των κατακτητών και βοήθησαν με τις αφηγήσεις τους τον Νίκο Γιώτη να ολοκληρώσει ένα έργο το οποίο για τον ίδιο ήταν ένα στοίχημα ζωής. Δούλεψε γι αυτό περίπου 20 χρόνια χωρίς να αφήσει τίποτε στην τύχη.

IMG_8198

Ιδιαίτερη αίσθηση και συγκίνηση προκάλεσε η μαρτυρία της 90χρονης Ασβεστοχωρίτισσας Μαγδαληνής (Λίτσας) Λιούδη, η οποία εξιστόρησε πώς βίωσε την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, δίδοντας με γλαφυρό τρόπο το κλίμα που επικρατούσε την ημέρα εκείνη στο Ασβεστοχώρι, καθώς και τα γεγονότα της 26ης Ιουλίου 1940, οπότε οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους συγκέντρωσαν τους κατοίκους του χωριού καθώς και υπαλλήλους και ασθενείς του Σανατορίου και εκτέλεσαν 16 πατριώτες.

IMG_8209

Αναφορά στο βιβλίο αλλά και στα γεγονότα του Ιουλίου του ’44 έκανε και ο υποδιευθυντής του Λυκείου Ασβεστοχωρίου, Παναγιώτης Τσαγκαρής, ο παππούς του οποίου εκτελέστηκε την αποφράδα εκείνη ημέρα.

IMG_8169

IMG_8155

IMG_8141

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Βαρτζόπουλος, ο οποίος είναι εγγονός του εκτελεσθέντος από τους Ναζί, Ιωάννη Λιχριδά, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πυλαίας – Χορτιάτη, Μιχάλης Γεράνης και η αντιδήμαρχος Ανατολή Κωνσταντινίδου.

IMG_8122

Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε ο Αλέξης Κωστάλας αναφέροντας πριν την αφήγησή του μία ρήση του Τάσου Λιγνάδη, πως «οι μνήμες μας είναι η ταυτότητά μας και χωρίς τις μνήμες μας δεν είμαστε τίποτε»! Τόνισε επίσης πως «ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε το πείσμα, την αυτοπειθαρχία και την επιμονή του Νίκου Γιώτη να καταγράφουν τα γεγονότα, γιατί εγώ έζησα την Κατοχή και θυμάμαι, αλλά για πόσα χρόνια ακόμη θα ζούμε για να θυμόμαστε»;

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε και βίντεο με μαρτυρίες Ασβεστοχωριτών για την Κατοχή που συγκέντρωσε ο συγγραφέας κατά τη διάρκεια της 20ετούς του έρευνας.

 

IMG_8229

Πλακέτα

Στο τέλος της εκδήλωσης ο δήμαρχος Ιγνάτιος Καϊτεζίδης απένειμε στον συγγραφέα τιμητική πλακέτα, για τη συνεισφορά του στην ιστορική καταγραφή των γεγονότων στο κατοχικό Ασβεστοχώρι, με τη συγγραφή και έκδοση του βιβλίου του.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με υπογραφή βιβλίων από τον συγγραφέα

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με υπογραφή βιβλίων από τον συγγραφέα

Ο συγγραφέας στην ομιλία του ευχαρίστησε τα παιδιά του Δήμητρα και Σταύρο για τη συμπαράσταση και τη βοήθεια που του παρείχαν στη συγγραφή του βιβλίου

Ο συγγραφέας στην ομιλία του ευχαρίστησε τα παιδιά του Δήμητρα και Σταύρο για τη συμπαράσταση και τη βοήθεια που του παρείχαν στη συγγραφή του βιβλίου

Επρόκειτο για τη δεύτερη παρουσίαση του βιβλίου «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή». Είχε προηγηθεί στη Θεσσαλονίκη, στο Συνεδριακό Κέντρο «Νικόλαος Γερμανός» στις 8 Ιουνίου (για το ρεπορτάζ της εκδήλωσης του Ιουνίου πατήστε εδώ: http://www.asvestohori.gr/?p=6952

IMG_8010

Στο βιβλίο -το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής- γίνεται μία πλήρης ιστορική καταγραφή για το κατοχικό Ασβεστοχώρι, όπως προκύπτει από τις 63 αφηγήσεις – μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τη φρικιαστική πραγματικότητα του πολέμου, καθώς και από τα 170 άγνωστα ντοκουμέντα της περιόδου εκείνης, εκ των οποίων 17 γερμανικά, τα οποία παρατίθενται με τις μεταφράσεις τους στην ελληνική γλώσσα.

Επίσης περιλαμβάνονται -μεταξύ άλλων- 100 σπάνιες φωτογραφίες, αντίγραφα των Ατομικών Δελτίων Απώλειας Ασβεστοχωριτών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον

Ελληνο-ιταλικό πόλεμο, 20 δημοσιεύματα εφημερίδων της Κατοχής (παράνομων) και μεταπολεμικών, προπολεμικοί και κατοχικοί χάρτες, αντίγραφα κατοχικών ταυτοτήτων και χαρτονομισμάτων, ληξιαρχικές πράξεις θανάτου των 19 εκτελεσθέντων (τρεις στις 20 και 16 στις 26 Ιουλίου) στο Ασβεστοχώρι.

Σε ιδιαίτερα κεφάλαια ξεδιπλώνονται και οι αντιστασιακές πράξεις των Ασβεστοχωριτών, ενώ αναλύονται και οι πλευρές της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής των πολιτών.

Ειδικότερα, υπάρχουν κεφάλαια -μεταξύ άλλων- για τις 19 εκτελέσεις, την επιχείρηση του ΕΛΑΣ στο Σανατόριο, τους Ασβεστοχωρίτες σαμποτέρ, τη βαρβαρότητα των ταγματασφαλιτών, την υγειονομική κατάσταση, τη λειτουργία των σχολείων και της εκκλησίας, το συσσίτιο των παιδιών, τις επιτάξεις σπιτιών, τις δραστηριότητες της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών Ασβεστοχωρίου, τη συγκρότηση αντιστασιακών ομάδων, τη συνεισφορά των γυναικών στην αντίσταση, όλα πλαισιωμένα με έγγραφα της εποχής!

Στο βιβλίο παρατίθενται και περιλήψεις του στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα.

Το βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» παρουσιάζει ο Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ

Εκδήλωση παρουσίασης του ενδιαφέροντος ιστορικού βιβλίου του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη με τίτλο «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή – Η συμβολή του στο Έπος του ’40 και την Εθνική Αντίσταση» (Εκδόσεις CCITY PUBLISH), διοργανώνει ο δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη την Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 11:00 πμ στην «Αίθουσα Πολιτισμού» στην κοινοτική αίθουσα του Ασβεστοχωρίου.
Το βιβλίο θα προλογίσουν ο δήμαρχος Πυλαίας – Χορτιάτη Ιγνάτιος Καϊτεζίδης και ο ιδρυτής και νυν μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων, βετεράνος πιλότος στον πόλεμο της Κορέας Ακριβός Τσολάκης, ο οποίος έχασε μέλος της οικογένειας του από τη ναζιστική θηριωδία στο Ασβεστοχώρι.
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου ο δήμαρχος κ. Καϊτεζίδης σημειώνει μεταξύ άλλων: «Για πολλούς λόγους νιώθω την ανάγκη να συγχαρώ τον Νίκο Γιώτη, για την εκτεταμένη, πολύχρονη και σε βάθος δημοσιογραφική του έρευνα, για την αντικειμενικότητα και την επιστημονική καταγραφή της ιστορικότητας των γεγονότων. Πρόκειται για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής μας και ξεδιπλώνει με αριστοτεχνικό τρόπο όλες τις δραματικές πτυχές εκείνης της περιόδου όπως τη βιώσαν οι ίδιοι οι άνθρωποι – πρωταγωνιστές, οι κάτοικοι του μαρτυρικού χωριού μας. Θα ήθελα να τον συγχαρώ για όλα αυτά, αλλά κυρίως για την επιμονή και την προσήλωσή του σε αυτή την ιερή προσπάθεια που προϋποθέτει αγάπη και μεράκι για τον τόπο του. Η ανάγκη να πληρωθεί αυτός ο φόρος τιμής έγινε το ευγενές καύσιμο στην ακάματη προσπάθεια του Νίκου. Τον ευχαριστούμε από την καρδιά μας για τη μεγάλη του προσφορά στην ιστορία του τόπου μας».
Στη διάρκεια της εκδήλωσης αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει ο γνωστός παρουσιαστής Αλέξης Κωστάλας, ενώ τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Βασίλης Μάστορας.

Στο βιβλίο -το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής και είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης προσπάθειας και επίμονης δημοσιογραφικής έρευνας- παρατίθενται και περιλήψεις του στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα, ενώ γίνεται μία πλήρης ιστορική καταγραφή για το κατοχικό Ασβεστοχώρι, όπως προκύπτει από τις 63 αφηγήσεις – μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τη φρικιαστική πραγματικότητα του πολέμου, καθώς και από τα 170 άγνωστα ντοκουμέντα της περιόδου εκείνης, εκ των οποίων 17 γερμανικά, τα οποία παρατίθενται με τις μεταφράσεις τους στην ελληνική γλώσσα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Νίκος Γιώτης είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος από το 1981. Κατά την πολύχρονη διαδρομή του, εργάστηκε, σε εφημερίδες («Θεσσαλονίκη» και «Μακεδονία»), σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα («TV Μακεδονία», «Alpha», «Κανάλι 1», «Πανόραμα», κ.ά.), σε περιοδικά («Τηλεθεατής», «Επιλογές» κ.ά.), καθώς και σε γραφεία Τύπου. Επίσης δίδαξε σε σχολές Δημοσιογραφίας. Από το 1993 εργάζεται στο Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το οποίο το 2008 ενοποιήθηκε με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ενώ από τον Αύγουστο του 2015 επιμελείται και παρουσιάζει καθημερινή ενημερωτική εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό «Πρακτορείο 104,9 FM». Έχει πάρει μέρος σε πολλές δημοσιογραφικές αποστολές σε χώρες της Ευρώπης, αλλά και εκτός αυτής, όπως στο Αζερμπαϊτζάν, την Αρμενία, τη Γεωργία, την Τουρκία, κ.ά. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης (ΕΣΗΕΜ-Θ), της οποίας διετέλεσε επί σειρά ετών και μέλος του Μικτού της Συμβουλίου. Τον Ιανουάριο του 2019 τιμήθηκε από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας για την προσφορά του στην ενημέρωση.

