Καλωσορίσατε!

Το Ασβεστοχώρι είναι ένα από τα πλέον αναπτυσσόμενα προάστια της Θεσσαλονίκης, αφού το επιλέγουν ως μόνιμη κατοικία πολλοί Θεσσαλονικείς για το εξαιρετικό του κλίμα, τη θαυμάσια τοποθεσία όπου βρίσκεται και επειδή υπάρχει γρήγορη πρόσβαση σ’ αυτό από την πόλη.

Ενημέρωση

Χριστουγεννιάτικα έθιμα του Ασβεστοχωρίου

Έθιμα

Τα εορταστικά δρώμενα των Χριστουγέννων στο Ασβεστοχώρι άρχιζαν ουσιαστικά από τις 22 Δεκεμβρίου γιορτή της Αγίας Αναστασίας, οπότε οι γυναίκες καθάριζαν τα σπίτια και γι αυτό τη μέρα εκείνη την αποκαλούσαν “ξεσκονίστρα”. Την παραμονή πολλοί Ασβεστοχωρίτες πήγαιναν στο μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας Βασιλικών να προσκυνήσουν τη χάρη της. Μέχρι την εποχή του μεσοπολέμου πήγαιναν με τα υποζύγιά τους (άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια) ή ακόμη και με τα πόδια. Όπως έλεγαν παλιοί Ασβεστοχωρίτες, ξεκινούσαν νωρίς το πρωί, ώστε να φτάσουν αργά το μεσημέρι και αφού ξεκουράζονταν παρακολουθούσαν τον εσπερινό και κοιμόντουσαν στη μονή. Ανήμερα της γιορτής αφού παρακολουθούσαν τη θεία λειτουργία, επέστρεφαν στο Ασβεστοχώρι. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνεχίζουν να πηγαίνουν στη μονή αλλά με τουριστικά λεωφορεία ή ΙΧ αυτοκίνητα.

Κατά την ημέρα εκείνη οι άντρες έσφαζαν το γουρούνι που αγόραζαν μικρό (περίπου 15 – 20 κιλά) το καλοκαίρι και το εξέτρεφαν αυτούς τους μήνες με αποφάγια, βελανίδια και πασπάλι, με αποτέλεσμα να φτάνει την περίοδο των Χριστουγέννων περίπου τα 120 – 150 κιλά. Κατά τον τελευταίο μήνα το τάιζαν συνήθως με καλαμποκάλευρο, προκειμένου να κάνει περισσότερο λίπος που το αξιοποιούσαν, μετά το σφάξιμο, δεόντως. Στο σφάξιμο βοηθούσαν συνήθως κι άλλοι άνδρες, συγγενείς, φίλοι ή γείτονες επειδή ήταν δύσκολη… δουλειά και χρειαζόταν δύναμη για την ακινητοποίηση του ζώου αλλά και… χέρια στη συνέχεια για το καθάρισμά του. Παλιότερα κυκλοφορούσε σαν “ανέκδοτο” η περίπτωση ενός γουρουνιού που δεν κατάφερε ο ιδιοκτήτης του να το ακινητοποιήσει πλήρως την ώρα που προσπάθησε να το σφάξει, του ξέφυγε και έτρεχε μουγκρίζοντας να σωθεί στα στενά του χωριού, με το μαχαίρι καρφωμένο στο λαιμό του… Γιαυτό χρειάζονταν κυρίως πολλά χέρια.