 

 

Φθινοπώριασε, καιρός για… κοπρίφκες

“Πάμε για κοπρίφκες”; Μια φράση που τις τελευταίες δεκαετίες έπαψε να ακούγεται στο Ασβεστοχώρι από παιδικά χείλη, όπως παλιά. Στη θέα των δένδρων και των καρπών τους έρχονται στη μνήμη των μεσηλίκων αλλά και των ηλικιωμένων σήμερα, τα φθινοπωρινά παιχνίδια τους στο σχολείο και τις γειτονιές. Είναι αλήθεια πως δεν τους ενδιέφερε τόσο η γεύση των γλυκών σκουρο-μωβ μικροσκοπικών καρπών τους (διαμέτρου ενός εκατοστού) ή οι θρεπτικές ουσίες που -όπως διαβάσαμε- περιέχει ο μικροσκοπικός καρπός της κοπριφκιάς (η επιστημονική της ονομασία είναι “μελικοκιά”), αλλά τα παιχνίδια που επινοούσαν μ’ αυτούς τα παιδιά.

Φαρκάτσια

Αφού έτρωγαν την κίτρινη ψίχα του καρπού τους, στη συνέχεια με φυσοκάλαμα -τα οποία ονόμαζαν “φαρκάτσια”- σημάδευαν άλλα παιδιά της παρέας τους προκειμένου να τα χτυπήσουν με το κουκούτσι -το οποίο καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του καρπού- σε έναν ιδιότυπο… κοπριφκοπόλεμο!

Όσον αφορά τα… υλικά – “πυρομαχικά” του κοπριφκοπόλεμου υπήρχαν άφθονα στο Ασβεστοχώρι αφού μάλλον το κλίμα του -όπως και της Θεσσαλονίκης- ευνοούν την ανάπτυξη των συγκεκριμένων δένδρων. Με έκπληξη βέβαια τα είδαμε -σε κάποια ταξίδια μας- στα προάστια του Μιλάνου καθώς και σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας της Μαγιόρκας, την Πάλμα, κι αυτό κατά την προσωπική μου άποψη δείχνει πως ευδοκιμεί σε μεσογειακά – εύκρατα κλίματα…

Κοπριφκιά

Για όσους δεν γνωρίζουν για το συγκεκριμένο δένδρο, είναι φυλλοβόλο με χρυσοπράσινα φύλλα, τα οποία έχουν σχήμα λόγχης και από κάτω χνούδι. Είναι ανθεκτικό σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Για το μάζεμα των κοπριφκών τα παιδιά αφιέρωναν αρκετές ώρες, πηγαίνοντας πολλές φορές με τους φίλους τους σε άλλες γειτονιές ή και στην άλλη πλευρά του χωριού και σκαρφάλωναν στα δένδρα προκειμένου να γεμίσουν τα σακουλάκια που είχαν εφοδιαστεί απ’ τα σπίτια τους. Παλαιότερα που δεν υπήρχαν σακούλες απλώς γέμιζαν τις τσέπες τους ή προσπαθούσαν να μετατρέψουν κάποιες μπλούζες τους σε… σάκους!

Η περιοχή με τις περισσότερες κοπριφκιές ήταν το κτήμα του Κύρου που βρίσκεται προς την περιοχή των λατομείων. Εκεί συναντιόνταν παιδιά από διάφορες γειτονιές και πολλές φορές σκαρφαλωμένα στα δένδρα επιδίδονταν στο αγαπημένο τους παιχνίδι με τα φυσοκάλαμα!

Τα παιδιά πάντοτε ήταν προετοιμασμένα και για… κυνηγητό, αφού πολλές φορές οι ιδιοκτήτες των χωραφιών όπου υπήρχαν κοπριφκιές μόλις τα εντόπιζαν τα κυνηγούσαν φοβούμενοι -όπως έλεγαν- να μην πέσουν και χτυπήσουν και βρουν κι εκείνοι τον μπελά τους…

Για να απολαύσουν καλύτερα τη γεύση τους τα παιδιά έτρωγαν 6 – 7 κοπρίφκες μαζί και μερικές φορές κατά λάθος καταπίνανε και κάποια κουκούτσια…

Το Ασβεστοχώρι είναι γεμάτο από κοπριφκιές, με ώριμες αυτήν την εποχή κοπρίφκες. Μόνο που δεν υπάρχουν -πλέον- σ’ αυτά σκαρφαλωμένα παιδιά κι ούτε τα δένδρα αυτά σημαίνουν για εκείνα τίποτε. Δεν γνωρίζουν ότι το μάζεμα των καρπών τους αποτελούσε μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες των γονιών τους. Τότε που δεν υπήρχαν οι τηλεοράσεις ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τα οποία καθηλώνουν σήμερα τα παιδιά στα σπίτια τους και μάλιστα επί ώρες μπροστά σε μία οθόνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

                                                                                                    Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

Ολοκληρώθηκε ο τρύγος στο Κτήμα Κουτσοπαλίση

Τρύγος

Η πολυήμερη γιορτή του κρασιού ολοκληρώθηκε και φέτος στον αμπελώνα και στο οινοποιείο του Νίκου Κουτσοπαλίση (του μοναδικού πλέον Ασβεστοχωρίτη αμπελουργού – οινοποιού που παράγει μεγάλη ποσότητα κρασιού, τσίπουρου και ρετσίνας), όπου οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια πραγματικά διαφορετική εμπειρία, γεμάτη γεύσεις και αρώματα και να γνωρίσουν από κοντά ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής, να τρυγήσουν, να λάβουν μέρος στην επιλογή των σταφυλιών πριν την είσοδό τους στο εκραγιστήριο.
Η εμπειρία της συμμετοχής σε μια γιορτή για το κρασί δεν θα μπορούσε, φυσικά, να θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς οι επισκέπτες να δοκιμάσουν και τα εξαιρετικά κρασιά του αμπελώνα, τα οποία παράγονται με αρμονικό πάντρεμα της παράδοσης με την τεχνολογία.

Εκτός των παραπάνω, στην εξαιρετική γεύση των κρασιών συμβάλουν και τα σταφύλια στα οποία προσδίδουν χαρακτηριστικά αρώματα, η ολοήμερη έκθεσή τους στον ήλιο, το υψόμετρο των 580 μέτρων -όπου βρίσκεται το αμπέλι στο οποίο από το 1994 ο Νίκος Κουτσοπαλίσης ακολουθεί τα… χνάρια του παππού του-, το κλίμα, οι άνεμοι και τα συστατικά του εδάφους της περιοχής. Ιδίως το επικλινές ασβεστολιθικό πετρώδες υπέδαφος του αμπελώνα, που επιτρέπει το νερό της βροχής να αποστραγγίζει καλά  και να μην λιμνάζει, με αποτέλεσμα να ποτίζεται σιγά σιγά το φυτό και να μην δημιουργεί μύκητες. Το υψόμετρο, επίσης, βοηθάει ώστε να μην έχει πολύ ζεστό καλοκαίρι και να… υπερθερμαίνονται τα σταφύλια, κινδυνεύοντας να χάσουν τα αρώματά τους. Άλλωστε όλοι οι παραπάνω παράγοντες είχαν συμβάλλει στο παρελθόν ώστε να γίνουν τα κρασιά του Ασβεστοχωρίου γνωστά για τη γεύση τους στο πανελλήνιο.

Ο Σωτήρης Σιτσιάνης ήταν φέτος ένας από τους τρυγητές του αμπελώνα Κουτσοπαλίση

Ο Σωτήρης Σιτσιάνης ήταν φέτος ένας από τους τρυγητές του αμπελώνα Κουτσοπαλίση

Ο Νίκος Κουτσοπαλίσης (στη φωτογραφία με την κόρη του Αναστασία) μεταφέρει τα σταφύλια από τον αμπελώνα στο οινοποιείο

Ο Νίκος Κουτσοπαλίσης (στη φωτογραφία με την κόρη του Αναστασία) μεταφέρει τα σταφύλια από τον αμπελώνα στο οινοποιείο

Μην φανταστεί βέβαια κανείς ότι ο Νίκος Κουτσοπαλίσης και ο πολύτιμος συνεργάτης του, ο ανιψιός του Δημήτρης Βακουφάρης (με ιδιαίτερες γνώσεις οινοποιίας), που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της διατήρησης αυτής της υπεραιωνόβιας παράδοσης, δεν πειραματίζονται με πρωτοποριακές μεθόδους ωρίμανσης. Πάντοτε, όμως, με σεβασμό στην παράδοση και τη δέουσα σχολαστικότητα που επιτάσσει αυτή η «ιεροτελεστία». Γιατί περί «ιεροτελεστίας» πρόκειται όπως διαπιστώσαμε παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία από τον τρύγο μέχρι την εμφιάλωση.

Μετά τον τρύγο που διαρκεί δύο ή τρία Σαββατοκύριακα, ο οποίος γίνεται κυρίως με τη βοήθεια φίλων, τα σταφύλια μεταφέρονται στο σπαστήρα του οινοποιείου που αντικαθιστά πλέον το παραδοσιακό και χρονοβόρο πάτημα με τα πόδια. Εκεί διαχωρίζονται τα σταφύλια από το τσαμπί και προκύπτει η σταφυλομάζα. Δηλαδή ο χυμός του σταφυλιού μαζί με τα σταφύλια.

Για τη λευκή οινοποίηση αφαιρούνται άμεσα τα σταφύλια και αξιοποιείται μόνον ο χυμός, ενώ για την οινοποίηση του κόκκινου κρασιού οινοποιούνται τα σταφύλια μαζί με το χυμό.

Μετά από μια εβδομάδα περίπου για το λευκό και 10-15 μέρες για το κόκκινο κρασί, οι δύο οινοποιοί »τραβούν» το χυμό και τον βάζουν σε κάποια δεξαμενή το λευκό ή σε βαρέλι το κόκκινο, ώσπου να ολοκληρωθεί η διαδικασία της ζύμωσης, δηλαδή να μετατραπεί όλος ο χυμός σε αλκοόλ-οινόπνευμα. Εκεί αφήνεται κάποιες μέρες για να σταθεροποιηθεί και γίνονται μερικές μεταγγίσεις από ένα βαρέλι σε άλλο ή από μια δεξαμενή σε άλλη, ώστε να φύγουν λάσπες ή οτιδήποτε άχρηστο υπάρχει. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετάγγισης περνούν στη διαδικασία της αποθήκευσης σε κάποιο βαρέλι που εξαρτάται από το τι στυλ θέλουν να δώσουν και από το πόσο καινούργιο είναι το βαρέλι.

Όταν ωριμάσει περνάει στο μπουκάλι κι εκεί μένει επίσης ένα χρονικό διάστημα. Στο οινοποιείο Κουτσοπαλίση το κόκκινο κρασί μένει στο βαρέλι από 8 έως 12 μήνες, ενώ το λευκό λιγότερο χρονικό διάστημα αλλά πάντοτε σε καινούργιο βαρέλι. Τα βαρέλια είναι γαλλικά ή αμερικανικά δρύινα.

Οι ποικιλίες σταφυλιών του Νίκου Κουτσοπαλίση είναι Σωβινιόν Μπλανκ (Sauvignon Blanc) και Μοσχάτο Λευκό και από ερυθρές, Μερλό (Merlot), Σωβινιόν (Sauvignon) και Καμπερνέ (Cabernet).
Όπως επισημαίνουν οι δύο οινοποιοί το βασικότερο είναι να υπάρχουν υγιή σταφύλια.
Για το τσίπουρο τα σταφύλια περνούν στο πιεστήριο γιατί η φιλοσοφία τους είναι να βράζουν κυρίως κρασί επειδή είναι πιο καθαρό και περνάει πιο ωραία χαρακτηριστικά στο ποτό. Δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα γιαυτό χρησιμοποιούν μόνο την αρχική απόσταξη αφού όσο περνάει η ώρα η ποιότητα πέφτει. «Θέλουμε να παίρνουμε την «καρδιά» μόνο γιατί η διαδικασία χωρίζεται σε τρία στάδια. Στην «κεφαλή», την «καρδιά» και την «ουρά». Γιαυτό εμείς παίρνουμε μόνο την «καρδιά». Δηλαδή την καλύτερη ποιότητα», δηλώνει ο Νίκος Κουτσοπαλίσης στην Ηλεκτρονική Εφημερίδα www.asvestohori.gr.

                                                                 Νίκος Γιώτης

 

 

 

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

«Θύμα» της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν «κρανίου τόπο».

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Εικόνες μιας άλλης εποχής

Όπως παλιά

Τελευταίες καλοκαιρινές “αναλαμπές” αυτές τις μέρες και σιγά σιγά αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα πως σύντομα και οι φετινές καλοκαιρινές μέρες θα μας εγκαταλείψουν… Όλοι, όμως, κάτι καλό θα έχουμε να θυμόμαστε απ΄ αυτό. Ίσως κάποιες εικόνες από τις διακοπές μας ή κάποιες από το… παρελθόν που, ευτυχώς, συνεχίζουν να υπάρχουν κάθε καλοκαίρι στο Ασβεστοχώρι.

Όπως αυτή της φωτογραφίας που τα τελευταία χρόνια συνεχίζουμε να βλέπουμε στη συγκεκριμένη κωμόπολη. Εικόνες που πριν από λίγες δεκαετίες τις βλέπαμε σε κάθε γειτονιά του Ασβεστοχωρίου. Συνήθως οι άνδρες πήγαιναν στην “Αγορά”, όπου υπήρχαν πολλά καφενεία και οι γυναίκες μαζεύονταν, κυρίως μετά το σούρουπο, στους “σοφάδες”, που ήταν ένα είδος κτιστών… καναπέδων και συζητούσαν. Συζητήσεις ατέλειωτες τις οποίες αρκετές φορές διέκοπταν τα κλάματα κάποιου παιδιού που χτυπούσε παίζοντας με τα άλλα της γειτονιάς κρυφτό, εννιάπετρο, μήλα, σχοινάκι, ποδόσφαιρο, μακριά γαϊδάρα κ.α., αφού τότε δεν υπήρχαν -όπως τώρα- τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που τα “εγκλωβίζουν” μπροστά σε μία οθόνη μέσα στα σπίτια τους.

Όλα τα παιχνίδια είχαν τη χάρη τους, ακόμη και ο πετροπόλεμος των αγοριών δύο γειτονιών, ο οποίος αν δεν τελείωνε με το… άνοιγμα ενός κεφαλιού, ολοκληρωνόταν με τις φωνές και το κυνηγητό κάποιας νοικοκυράς που της έσπαζαν κατά λάθος το τζάμι! Εικόνες μιας άλλης εποχής, που έφυγαν ανεπιστρεπτί! Ευτυχώς οι κυρίες της φωτογραφίας μας, συνεχίζουν να διατηρούν τα καλοκαίρια τη συγκεκριμένη εικόνα του παρελθόντος, έστω κι αν δεν υπάρχει πλέον στη γειτονιά τους (περιοχή Μήλιο) κάποιος “σοφάς” για να κάτσουν, αλλά αξιοποιούν τα παγκάκια της περιοχής…

Να ΄ναι γερές και να μας χαρίζουν ανάλογες εικόνες για πολλά ακόμη χρόνια!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

 

Υποβιβάστηκε η ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Γενεάς – Θα “γιορτάσει” το 2016 τα 90 χρόνια ιστορίας της στη… Β” Κατηγορία

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες.  Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος. Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος  Κίσσας, Αντώνης  Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της βασικής ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες και ένας από την Εξοχή.
Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος.
Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος Κίσσας, Αντώνης Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

 

Στον αυτοεγκλωβισμό της διοίκησης της Νέας Γενεάς το περασμένο καλοκαίρι με την πρόσληψη του προπονητή Ηρακλή Κουτουνίδη, επειδή απέκτησε η ιστορική ομάδα της κωμόπολής μας πολλούς ποδοσφαιριστές, που πρότεινε (έφερε) εκείνος, αποδίδουν οι φίλαθλοι του Ασβεστοχωρίου τον υποβιβασμό της στη Β” Κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας (ΕΠΣΜ).
Ο αυτοεγκλωβισμός έγκειται στο γεγονός ότι ενώ η ομάδα κατά τις δέκα πρώτες αγωνιστικές είχε μόλις τρεις βαθμούς και τα μηνύματα για την πορεία της ήταν αρνητικά, εντούτοις η διοίκηση δεν αντικατέστησε τον προπονητή με άλλον (μια αλλαγή που ίσως λειτουργούσε θετικά), φοβούμενη, πιθανόν, ότι αποχωρώντας εκείνος θα αποχωρούσαν μαζί του και οι ποδοσφαιριστές που είχε προτείνει να αποκτηθούν, με αποτέλεσμα, ίσως, αν συνέβαινε αυτό, στη συνέχεια η ομάδα να… ξέμενε από παίκτες. Έτσι ο προπονητής παρέμεινε στη θέση του και παρά την προσωρινή απομάκρυνση της ομάδας από τις τελευταίες θέσεις, στη συνέχεια κατρακύλησε εκ νέου στην… ουρά της βαθμολογίας, όπου τη βρήκε η λήξη της κανονικής περιόδου και οδηγήθηκε σε αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό Τερψιθέας με μειονέκτημα έδρας, τον οποίο έχασε και υποβιβάστηκε.
Εκτός αυτού η στελέχωση της ομάδας με συνολικά 10 – 11 ποδοσφαιριστές που δεν είχαν καμία σχέση με το Ασβεστοχώρι, εκ των οποίων οι περισσότεροι αγωνίζονταν ως βασικοί, δεδομένου ότι ήταν προσωπικές επιλογές του προπονητή (μεταξύ των οποίων ο… γιος του που ήταν και ο μοναδικός τερματοφύλακας ως τον Ιανουάριο αλλά και ο ανιψιός του), είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει το κίνητρο για τους κατοίκους του Ασβεστοχωρίου να πηγαίνουν στο γήπεδο να ενισχύουν κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος την ομάδα, μιας και δεν αγωνίζονταν πλέον σ” αυτήν κάποιοι συγγενείς, συντοπίτες ή φίλοι τους.
Η πικρία που είναι έκδηλη στους φίλους της ομάδας προέρχεται κυρίως από το γεγονός ότι υποβιβάστηκε έχοντας, όπως προαναφέραμε, ως βασικό κορμό ποδοσφαιριστές που… κατοικοεδρεύουν εκτός Ασβεστοχωρίου.
Συνεπώς, διερωτόμαστε τι νόημα έχουν οι ακαδημίες, όταν ο βασικός κορμός της ομάδας αποτελούνταν από τους λεγόμενους “λεγεωνάριους” και όχι από παιδιά από το Ασβεστοχώρι;
Επίσης τίθεται το ερώτημα για ποιο λόγο η συγκεκριμένη διοίκηση, ενώ ξεκίνησε τη θητεία της, όπως είχαμε τονίσει και σε άρθρο μας το Μάρτιο του 2012 (http://www.asvestohori.gr/?p=1021 ) “επενδύοντας” στο ποδοσφαιρικό δυναμικό του Ασβεστοχωρίου, στη συνέχεια, εγκατέλειψε αυτήν την τακτική και επιδόθηκε στις μεταγραφές παικτών εκτός της κωμόπολης;
Ασφαλώς απάντηση στο παραπάνω ερώτημα πρέπει να δώσουν τα μέλη της διοίκησης της Νέας Γενεάς… Γιατί στα τρία χρόνια που διοικεί η νυν διοίκηση δεν είδαμε να προωθούνται στη βασική ομάδα ποδοσφαιριστές από τις ακαδημίες. Άραγε δεν υπάρχουν ταλέντα σ” αυτές που θα μπορούσαν να προωθηθούν στην Α” ομάδα;
Κι όσο για το εγχείρημα της διοίκησης Γαρυφάλλου με το ΑΦΜ της ποδοσφαιρικής ομάδας “Άγιος Παύλος” (;) στην οποία ενέταξε ορισμένους εφήβους της και όχι μόνο, μάλλον δεν πέτυχε, αφού πολλοί από αυτούς, όπως αποδείχτηκε, θα μπορούσαν να πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα, αν φυσικά είχαν μείνει κάποιες θέσεις ελεύθερες στο ρόστερ της, που “είχε γεμίσει” από τους… προτεινόμενους από τον κ. Κουτουνίδη ποδοσφαιριστές.
Ίσως έτσι κάποιοι νεαροί να αποκτούσαν εμπειρίες και κάποιοι άλλοι να βοηθούσαν την ομάδα, αλλά στην περίπτωση εκείνη και να υποβιβαζόταν η Νέα Γενεά, ουδείς θα επέρριπτε ευθύνες στη διοίκηση για λάθος χειρισμούς της που οδήγησαν στην πτώση της.
Αντιθέτως θα είχε αρκετούς ποδοσφαιριστές με εμπειρία από παιχνίδια Α” Κατηγορίας στα πόδια τους (και όχι Γ” Κατηγορίας) έτοιμους να βοηθήσουν, κατά την προσεχή περίοδο, στην επάνοδο της ομάδας.
Για να μην πούμε ότι και πολύ περισσότερους φιλάθλους θα είχε, αφού αρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεγαν να πάνε να παρακολουθήσουν φίλους τους που έπαιζαν στην ομάδα του “Αγίου Παύλου” και όχι της Νέας Γενεάς, ασχέτως αν αγωνίζονταν οι δύο ομάδες διαφορετικές ώρες.
Στη δύσκολη αυτή στιγμή καλό είναι η διοίκηση να πραγματοποιήσει μία συγκέντρωση των φίλων της ομάδας, όχι τόσο απολογιστικού χαρακτήρα, αλλά κυρίως με αναφορά στις προοπτικές της Νέας Γενεάς και τα μελλοντικά σχέδια της διοίκησης, τα οποία ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχουν σχέση με τη στελέχωση της πρώτης ομάδας με παιδιά, κυρίως από το Ασβεστοχώρι. Όπως συνέβαινε παλιά. Από τη σύστασή της το 1926. Επί δεκαετίες ολόκληρες.