Το σφάξιμο του γουρουνιού ήταν σαν μια γιορτή για όσους συμμετείχαν σ” αυτό, αφού πλαισιώνονταν από οινοποσία, ενώ οι νοικοκυρές κερνούσαν ό,τι φαγώσιμο συνοδευτικό μεζέ διέθεταν, όπως τουρσί, ελιές και τυρί αν υπήρχε. Οι πιο καλοί όμως μεζέδες προέρχονταν από το σφαγμένο ζώο, από το οποίο έκαναν τηγανιές. Πιο νόστιμα από οτιδήποτε άλλο όμως, ήταν τα «τσιγαρίδια». Επρόκειτο για κομματάκια ψαχνού κρέατος, που βρίσκονταν μέσα στο λίπος του γουρουνιού, το οποίο αφού έλιωναν ζεσταίνοντάς το σε υψηλή θερμοκρασία, το στράγγιζαν και έμεναν τα «τσιγαρίδια» τα οποία τηγάνιζαν. Στη συνέχεια το λίπος το άφηναν να ξαναπαγώσει και το διατηρούσν σε τενεκέδες ή κιούπια και το χρησιμοποιούσαν σαν βούτυρο στη μαγειρική, για πίτες ή για την παρασκευή γλυκισμάτων τα οποία μοσχοβολούσαν.

 

 Έθιμα της παραμονής

Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, σε όλα τα σπίτια έτρωγαν νηστήσιμα με κυρίως πιάτο τη φασολάδα και ο γηραιότερος άνδρας της οικογένειας πριν από το φαγητό θύμιαζε το τραπέζι και όλο το σπίτι. Το έθιμο αυτό τηρείται ακόμη στο Ασβεστοχώρι.

Αφού έτρωγαν, ένας από τους γονείς ή τις γιαγιάδες ή παππούδες αποσπούσε για λίγο την προσοχή των παιδιών και κάποιος άλλος έριχνε λίγο νερό στο τζάκι και στη συνέχεια έλεγε πως «κατούρησε ο καλλικάντζαρος», εξάπτοντας τη φαντασία των παιδιών και δίνοντας την ευκαιρία στους πιο ηλικιωμένους να πούνε κάποια σχετικά παραμύθια…

Από τη δεκαετία του ’50, στη 1 περίπου τα ξημερώματα των Χριστουγέννων, άνδρες και γυναίκες της χορωδίας του χωριού συγκεντρώνονται και “περιφέρονται” στους δρόμους του χωριού και ψάλλουν στις γειτονιές το “Χιόνια στο Καμπαναριό”. Η χορωδία αφού γυρίσει όλες τις γειτονιές καταλήγει στις 5 το πρωί στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπου αφού το ψάλλει για τελευταία φορά τα μέλη της πάνε και προσκυνούν τη “Γέννηση του Χριστού”. Την ώρα εκείνη αρχίζει και η θεία λειτουργία των Χριστουγέννων.

Είναι χαρακτηριστικό πως πολλοί κάτοικοι παρά την προχωρημένη ώρα ξαγρυπνούν και κερνούν στα μέλη της χορωδίας, διάφορα οινοπνευματώδη ή ζεστά ροφήματα για να ζεσταθούν, μιας και η θερμοκρασία συνήθως είναι κοντά ή κάτω από το “μηδέν” και διάφορα εδέσματα.

 

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι

Το χοιρινό με πρασοσέλινο ήταν το κυρίως φαγητό των Χριστουγέννων στα περισσότερα σπίτια. Σε άλλα, των οποίων οι νοικοκύρηδες εξέτρεφαν κότες και γι αυτούς ίσως το χοιρινό ήταν «πολυτέλεια» έκαναν κοτόσουπα και κοτόπουλο ψητό. Κοτόσουπα μαγείρευαν και έτρωγαν συνήθως μετά τη θεία λειτουργία των Χριστουγέννων και όσοι νήστευαν, ώστε να μην τους πέσει το κυρίως φαγητό “βαρύ” μετά από τόσες μέρες νηστείας, όπως έλεγαν.

Απαραίτητοι στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν και οι λαχανοσαρμάδες που συμβόλιζαν το “σπαργάνωμα” του Χριστού από την Παναγία.

 

Νίκος Γιώτης      

 

 

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

“Θύμα” της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν “κρανίου τόπο”.