Καλό θα ήταν η πρώτη κίνηση να αφορά στην πρόσληψη ενός προπονητή – παιδαγωγού. Με αποδεδειγμένη εμπειρία στην προώθηση νεαρών ταλαντούχων παιχτών σε ανδρικές ομάδες και όχι απλώς με πτυχίο καθηγητή Φυσικής Αγωγής όπως ο συντοπίτης μας, Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο οποίος προ διετίας που ήταν προπονητής της ανδρικής ομάδας της Νέας Γενεάς, ούτε καν είχε μπει στον κόπο να πάει να παρακολουθήσει έστω ένα παιχνίδι της ομάδας του Λυκείου Ασβεστοχωρίου για το σχολικό πρωτάθλημα, η οποία τη χρονιά εκείνη, με αλλεπάλληλες «τεσσάρες» και «πεντάρες» που είχε σημειώσει είχε φτάσει στον τελικό του ομίλου της. Όπου ήταν σίγουρο πως θα εντόπιζε ταλαντούχους ποδοσφαιριστές για την ανδρική ομάδα…

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

«Φτωχότερο» το Ασβεστοχώρι κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

25102010689Ανέκαθεν ήταν φιλόζωος, αλλά τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ουσιαστικά τις αφιέρωσε στα ζώα συντροφιάς, τα οποία φρόντιζε, περιέθαλπε και για τα οποία, χωρίς υπερβολή, ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξής του. Η φετινή 4η Οκτωβρίου, κατά την οποία γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, ίσως να μην έχει τόσο… εορταστικό χαρακτήρα για το Ασβεστοχώρι, που πενθεί τον Γρηγόρη Παρθένη, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από κοντά μας πριν από μερικούς μήνες.

Ήταν σίγουρα ο πιο φιλόζωος Ασβεστοχωρίτης κι αυτό το έδειχνε καθημερινά έμπρακτα, αφού είχε μετατρέψει το αγρόκτημά του στο δάσος Κουρί σε καταφύγιο ζώων, το οποίο συντηρούσε χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, φιλοξενώντας παράλληλα και αρκετά ζώα στο σπίτι του. Επίσης δαπανούσε αρκετά χρήματα για τη θεραπεία τραυματισμένων ή ασθενών ζώων ή ακόμη και για τη στείρωση πολλών αδέσποτων.

Στο αυτοκίνητό του υπήρχαν πάντοτε σάκοι με τροφή για σκύλους και γάτες, που τάιζε όπου συναντούσε.

Φωτογραφία0553

Χαρακτηριστική ήταν η κινητοποίηση των εγκαταλελειμμένων σκύλων στο δάσος Κουρί, όταν ανέβαινε τη μεγάλη ανηφόρα και κατευθύνονταν προς το αγρόκτημά του. Συνήθως βγαίνοντας στην ευθεία κόρναρε ορισμένες φορές, ήχο που αναγνώριζαν τα συγκεκριμένα ζώα και τρέχοντας μετέβαιναν προς το σημείο εκείνο!

Ο Γρηγόρης Παρθένης με τις δράσεις του συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των συμπολιτών μας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ζώα συντροφιάς, ενώ παράλληλα στήριζε το έργο των φιλοζωικών οργανώσεων.

 

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε προφυλάσσονται από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε να προφυλάσσονται από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και λίγες ώρες πριν φύγει από κοντά μας “προδομένος” από την καρδιά του, παρά τις έντονες ενοχλήσεις στο στήθος, πριν μεταβεί στο εφημερεύον νοσοκομείο, πήγε πρώτα στο αγρόκτημά του για να ταΐσει τους τετράποδους φίλους του, θέλοντας ίσως να τους… αποχαιρετήσει!

Νίκος Γιώτης

Επικίνδυνο “κόσμημα” και… προεκλογική περίοδος

Άρθρο στο περιοδικό του Δήμου για το νέο Σχολείο Με αρκετή καθυστέρηση έφτασε στα χέρια μου το τελευταίο περιοδικό «αυτοπροβολής» του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, όπως αποκαλούν κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου το περιοδικό του δήμου μας (δικαίως άλλωστε αφού ουσιαστικά εκεί που επικεντρώνουν την προσοχή τους οι δημότες όταν φτάνει στα χέρια τους, είναι αν υπάρχει σελίδα χωρίς φωτογραφία του δημάρχου ή μετρούν το συνολικό αριθμό τους).

Διαβάζοντας στις πρώτες του σελίδες ρεπορτάζ με τίτλο: «“Κόσμημα” το νέο σχολείο στο Ασβεστοχώρι», διαπίστωσα με έκπληξη πως δεν υπήρχε ούτε κουβέντα για τις κατασκευαστικές κακοτεχνίες και την επικινδυνότητά του όταν παραδόθηκε, η οποία είχε ως αποτέλεσμα κατά τις πρώτες μέρες λειτουργίας του τον τραυματισμό καθηγητών και μαθητών του (http://www.asvestohori.gr/?p=3341). Ούτε έστω μία συγνώμη από τη δημοτική αρχή προς τους συμπολίτες μας που έζησαν αυτήν την οδυνηρή εμπειρία. Έστω ως υστερόγραφο, για την ταλαιπωρία που υπέστησαν επειδή, μάλλον, δεν έγιναν οι έλεγχοι που απαιτούνταν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου πριν παραδοθεί. Πιθανόν γιατί όπως έλεγαν κάποιοι Ασβεστοχωρίτες η σκέψη των υπευθύνων του δήμου ήταν πώς θα οργανωθεί καλύτερα η φιέστα των εγκαινίων και όχι αν είναι ασφαλές για μαθητές και καθηγητές το σχολικό συγκρότημα που επρόκειτο να παραδοθεί.

Κι αν σκεφθεί κάποιος πως ξεχάστηκαν τα προβλήματα αυτά και γιαυτό γράφτηκε όπως γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο στο περιοδικό του δήμου, αυτό δεν ισχύει αφού πολύ αργότερα από την έκδοσή του, στη συνεδρίαση της 1ης Οικονομικής Επιτροπής του 2014 του δήμου (8ης Ιανουαρίου) συζητήθηκε το θέμα: Έγκριση πρακτικού του ανοικτού διαγωνισμού για την ανάδειξη αναδόχου κατασκευής του έργου «Επείγουσες εργασίες αποπεράτωσης για την ασφαλή λειτουργία του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου» ( http://www.pilea-hortiatis.gr/web/guest/opengov/invitations/archive/8340). Οπότε δικαιολογία δεν υπάρχει για τη μεγάλη έμφαση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ του περιοδικού του δήμου. Ή μάλλον υπάρχει. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο ενόψει των δημοτικών εκλογών του Μαΐου και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για… όλα. Οψόμεθα!

Νίκος Γιώτης

Ο… Σκαραβαίος της “Στέρνας”

 DSC_0432

Παραμένει επί μήνες… ακίνητο στην περιοχή της “Στέρνας” με σχεδόν ξεφούσκωτα από την ακινησία λάστιχα. Οι περισσότεροι το προσπερνούν αδιάφορα, ενώ άλλοι βλέποντάς το, ίσως σκέφτονται ότι πρόκειται για ένα αυτοκίνητο “σύμβολο”. Γιατί κατέχει το ρεκόρ του αυτοκινήτου με τη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια παραγωγής και τον μεγαλύτερο αριθμό οχημάτων παγκοσμίως. Ο… Σκαραβαίος ή Χελώνα ή Σκαθάρι ή Κατσαριδάκι, όπως είναι γνωστό, ήταν το πρώτο, χρονολογικά αυτοκίνητο στην ιστορία της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen που το παρήγαγε από το 1938 μέχρι το 1997, και γι αυτό χαρακτηρίστηκε “Αυτοκίνητο του Λαού”. Κυκλοφορούσε ακόμη και σε κακοτράχαλα μέρη ενώ οι λάτρεις του στη Βόρεια Ελλάδα δημιούργησαν το 2004 τη Λέσχη Σκαραβαίου, στην οποία συζητούν και ανταλλάσσουν εμπειρίες για οτιδήποτε αφορά το αγαπημένο τους όχημα.

Άραγε ποια θα είναι η τύχη του Σκαραβαίου της “Στέρνας”; Θα τον αναλάβει κάποιο μέλος της Λέσχης ή θα πάει για απόσυρση, δηλαδή για… παλιοσίδερα;

Νίκος Γιώτης

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα παρουσιάστηκε το βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή»

IMG_8094

IMG_8193

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη «Αίθουσα Πολιτισμού» (Κοινοτική Αίθουσα) Ασβεστοχωρίου, εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» (Εκδόσεις CCITY PUBLISH), την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη.

IMG_8109

Στην ομιλία του ο δήμαρχος Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, μεταξύ άλλων επισήμανε: «Νιώθω την ανάγκη να συγχαρώ τον Νίκο Γιώτη, για την εκτεταμένη, πολύχρονη και σε βάθος δημοσιογραφική του έρευνα, για την αντικειμενικότητα και την επιστημονική καταγραφή της ιστορικότητας των γεγονότων. Πρόκειται για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής μας και ξεδιπλώνει με αριστοτεχνικό τρόπο όλες τις δραματικές πτυχές εκείνης της περιόδου όπως τη βίωσαν οι ίδιοι οι άνθρωποι – πρωταγωνιστές, οι κάτοικοι του μαρτυρικού χωριού μας. Θα ήθελα να τον συγχαρώ για όλα αυτά, αλλά κυρίως για την επιμονή και την προσήλωσή του σε αυτή την ιερή προσπάθεια που προϋποθέτει αγάπη και μεράκι για τον τόπο του. Η ανάγκη να πληρωθεί αυτός ο φόρος τιμής έγινε το ευγενές καύσιμο στην ακάματη προσπάθεια του Νίκου. Τον ευχαριστούμε από την καρδιά μας για τη μεγάλη του προσφορά στην ιστορία του τόπου μας».

Ακόμη ανακοίνωσε ότι αυτό το κομμάτι σημαντικής ιστορίας του Ασβεστοχωρίου θα φτάσει στη νέα γενιά του τόπου μας, καθώς ο δήμος θα αγοράσει αριθμό βιβλίων για τις σχολικές βιβλιοθήκες, αλλά και για τις ανάγκες της εθιμοτυπίας του δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη.

Ο συγγραφέας Νίκος Γιώτης, αφού ευχαρίστησε τον κ. Καϊτεζίδη, για το ενδιαφέρον του για το βιβλίο και τη διοργάνωση της εκδήλωσης,  έκανε αναφορά στην 27η Οκτωβρίου, επέτειο απελευθέρωσης του Ασβεστοχωρίου από τον τουρκικό ζυγό το 1912, η οποία συνέπεσε με την παρουσίαση του βιβλίου, καθώς και στο χώρο της εκδήλωσης όπου το 1940 ντύθηκαν οι περισσότεροι επίστρατοι Ασβεστοχωρίτες στο «χακί» πριν αναχωρήσουν για το «μέτωπο». Επίσης επισήμανε πως στη συγκεκριμένη Αίθουσα κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσφερόταν το παιδικό συσσίτιο.

Είπε ακόμη πως από τις 63 συνολικά μαρτυρίες Ασβεστοχωριτών -οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν αποβιώσει- που έχει συγκεντρώσει για τη συγγραφή του βιβλίου του, τις μισές περίπου τις κατέγραψε με την κάμερά του και προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ.

Αποσπάσματα ορισμένων μαρτυριών προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης:  

 

Επίσης έκανε γνωστό πως όλα αυτά τα χρόνια συγκέντρωσε πλούσιο αρχειακό υλικό (και εκτός Κατοχής) για το Ασβεστοχώρι, αξιοποιώντας το οποίο θα εκδώσει κι ένα λεύκωμα.

Ειδικότερα για το βιβλίο «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» είπε πως θεώρησε τη συγγραφή του ως οικογενειακή επιταγή, επειδή μεγάλωσε με αφηγήσεις του πατέρα του που βίωσε την Κατοχή, οπότε συνελήφθη από τους Γερμανούς -οι οποίοι εκτέλεσαν τον αδελφό του- και ήταν κρατούμενος ως την απελευθέρωση. «Ξεκίνησα να αναζητώ στοιχεία και μαρτυρίες στο Ασβεστοχώρι, στη συνέχεια άρχισα να ερευνώ οπουδήποτε πίστευα πως θα υπήρχαν στοιχεία στη Θεσσαλονίκη και αργότερα πήγα αρκετές φορές στην Αθήνα αναζητώντας στοιχεία π.χ. στο Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών, στο Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη, στο Ίδρυμα «Χαρίλαος Φλωράκης» και σε άλλα αρχεία», σημείωσε.

Ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στη συγγραφή του βιβλίου με μαρτυρίες προσφέροντας φωτογραφικό υλικό, λέγοντας χαρακτηριστικά πως αυτή η προσφορά, συμπαράσταση και η εμπιστοσύνη τους τον ωθεί να προσπαθήσει ακόμη περισσότερο για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ και τη συγγραφή του λευκώματος για το Ασβεστοχώρι!

IMG_8203

Ο συντονιστής της εκδήλωσης Βασίλης Μάστορας σημείωσε πως ανάμεσά μας βρίσκονται και κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου οι οποίοι έζησαν τις θηριωδίες των κατακτητών και βοήθησαν με τις αφηγήσεις τους τον Νίκο Γιώτη να ολοκληρώσει ένα έργο το οποίο για τον ίδιο ήταν ένα στοίχημα ζωής. Δούλεψε γι αυτό περίπου 20 χρόνια χωρίς να αφήσει τίποτε στην τύχη.

IMG_8198

Ιδιαίτερη αίσθηση και συγκίνηση προκάλεσε η μαρτυρία της 90χρονης Ασβεστοχωρίτισσας Μαγδαληνής (Λίτσας) Λιούδη, η οποία εξιστόρησε πώς βίωσε την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, δίδοντας με γλαφυρό τρόπο το κλίμα που επικρατούσε την ημέρα εκείνη στο Ασβεστοχώρι, καθώς και τα γεγονότα της 26ης Ιουλίου 1940, οπότε οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους συγκέντρωσαν τους κατοίκους του χωριού καθώς και υπαλλήλους και ασθενείς του Σανατορίου και εκτέλεσαν 16 πατριώτες.

IMG_8209

Αναφορά στο βιβλίο αλλά και στα γεγονότα του Ιουλίου του ’44 έκανε και ο υποδιευθυντής του Λυκείου Ασβεστοχωρίου, Παναγιώτης Τσαγκαρής, ο παππούς του οποίου εκτελέστηκε την αποφράδα εκείνη ημέρα.

IMG_8169

IMG_8155

IMG_8141

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Βαρτζόπουλος, ο οποίος είναι εγγονός του εκτελεσθέντος από τους Ναζί, Ιωάννη Λιχριδά, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πυλαίας – Χορτιάτη, Μιχάλης Γεράνης και η αντιδήμαρχος Ανατολή Κωνσταντινίδου.

IMG_8122

Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε ο Αλέξης Κωστάλας αναφέροντας πριν την αφήγησή του μία ρήση του Τάσου Λιγνάδη, πως «οι μνήμες μας είναι η ταυτότητά μας και χωρίς τις μνήμες μας δεν είμαστε τίποτε»! Τόνισε επίσης πως «ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε το πείσμα, την αυτοπειθαρχία και την επιμονή του Νίκου Γιώτη να καταγράφουν τα γεγονότα, γιατί εγώ έζησα την Κατοχή και θυμάμαι, αλλά για πόσα χρόνια ακόμη θα ζούμε για να θυμόμαστε»;

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε και βίντεο με μαρτυρίες Ασβεστοχωριτών για την Κατοχή που συγκέντρωσε ο συγγραφέας κατά τη διάρκεια της 20ετούς του έρευνας.

 

IMG_8229

Πλακέτα

Στο τέλος της εκδήλωσης ο δήμαρχος Ιγνάτιος Καϊτεζίδης απένειμε στον συγγραφέα τιμητική πλακέτα, για τη συνεισφορά του στην ιστορική καταγραφή των γεγονότων στο κατοχικό Ασβεστοχώρι, με τη συγγραφή και έκδοση του βιβλίου του.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με υπογραφή βιβλίων από τον συγγραφέα

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με υπογραφή βιβλίων από τον συγγραφέα

Ο συγγραφέας στην ομιλία του ευχαρίστησε τα παιδιά του Δήμητρα και Σταύρο για τη συμπαράσταση και τη βοήθεια που του παρείχαν στη συγγραφή του βιβλίου

Ο συγγραφέας στην ομιλία του ευχαρίστησε τα παιδιά του Δήμητρα και Σταύρο για τη συμπαράσταση και τη βοήθεια που του παρείχαν στη συγγραφή του βιβλίου

Επρόκειτο για τη δεύτερη παρουσίαση του βιβλίου «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή». Είχε προηγηθεί στη Θεσσαλονίκη, στο Συνεδριακό Κέντρο «Νικόλαος Γερμανός» στις 8 Ιουνίου (για το ρεπορτάζ της εκδήλωσης του Ιουνίου πατήστε εδώ: http://www.asvestohori.gr/?p=6952

IMG_8010

Στο βιβλίο -το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής- γίνεται μία πλήρης ιστορική καταγραφή για το κατοχικό Ασβεστοχώρι, όπως προκύπτει από τις 63 αφηγήσεις – μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τη φρικιαστική πραγματικότητα του πολέμου, καθώς και από τα 170 άγνωστα ντοκουμέντα της περιόδου εκείνης, εκ των οποίων 17 γερμανικά, τα οποία παρατίθενται με τις μεταφράσεις τους στην ελληνική γλώσσα.

Επίσης περιλαμβάνονται -μεταξύ άλλων- 100 σπάνιες φωτογραφίες, αντίγραφα των Ατομικών Δελτίων Απώλειας Ασβεστοχωριτών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον

Ελληνο-ιταλικό πόλεμο, 20 δημοσιεύματα εφημερίδων της Κατοχής (παράνομων) και μεταπολεμικών, προπολεμικοί και κατοχικοί χάρτες, αντίγραφα κατοχικών ταυτοτήτων και χαρτονομισμάτων, ληξιαρχικές πράξεις θανάτου των 19 εκτελεσθέντων (τρεις στις 20 και 16 στις 26 Ιουλίου) στο Ασβεστοχώρι.

Σε ιδιαίτερα κεφάλαια ξεδιπλώνονται και οι αντιστασιακές πράξεις των Ασβεστοχωριτών, ενώ αναλύονται και οι πλευρές της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής των πολιτών.

Ειδικότερα, υπάρχουν κεφάλαια -μεταξύ άλλων- για τις 19 εκτελέσεις, την επιχείρηση του ΕΛΑΣ στο Σανατόριο, τους Ασβεστοχωρίτες σαμποτέρ, τη βαρβαρότητα των ταγματασφαλιτών, την υγειονομική κατάσταση, τη λειτουργία των σχολείων και της εκκλησίας, το συσσίτιο των παιδιών, τις επιτάξεις σπιτιών, τις δραστηριότητες της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών Ασβεστοχωρίου, τη συγκρότηση αντιστασιακών ομάδων, τη συνεισφορά των γυναικών στην αντίσταση, όλα πλαισιωμένα με έγγραφα της εποχής!

Στο βιβλίο παρατίθενται και περιλήψεις του στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα.

Το βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή» παρουσιάζει ο Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ

Εκδήλωση παρουσίασης του ενδιαφέροντος ιστορικού βιβλίου του δημοσιογράφου Νίκου Γιώτη με τίτλο «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή – Η συμβολή του στο Έπος του ’40 και την Εθνική Αντίσταση» (Εκδόσεις CCITY PUBLISH), διοργανώνει ο δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη την Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 11:00 πμ στην «Αίθουσα Πολιτισμού» στην κοινοτική αίθουσα του Ασβεστοχωρίου.
Το βιβλίο θα προλογίσουν ο δήμαρχος Πυλαίας – Χορτιάτη Ιγνάτιος Καϊτεζίδης και ο ιδρυτής και νυν μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων, βετεράνος πιλότος στον πόλεμο της Κορέας Ακριβός Τσολάκης, ο οποίος έχασε μέλος της οικογένειας του από τη ναζιστική θηριωδία στο Ασβεστοχώρι.
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου ο δήμαρχος κ. Καϊτεζίδης σημειώνει μεταξύ άλλων: «Για πολλούς λόγους νιώθω την ανάγκη να συγχαρώ τον Νίκο Γιώτη, για την εκτεταμένη, πολύχρονη και σε βάθος δημοσιογραφική του έρευνα, για την αντικειμενικότητα και την επιστημονική καταγραφή της ιστορικότητας των γεγονότων. Πρόκειται για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής μας και ξεδιπλώνει με αριστοτεχνικό τρόπο όλες τις δραματικές πτυχές εκείνης της περιόδου όπως τη βιώσαν οι ίδιοι οι άνθρωποι – πρωταγωνιστές, οι κάτοικοι του μαρτυρικού χωριού μας. Θα ήθελα να τον συγχαρώ για όλα αυτά, αλλά κυρίως για την επιμονή και την προσήλωσή του σε αυτή την ιερή προσπάθεια που προϋποθέτει αγάπη και μεράκι για τον τόπο του. Η ανάγκη να πληρωθεί αυτός ο φόρος τιμής έγινε το ευγενές καύσιμο στην ακάματη προσπάθεια του Νίκου. Τον ευχαριστούμε από την καρδιά μας για τη μεγάλη του προσφορά στην ιστορία του τόπου μας».
Στη διάρκεια της εκδήλωσης αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει ο γνωστός παρουσιαστής Αλέξης Κωστάλας, ενώ τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Βασίλης Μάστορας.