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Φθινοπώριασε, καιρός για… κοπρίφκες

“Πάμε για κοπρίφκες”; Μια φράση που τις τελευταίες δεκαετίες έπαψε να ακούγεται στο Ασβεστοχώρι από παιδικά χείλη, όπως παλιά. Στη θέα των δένδρων και των καρπών τους έρχονται στη μνήμη των μεσηλίκων αλλά και των ηλικιωμένων σήμερα, τα φθινοπωρινά παιχνίδια τους στο σχολείο και τις γειτονιές. Είναι αλήθεια πως δεν τους ενδιέφερε τόσο η γεύση των γλυκών σκουρο-μωβ μικροσκοπικών καρπών τους (διαμέτρου ενός εκατοστού) ή οι θρεπτικές ουσίες που -όπως διαβάσαμε- περιέχει ο μικροσκοπικός καρπός της κοπριφκιάς (η επιστημονική της ονομασία είναι “μελικοκιά”), αλλά τα παιχνίδια που επινοούσαν μ’ αυτούς τα παιδιά.

Φαρκάτσια

Αφού έτρωγαν την κίτρινη ψίχα του καρπού τους, στη συνέχεια με φυσοκάλαμα -τα οποία ονόμαζαν “φαρκάτσια”- σημάδευαν άλλα παιδιά της παρέας τους προκειμένου να τα χτυπήσουν με το κουκούτσι -το οποίο καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του καρπού- σε έναν ιδιότυπο… κοπριφκοπόλεμο!

Όσον αφορά τα… υλικά – “πυρομαχικά” του κοπριφκοπόλεμου υπήρχαν άφθονα στο Ασβεστοχώρι αφού μάλλον το κλίμα του -όπως και της Θεσσαλονίκης- ευνοούν την ανάπτυξη των συγκεκριμένων δένδρων. Με έκπληξη βέβαια τα είδαμε -σε κάποια ταξίδια μας- στα προάστια του Μιλάνου καθώς και σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας της Μαγιόρκας, την Πάλμα, κι αυτό κατά την προσωπική μου άποψη δείχνει πως ευδοκιμεί σε μεσογειακά – εύκρατα κλίματα…

Κοπριφκιά

Για όσους δεν γνωρίζουν για το συγκεκριμένο δένδρο, είναι φυλλοβόλο με χρυσοπράσινα φύλλα, τα οποία έχουν σχήμα λόγχης και από κάτω χνούδι. Είναι ανθεκτικό σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Για το μάζεμα των κοπριφκών τα παιδιά αφιέρωναν αρκετές ώρες, πηγαίνοντας πολλές φορές με τους φίλους τους σε άλλες γειτονιές ή και στην άλλη πλευρά του χωριού και σκαρφάλωναν στα δένδρα προκειμένου να γεμίσουν τα σακουλάκια που είχαν εφοδιαστεί απ’ τα σπίτια τους. Παλαιότερα που δεν υπήρχαν σακούλες απλώς γέμιζαν τις τσέπες τους ή προσπαθούσαν να μετατρέψουν κάποιες μπλούζες τους σε… σάκους!

Η περιοχή με τις περισσότερες κοπριφκιές ήταν το κτήμα του Κύρου που βρίσκεται προς την περιοχή των λατομείων. Εκεί συναντιόνταν παιδιά από διάφορες γειτονιές και πολλές φορές σκαρφαλωμένα στα δένδρα επιδίδονταν στο αγαπημένο τους παιχνίδι με τα φυσοκάλαμα!