Στο βιβλίο -το οποίο συμπληρώνει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία της ιστορίας της περιοχής και είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης προσπάθειας και επίμονης δημοσιογραφικής έρευνας- παρατίθενται και περιλήψεις του στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα, ενώ γίνεται μία πλήρης ιστορική καταγραφή για το κατοχικό Ασβεστοχώρι, όπως προκύπτει από τις 63 αφηγήσεις – μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τη φρικιαστική πραγματικότητα του πολέμου, καθώς και από τα 170 άγνωστα ντοκουμέντα της περιόδου εκείνης, εκ των οποίων 17 γερμανικά, τα οποία παρατίθενται με τις μεταφράσεις τους στην ελληνική γλώσσα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Νίκος Γιώτης είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος από το 1981. Κατά την πολύχρονη διαδρομή του, εργάστηκε, σε εφημερίδες («Θεσσαλονίκη» και «Μακεδονία»), σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα («TV Μακεδονία», «Alpha», «Κανάλι 1», «Πανόραμα», κ.ά.), σε περιοδικά («Τηλεθεατής», «Επιλογές» κ.ά.), καθώς και σε γραφεία Τύπου. Επίσης δίδαξε σε σχολές Δημοσιογραφίας. Από το 1993 εργάζεται στο Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το οποίο το 2008 ενοποιήθηκε με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ενώ από τον Αύγουστο του 2015 επιμελείται και παρουσιάζει καθημερινή ενημερωτική εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό «Πρακτορείο 104,9 FM». Έχει πάρει μέρος σε πολλές δημοσιογραφικές αποστολές σε χώρες της Ευρώπης, αλλά και εκτός αυτής, όπως στο Αζερμπαϊτζάν, την Αρμενία, τη Γεωργία, την Τουρκία, κ.ά. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης (ΕΣΗΕΜ-Θ), της οποίας διετέλεσε επί σειρά ετών και μέλος του Μικτού της Συμβουλίου. Τον Ιανουάριο του 2019 τιμήθηκε από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας για την προσφορά του στην ενημέρωση.

 

 

Ολοκληρώθηκε ο τρύγος στο Κτήμα Κουτσοπαλίση

Τρύγος

Η πολυήμερη γιορτή του κρασιού ολοκληρώθηκε και φέτος στον αμπελώνα και στο οινοποιείο του Νίκου Κουτσοπαλίση (του μοναδικού πλέον Ασβεστοχωρίτη αμπελουργού – οινοποιού που παράγει μεγάλη ποσότητα κρασιού, τσίπουρου και ρετσίνας), όπου οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια πραγματικά διαφορετική εμπειρία, γεμάτη γεύσεις και αρώματα και να γνωρίσουν από κοντά ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής, να τρυγήσουν, να λάβουν μέρος στην επιλογή των σταφυλιών πριν την είσοδό τους στο εκραγιστήριο.
Η εμπειρία της συμμετοχής σε μια γιορτή για το κρασί δεν θα μπορούσε, φυσικά, να θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς οι επισκέπτες να δοκιμάσουν και τα εξαιρετικά κρασιά του αμπελώνα, τα οποία παράγονται με αρμονικό πάντρεμα της παράδοσης με την τεχνολογία.

Εκτός των παραπάνω, στην εξαιρετική γεύση των κρασιών συμβάλουν και τα σταφύλια στα οποία προσδίδουν χαρακτηριστικά αρώματα, η ολοήμερη έκθεσή τους στον ήλιο, το υψόμετρο των 580 μέτρων -όπου βρίσκεται το αμπέλι στο οποίο από το 1994 ο Νίκος Κουτσοπαλίσης ακολουθεί τα… χνάρια του παππού του-, το κλίμα, οι άνεμοι και τα συστατικά του εδάφους της περιοχής. Ιδίως το επικλινές ασβεστολιθικό πετρώδες υπέδαφος του αμπελώνα, που επιτρέπει το νερό της βροχής να αποστραγγίζει καλά  και να μην λιμνάζει, με αποτέλεσμα να ποτίζεται σιγά σιγά το φυτό και να μην δημιουργεί μύκητες. Το υψόμετρο, επίσης, βοηθάει ώστε να μην έχει πολύ ζεστό καλοκαίρι και να… υπερθερμαίνονται τα σταφύλια, κινδυνεύοντας να χάσουν τα αρώματά τους. Άλλωστε όλοι οι παραπάνω παράγοντες είχαν συμβάλλει στο παρελθόν ώστε να γίνουν τα κρασιά του Ασβεστοχωρίου γνωστά για τη γεύση τους στο πανελλήνιο.

Ο Σωτήρης Σιτσιάνης ήταν φέτος ένας από τους τρυγητές του αμπελώνα Κουτσοπαλίση

Ο Σωτήρης Σιτσιάνης ήταν φέτος ένας από τους τρυγητές του αμπελώνα Κουτσοπαλίση

Ο Νίκος Κουτσοπαλίσης (στη φωτογραφία με την κόρη του Αναστασία) μεταφέρει τα σταφύλια από τον αμπελώνα στο οινοποιείο

Ο Νίκος Κουτσοπαλίσης (στη φωτογραφία με την κόρη του Αναστασία) μεταφέρει τα σταφύλια από τον αμπελώνα στο οινοποιείο

Μην φανταστεί βέβαια κανείς ότι ο Νίκος Κουτσοπαλίσης και ο πολύτιμος συνεργάτης του, ο ανιψιός του Δημήτρης Βακουφάρης (με ιδιαίτερες γνώσεις οινοποιίας), που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της διατήρησης αυτής της υπεραιωνόβιας παράδοσης, δεν πειραματίζονται με πρωτοποριακές μεθόδους ωρίμανσης. Πάντοτε, όμως, με σεβασμό στην παράδοση και τη δέουσα σχολαστικότητα που επιτάσσει αυτή η «ιεροτελεστία». Γιατί περί «ιεροτελεστίας» πρόκειται όπως διαπιστώσαμε παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία από τον τρύγο μέχρι την εμφιάλωση.

Μετά τον τρύγο που διαρκεί δύο ή τρία Σαββατοκύριακα, ο οποίος γίνεται κυρίως με τη βοήθεια φίλων, τα σταφύλια μεταφέρονται στο σπαστήρα του οινοποιείου που αντικαθιστά πλέον το παραδοσιακό και χρονοβόρο πάτημα με τα πόδια. Εκεί διαχωρίζονται τα σταφύλια από το τσαμπί και προκύπτει η σταφυλομάζα. Δηλαδή ο χυμός του σταφυλιού μαζί με τα σταφύλια.

Για τη λευκή οινοποίηση αφαιρούνται άμεσα τα σταφύλια και αξιοποιείται μόνον ο χυμός, ενώ για την οινοποίηση του κόκκινου κρασιού οινοποιούνται τα σταφύλια μαζί με το χυμό.

Μετά από μια εβδομάδα περίπου για το λευκό και 10-15 μέρες για το κόκκινο κρασί, οι δύο οινοποιοί »τραβούν» το χυμό και τον βάζουν σε κάποια δεξαμενή το λευκό ή σε βαρέλι το κόκκινο, ώσπου να ολοκληρωθεί η διαδικασία της ζύμωσης, δηλαδή να μετατραπεί όλος ο χυμός σε αλκοόλ-οινόπνευμα. Εκεί αφήνεται κάποιες μέρες για να σταθεροποιηθεί και γίνονται μερικές μεταγγίσεις από ένα βαρέλι σε άλλο ή από μια δεξαμενή σε άλλη, ώστε να φύγουν λάσπες ή οτιδήποτε άχρηστο υπάρχει. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετάγγισης περνούν στη διαδικασία της αποθήκευσης σε κάποιο βαρέλι που εξαρτάται από το τι στυλ θέλουν να δώσουν και από το πόσο καινούργιο είναι το βαρέλι.

Όταν ωριμάσει περνάει στο μπουκάλι κι εκεί μένει επίσης ένα χρονικό διάστημα. Στο οινοποιείο Κουτσοπαλίση το κόκκινο κρασί μένει στο βαρέλι από 8 έως 12 μήνες, ενώ το λευκό λιγότερο χρονικό διάστημα αλλά πάντοτε σε καινούργιο βαρέλι. Τα βαρέλια είναι γαλλικά ή αμερικανικά δρύινα.

Οι ποικιλίες σταφυλιών του Νίκου Κουτσοπαλίση είναι Σωβινιόν Μπλανκ (Sauvignon Blanc) και Μοσχάτο Λευκό και από ερυθρές, Μερλό (Merlot), Σωβινιόν (Sauvignon) και Καμπερνέ (Cabernet).
Όπως επισημαίνουν οι δύο οινοποιοί το βασικότερο είναι να υπάρχουν υγιή σταφύλια.
Για το τσίπουρο τα σταφύλια περνούν στο πιεστήριο γιατί η φιλοσοφία τους είναι να βράζουν κυρίως κρασί επειδή είναι πιο καθαρό και περνάει πιο ωραία χαρακτηριστικά στο ποτό. Δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα γιαυτό χρησιμοποιούν μόνο την αρχική απόσταξη αφού όσο περνάει η ώρα η ποιότητα πέφτει. «Θέλουμε να παίρνουμε την «καρδιά» μόνο γιατί η διαδικασία χωρίζεται σε τρία στάδια. Στην «κεφαλή», την «καρδιά» και την «ουρά». Γιαυτό εμείς παίρνουμε μόνο την «καρδιά». Δηλαδή την καλύτερη ποιότητα», δηλώνει ο Νίκος Κουτσοπαλίσης στην Ηλεκτρονική Εφημερίδα www.asvestohori.gr.

                                                                 Νίκος Γιώτης

 

 

 

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

«Θύμα» της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν «κρανίου τόπο».

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Τελέστηκε στο Ασβεστοχώρι το μνημόσυνο των εκτελεσθέντων τον Ιούλιο του ’44

Μνημόσυνο εκτελεσθέντων 05

Παρουσία του δημάρχου Πυλαίας – Χορτιάτη, Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, τιμήθηκε στην ιστορική κωμόπολη η μνήμη των 20 πατριωτών – Συνδέσμων του ΕΑΜ, που εκτελέστηκαν στις 20 και 26 Ιουλίου 1944, από τους Γερμανούς και τους ντόπιους συνεργάτες τους (ταγματασφαλίτες).

Στην ετήσια καθιερωμένη εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Δήμος στον τόπο της εκτέλεσης, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των ψυχών των εκτελεσθέντων. Προηγήθηκε μνημόσυνο στον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου.

Στην ομιλία του ο  κ. Καϊτεζίδης αναφέρθηκε στο ιστορικό της ημέρας, τονίζοντας -μεταξύ άλλων- πως εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, κρατάμε τη μνήμη των αθώων θυμάτων ζωντανή με το μνημόσυνο και τις εκδηλώσεις μνήμης για τα είκοσι παλικάρια που εκτελέστηκαν. Επισήμανε πως ο δημοσιογράφος Νίκος Γιώτης στο βιβλίο του «Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή», έχει αποτυπώσει με συγκλονιστικά ντοκουμέντα και τεκμηρίωση τις εκτελέσεις της 20ης και 26ης  Ιουλίου 1944, αλλά και ό,τι συνέβη στην ιστορική αυτή κωμόπολη κατά την περίοδο της Κατοχής. Ο δήμαρχος σημείωσε πως ο Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη θα προμηθευτεί βιβλία και θα τα διανείμει στις βιβλιοθήκες και στους χώρους ανάγνωσης του Δήμου ώστε τα γεγονότα αυτά να γίνουν κτήμα -κυρίως των νεώτερων γενεών- και να μην ξεχαστούν.

Την τελετή, που έκλεισε με κατάθεση στεφάνων, προσκλητήριο νεκρών, ενός λεπτού σιγή και ανάκρουση του εθνικού ύμνου από την μπάντα του Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη, τίμησαν με την παρουσία τους -μεταξύ άλλων- ο επίτιμος πρόξενος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Σταμάτης Κουρούδης, ο πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Λάζαρος Κυρίζογλου, ο εκπρόσωπος του Γ” Σώματος Στρατού συνταγματάρχης Ανδρέας Χρυσανθακόπουλος, ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλος Μηταφίδης (οι νυν βουλευτές ήταν πρακτικά αδύνατον να παρευρεθούν δεδομένου ότι από χθες βρίσκονται στην Αθήνα για τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης),  εκπρόσωποι κομμάτων, της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης 1941-1944 (ΠΟΑΕΑ), της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Κυριών Ασβεστοχωρίου, του Μουσικοχορευτικού Λαογραφικού Συλλόγου Ασβεστοχωρίου και πλήθος κόσμου.

Μνημόσυνο εκτελεσθέντων 02

Ίσως είναι καιρός να δημιουργηθεί ένας Όμιλος Μνήμης Εκτελεσθέντων στο Ασβεστοχώρι από τα στρατεύματα Κατοχής, με τη συμμετοχή ευαισθητοποιημένων πολιτών, που θα έχει ως σκοπό να κάνει προτάσεις προς τον Δήμο Πυλαίας – Χορτιάτη, για την πραγματοποίηση εκδηλώσεων προς τιμήν των πατριωτών εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα.

Η Ηλεκτρονική Εφημερίδα www.asvestohori.gr, θα είναι πρωτεργάτης στην ευόδωση μιας πρωτοβουλίας για το σκοπό αυτό, τιμώντας εκείνους που προτάξανε ως επιλογή ζωής να υπηρετούν αρχές και ιδανικά ταυτισμένα με την ειρήνη και τον άνθρωπο, θυσιάζοντας τη ζωή τους για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι.

                                                                                         

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

«Θύμα» της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν «κρανίου τόπο».

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Η παράνομη υλοτομία «απειλεί» το Δάσος Κούρι

Θύμα της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας.

Το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος του Ασβεστοχωρίου γίνεται ολοένα και εντονότερο, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται πως αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

«Μέρες της γερμανικής Κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                                                                                                         Ν.Γ.

 

 

Τα φθινοπωρινά χρώματα του δάσους Κουρί

DSC_0547DSC_0583DSC_0514Παρακολουθώντας τις σελίδες του facebook, διαπιστώνω πως πολλοί είναι οι συμπολίτες και φίλοι που αναρτούν φωτογραφίες από άλλες περιοχές της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού με “όμορφα τοπία”. Όντως τα περισσότερα από αυτά είναι εντυπωσιακά και αρέσουν όπως φαίνεται από τον αριθμό των ατόμων που επικροτούν τις συγκεκριμένες επιλογές.DSC_0552DSC_0589DSC_0549DSC_0536

Εντύπωση όμως μου προκαλεί το γεγονός ότι ενώ βρίσκεται δίπλα στο Ασβεστοχώρι το πανέμορφο δάσος Κουρί, στο οποίο μεταβαίνουν αρκετοί Θεσσαλονικείς προκειμένου να απολαύσουν τις ομορφιές του, εντούτοις λίγοι είναι οι συμπολίτες μας που το επισκέπτονται. Θέλοντας λοιπόν να προτρέψω κι άλλους να το επισκεφτούν, παραθέτω ορισμένες φωτογραφίες από το φθινοπωρινό δάσος Κουρί, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα “όμορφα τοπία” άλλων περιοχών.

                                                                                              Νίκος Γιώτης

 

 

Πέρασαν 15 χρόνια από την εύρεση πλουτώνιου στο Κουρί

Κουρί - Πλουτώνιο

Συμπληρώνονται 15 χρόνια από τη μέρα που το Ασβεστοχώρι, εξαιτίας ενός δυσάρεστου γεγονότος, έγινε πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων όλης της χώρας, αλλά και πρωτοσέλιδο στις μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες. Ο λόγος ήταν η εύρεση πλουτωνίου, θαμμένου στο δάσος Κουρί. Πρόκειται για ραδιενεργό υλικό που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων και ως καύσιμο σε πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Ειδικότερα, είχαν βρεθεί εκατοντάδες μεταλλικά πλακίδια με ποσότητα πλουτωνίου, αλλά και του επίσης επικίνδυνου ραδιοτοξικού στοιχείου αμερικίου, στη θέση «Βίγλα».
Ήταν μεσημέρι της 30ης Ιανουαρίου 2001, όταν ο γράφων, ενημερώθηκε από αθηναϊκή πηγή για το συμβάν και με τη σειρά του ενημέρωσε τον τότε πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, Μιχάλη Γεράνη, καθώς και συναδέλφους του ραδιοτηλεοπτικών μέσων και εφημερίδων της Θεσσαλονίκης.
Σε δύο ώρες η περιοχή γέμισε, εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της είδησης, δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και ραδιοτηλεοπτικά συνεργεία, ενώ ο Μ. Γεράνης, δεν προλάβαινε να δίνει συνεντεύξεις.
Κατά τις επόμενες εβδομάδες το Ασβεστοχώρι παρέμεινε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και μετά ξεχάστηκαν τα πάντα γύρω από το θέμα αυτό. Ουδείς ενδιαφέρθηκε, αλλά ούτε οι τοπικές αρχές που είχαν υποχρέωση, για τη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία απλώς είχε περιφραχτεί πρόχειρα, και ουδέποτε έγινε ξανά κάποια μέτρηση για το ενδεχόμενο υπολειμμάτων  ραδιενέργειας στο σημείο εκείνο.
Υπενθυμίζουμε ότι το ραδιενεργό υλικό είχε βρεθεί, όταν το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) παρακολουθούσε, μετά από πληροφορίες, ομάδα Βουλγάρων οι οποίοι είχαν θεωρηθεί ύποπτοι για διακίνηση λαθραίων τσιγάρων. Τελικά, όμως όπως απεδείχθη το λαθραίο φορτίο είχε πλακίδια που περιείχαν τα ραδιενεργά στοιχεία πλουτώνιο και αμερίκιο θαμμένα σε βάθος από πέντε εκατοστά μέχρι μισό μέτρο.
Με τη βοήθεια της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και του «Δημοκρίτου» ομάδα ειδικών είχε μεταφέρει σε ασφαλή χώρο στην Αθήνα το επικίνδυνο φορτίο.
Οι αστυνομικές αρχές της Θεσσαλονίκης είχαν κάνει λόγο για λαθρεμπορία.

 Το έγγραφο

Το έγγραφο του υπουργείου Ανάπτυξης με το οποίο είχε ενημερωθεί εκ των υστέρων ο Δήμος μας για την ανεύρεση Πλουτωνίου και Αμερίκιου στο Κουρί, ανέφερε τα εξής:

«Στις 26 Ιανουαρίου και ώρα 14.00, η ΕΕΑΕ ειδοποιήθηκε από τη Διεύθυνση ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας για την πιθανή ύπαρξη ραδιενεργών υλικών σε συγκεκριμένη τοποθεσία στο Κουρί, στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης.

Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου, κλιμάκιο επιστημόνων της ΕΕΑΕ με κατάλληλο εξοπλισμό μετέβη οδικώς στην παραπάνω περιοχή, όπου σε συνεργασία με επιστήμονες του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του ΑΠΘ, διαπιστώθηκε, ότι σε βάθος από 5 cm έως 1/2 μέτρο στην ανωτέρω τοποθεσία υπήρχε θαμμένη στο έδαφος ποσότητα μεταλλικών πλακιδίων υψηλής ραδιοτοξικότητας. Το κλιμάκιο προέβη στη συλλογή του ραδιενεργού υλικού, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρθηκε την Κυριακή 28 Ιανουαρίου, με ειδικά θωρακισμένο αυτοκίνητο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» και με συνοδεία αστυνομίας, σε ασφαλή μη προσπελάσιμο χώρο και φυλάσσεται με τον επιστημονικά ενδεδειγμένο τρόπο. Κατά συνέπεια δε συνιστούν κίνδυνο για οιονδήποτε.

Από την ανάλυση πλακιδίων στα εργαστήρια της ΕΕΑΕ προκύπτει ότι περιέχουν Πλουτώνιο και Αμερίκιο. Η συνολική μάζα Πλουτωνίου και Αμερίκιου σε όλα τα πλακίδια εκτιμάται ότι είναι 3gr περίπου. Ήδη διερευνώνται διαδικασίες αποστολής του υλικού εκτός χώρας.

Παράλληλα δόθηκε οδηγία στη Διεύθυνση ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας, όπως εξασφαλιστεί η μη προσπελασιμότητα του εν λόγω χώρου μέχρι νεοτέρας οδηγίας».

                                                                                                               Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

Πόλος έλξης των φυσιολατρών ήταν το Δάσος Κουρί κι αυτό το καλοκαίρι

DSC_2240

Πόλο έλξης καθ” όλη τη διάρκεια του χρόνου αποτελεί το Δάσος Κουρί για τους φίλους της φύσης και των σπορ. Κάθε εποχή εκεί έχει το δικό της χρώμα και το δικό της “άρωμα”. Η εποχή όμως που έχει το Κουρί την “τιμητική” του είναι το καλοκαίρι, αφού αποτελεί μία “όαση δροσιάς” για τους Ασβεστοχωρίτες και τους Θεσσαλονικείς, οπότε εκτός των άλλων αναδεικνύεται και η πλούσια χλωρίδα και πανίδα του.

DSC_1707

Καθημερινά δεκάδες και τα Σαββατοκύριακα εκατοντάδες άτομα, επισκέπτονταν και το φετινό καλοκαίρι το συγκεκριμένο δάσος βελανιδιάς με την πλούσια βλάστηση. Το πρωί και το απόγευμα κυρίως πεζοπόροι και ποδηλάτες,  ενώ κατά τις μεσημεριανές ώρες, ιδίως σε περιόδους με καύσωνα οι περισσότεροι επισκέπτες του ήταν οικογένειες με παιδιά ή παρέες διαφόρων ηλικιών που έκαναν πικ-νικ στα κιόσκια ή τα ξύλινα τραπέζια με τα παγκάκια που υπάρχουν διάσπαρτα, αφού η θερμοκρασία δεν ξεπερνούσε τους 18-20 βαθμούς, δηλαδή χαμηλότερη απ’ ό,τι στην παραλία.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Παράλληλα πολλοί επισκέπτες έκαναν βόλτες στα μονοπάτια του δάσους που οδηγούν στο εξωκλήσι του Πρ. Ηλία με τη μοναδική θέα στο Ασβεστοχώρι, στον Θερμαϊκό και τον Όλυμπο ή προς το καταφύγιο του Συλλόγου Φυσιολατρών με τη θέα προς την πεδιάδα του Λαγκαδά και τη λίμνη Βόλβη.

Κι όλα αυτά δύο μόλις χιλιόμετρα από την κεντρική πλατεία του Ασβεστοχωρίου!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

Εντυπωσιακή επίδειξη μόδας της σχεδιάστριας Δήμητρας Γιώτη στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

Μοντέρνες δημιουργίες, σε μαύρο και άσπρο, παρουσίασε στην πρώτη προσωπική της επίδειξη μόδας, στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (περίπτερο 13), η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, εντυπωσιάζοντας το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα.

Dimitra Gioti 1

Απόφοιτη του Istituto Di Moda Burgo του Μιλάνου -όπου σπούδασε »Fashion Designer & Stylist»- η Δήμητρα Γιώτη, ανήκει στη νέα γενιά σχεδιαστών.

Dimitra Gioti 2Δημιουργός με ταλέντο, όραμα και φαντασία, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, σε συνδυασμό με την πρακτική της εξάσκηση, σε ατελιέ της ιταλικής πρωτεύουσας της Μόδας.

Dimitra Gioti 3Η πρόταση Ολλανδής σχεδιάστριας για συνεργασία, δεν την άφησε αδιάφορη και μετέβη για μικρό χρονικό διάστημα στην πόλη Eindhoven, κυρίως, για την αποκόμιση εμπειριών.
Επέστρεψε στη γενέτειρά της, Θεσσαλονίκη, όπου θήτευσε δίπλα στον σχεδιαστή Κωνσταντίνο και στη συνέχεια δίπλα στη σχεδιάστρια Αλκμήνη.

Dimitra Gioti 4To 2015 και το 2016 συμμετείχε στα Fashion Show νέων Σχεδιαστών Μόδας »The Fashion Project» 1 και 2 αντίστοιχα που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Dimitra Gioti 5Η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη θηλυκή κομψότητα και φινέτσα και ξεχωρίζει για τις αυστηρές καμπύλες και τα γεωμετρικά σχήματα.

*Στις φωτογραφίες στιγμιότυπα από την επίδειξη Μόδας της Δήμητρας Γιώτη

www.dimitragioti.com

 

 

FB: Dimitra Gioti – Fashion Designer

 

 

 

 

Ανοιξιάτικες βόλτες στο δάσος Κουρί

 

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη... θέα

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη… θέα

Εδώ και λίγες μέρες μυρίζει  Άνοιξη. Η ωραιότερη  εποχή  του  χρόνου για πολλούς. Ιδανική για βόλτες και εκδρομές. Γέμισε η φύση λουλούδια, χρώματα, μυρωδιές.

DSC00074DSC00057DSC00224Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου αλλά και της Θεσσαλονίκης οι οποίοι τις τελευταίες μέρες απολαμβάνουν τον ανοιξιάτικο καιρό κάνοντας μια βόλτα στο δάσος Κουρί. Εκεί βρέθηκαν μπροστά σε ένα θέαμα, όπου τα ομορφότερα χρώματα της φύσης συνδυάστηκαν δημιουργώντας ένα… φυσικό πίνακα ζωγραφικής, «δώρο» προς τους επισκέπτες του.

Ν. Γιώτης

Όαση δροσιάς το Κουρί, κατακλύζεται όπως παλιά από επισκέπτες

Η οικονομική κρίση συνεχώς αναδεικνύει κάποιες αξίες που είχαμε ξεχάσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες της… ευημερίας. Όπως οι αγαπημένες κυριακάτικες συνήθειες της γενιάς των γονιών μας αλλά και των παππούδων μας, αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου της Κυριακής με βόλτες, φαγητό, παιχνίδια, τραγούδια και χορούς στο δάσος Κουρί.

Οι οικογένειες φόρτωναν σε γαϊδουράκια, άλογα ή μουλάρια, που σίγουρα διέθετε κάποιος από την παρέα, κιλίμια ή κουβέρτες για να στρώσουν στο γρασίδι, τριχιά για την (απαραίτητη) κούνια και το καλαθάκι με τα κεφτεδάκια (σχεδόν πάντα), πίτες (χειροποίητες φυσικά), ψωμί ζυμωτό, χύμα εντόπιο κρασί Ασβεστοχωρίου αλλά και τσίπουρο, και ανηφόριζαν νωρίς το πρωί προκειμένου να πιάσουν ένα καλό, όπως έλεγαν, σημείο για την ολοήμερη εκδρομή τους.

Χάρη στο γαϊδαράκο μεταφέρθηκαν όλα τα απαραίτητα για το κυριακάτικο γεύμα στο Κουρί

Επίσης μία πλαστική μπάλα (πού να έβρισκες τότε δερμάτινη), ήταν απαραίτητη για ποδόσφαιρο ή «μήλα» που έπαιζαν, ντυμένοι πρόχειρα, μικροί και μεγάλοι της παρέας.

Όταν έρχονταν η ώρα το φαγητού, αν και οι περισσότεροι τσιμπολογούσαν από την ώρα της άφιξης κάθονταν στα κιλίμια ή στις κουβέρτες που είχαν στρώσει, και έτρωγαν από κοινού τα εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές και γέμιζαν τα χρωματιστά ή καρό τραπεζομάντιλα που είχαν τοποθετηθεί πάνω στα κιλίμια. Συνήθως, αν κάποια φαγητά ή σαλάτες εντυπωσίαζαν και προκαλούσαν το θαυμασμό για τη γεύση τους, οι άλλες γυναίκες της παρέας ζητούσαν τη συνταγή για να τις κάνουν κι εκείνες.

Μετά το φαγητό κι ενώ το κρασί και τα άλλα ποτά «έρρεαν» άρχιζαν τα τραγούδια και οι χοροί. Κι αν τύχαινε και κάποιος έφερνε και κάποιο γραμμόφωνο (δανεικό από ταβέρνα του χωριού) «χαλούσε ο κόσμος», γιατί με το άκουσμά του πήγαιναν και άλλες παρέες και χόρευαν μέχρι να σκοτεινιάσει… Συχνά δε πήγαιναν και οργανοπαίκτες με τους παραδοσιακούς πατροπαράδοτους ζουρνάδες οι οποίοι τους ξεσήκωναν όλους…

Εκδρομή και γεύμα στο Δάσος Κουρί κατά τη δεκαετία τού ’50

Όλα αυτά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 περίπου. Γιατί από τότε, σταδιακά, η οικονομική ευρωστία και η αύξηση των ΙΧ αυτοκινήτων συνετέλεσαν ώστε να προτιμούν οι Ασβεστοχωρίτες, όπως και οι κάτοικοι άλλων αστικών και ημιαστικών περιοχών, να εκδράμουν σε άλλες περιοχές και το καλοκαίρι συνήθως στη θάλασσα.
Η οικονομική δυσπραγία της περιόδου που ζούμε σε συνάρτηση με την αύξηση της βενζίνης όμως, συνετέλεσε ώστε αρκετοί να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους περί εκδρομών και να εκτιμήσουν την αξία του Δάσους Κουρί. Ξαφνικά, λοιπόν, γέμισε ο τόπος με συμπολίτες μας και όχι μόνο που επιδίδονται στον παλιό αυτόν όμορφο τροπο χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς.

Έτσι ακόμη και απογεύματα των καθημερινών το Κουρί κατακλύζεται από εκδρομείς – φυσιολάτρες που απλώνουν τα τραπεζομάντιλά τους στο γρασίδι ή στα ξύλινα τραπέζια που υπάρχουν σε διάφορα σημεία του, αδειάζουν όχι πλέον τα καλαθάκια όπως παλιά αλλά τα φορητά ψυγειάκια τους και τρώνε απολαμβάνοντας τη φύση.

Το γέλιο και η μουσική (από τα αυτοκίνητα πλέον) αντηχούν από άκρη εις άκρη του δάσους από ανθρώπους που ίσως παλαιότερα το… περιφρονούσαν για χάρη της θάλασσας. Κάποιοι άλλοι διαβάζουν κάποιο βιβλίο, ορισμένοι πιο ρομαντικοί μαζεύουν λουλούδια και κάνουν μικρές ή μεγάλες πολύχρωμες ανθοδέσμες, ενώ άλλοι, κυρίως νέοι, ακούν μουσική από τα ipod τους. Εκείνο πάντως που μας εξέπληξε πρόσφατα θετικά ήταν η τέλεση γενεθλίων κάποιου παιδιού σε μία από τις μαγευτικές αλάνες του Δάσους Κουρί. Γέμισε η περιοχή από παιδικές φωνούλες, ενώ τα μπαλόνια που υπήρχαν στο σημείο που είχε επιλεγεί έδιναν μία άλλη αισθητική στο τοπίο. Ήταν όντως μία «νότα» που απέσπασε την προσοχή ακόμη και των πεζοπόρων ή των ποδηλατών που περνούσαν από εκεί την ώρα εκείνη…

Το ευχάριστο είναι ότι σχεδόν όλες οι παρέες προνοούν και έχουν μαζί τους και μία μεγάλη σακούλα στην οποία μαζεύουν στο τέλος τα απορρίμματα που προκύπτουν, όπως  χάρτινα πιάτα και ποτήρια, ποτήρια για το κρασί, πλαστικά μαχαιροπήρουνα, κ.α. και είτε τα ρίχνουν στους κάδους που υπάρχουν σε διάφορα, σημεία είτε τα παίρνουν μαζί τους και τα πετάνε στους κάδους της γειτονιάς τους.

 Νίκος Γιώτης

Powered by WordPress.