Τα παιδιά πάντοτε ήταν προετοιμασμένα και για… κυνηγητό, αφού πολλές φορές οι ιδιοκτήτες των χωραφιών όπου υπήρχαν κοπριφκιές μόλις τα εντόπιζαν τα κυνηγούσαν φοβούμενοι -όπως έλεγαν- να μην πέσουν και χτυπήσουν και βρουν κι εκείνοι τον μπελά τους…

Για να απολαύσουν καλύτερα τη γεύση τους τα παιδιά έτρωγαν 6 – 7 κοπρίφκες μαζί και μερικές φορές κατά λάθος καταπίνανε και κάποια κουκούτσια…

Το Ασβεστοχώρι είναι γεμάτο από κοπριφκιές, με ώριμες αυτήν την εποχή κοπρίφκες. Μόνο που δεν υπάρχουν -πλέον- σ’ αυτά σκαρφαλωμένα παιδιά κι ούτε τα δένδρα αυτά σημαίνουν για εκείνα τίποτε. Δεν γνωρίζουν ότι το μάζεμα των καρπών τους αποτελούσε μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες των γονιών τους. Τότε που δεν υπήρχαν οι τηλεοράσεις ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τα οποία καθηλώνουν σήμερα τα παιδιά στα σπίτια τους και μάλιστα επί ώρες μπροστά σε μία οθόνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

                                                                                                    Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

Εορτασμός του εξωκλησιού του Προφήτη Ηλία

DSC_2423

Ο Ιούλιος, στο Ασβεστοχώρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα πανηγύρια των τεσσάρων εξωκλησιών του, αφού όλα γιορτάζουν αυτόν το μήνα. Στις 7 το εξωκλήσι της Αγίας Κυριακής, στις 20 του Προφήτη Ηλία, στις 26 της Αγίας Παρασκευής και στις 27 του Αγίου Παντελεήμονα (παλιό βυζαντινό μοναστήρι ή ασκηταριό).

Το Σάββατο 20 Ιουλίου γιορτάζει το ιστορικό εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στο ύψωμα του Δάσους Κουρί και το διακρίνει κανείς από οποιοδήποτε σημείο του Ασβεστοχωρίου. Χτίστηκε το 1919 από Ασβεστοχωρίτες σε χώρο που ανήκε στην πρώην κοινότητα Ασβεστοχωρίου και σήμερα στο Δήμο μας. Το υψόμετρό του από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 670 μέτρα.

DSC_2419

Ο εορτασμός του από τα πρώτα χρόνια μετά το κτίσιμό του ήταν συνυφασμένος με τριήμερο πανηγύρι, υπό τους ήχους, των παραδοσιακών οργάνων του Ασβεστοχωρίου, των ζουρνάδων, σε όλο το Κουρί και έλκυε το ενδιαφέρον κατοίκων και άλλων, γειτονικών κυρίως, χωριών, αλλά και της Θεσσαλονίκης. Ήταν δε τόσο πολλοί οι οργανοπαίκτες που συγκεντρώνονταν κατά τις μέρες αυτές στο Κουρί, που οι παλιοί Ασβεστοχωρίτες έλεγαν χαρακτηριστικά: “κάθε δέντρο και νταούλι με ζουρνά”. Υπερβολικό μεν αλλά ήθελαν -λέγοντας αυτό- να δώσουν έμφαση, για το γλέντι που γίνονταν. Άλλωστε τη μέρα της γιορτής σταματούσαν τη λειτουργία τους ακόμη και τα λατομεία, τα ασβεστοκάμινα και οι ασβεστοποιίες όπου εργάζονταν η πλειονότητα των Ασβεστοχωριτών, αφού οι εργαζόμενοι γλεντούσαν στο πανηγύρι.

Το γλέντι που άρχιζε από την παραμονή της γιορτής συνεχίζονταν ανήμερα, όλη τη μέρα και μετά το σούρουπο “κατηφόριζαν” οι οργανοπαίχτες στο κοινοτικό καφενείο – ταβέρνα του Θόδωρου Αδαμάκου, όπου οι… μερακλήδες ξεφάντωναν μέχρι “τελικής πτώσης”, το ξημέρωμα της 21ης Ιουλίου. Την παραμονή αλλά και τη μέρα της γιορτής πραγματοποιούνταν στο Κουρί ιπποδρομίες στις οποίες συμμετείχαν οι νέοι του χωριού.

Το χρονικό του εορτασμού

Κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου, γιορτή της Αγίας Μαρίνας, γυναίκες του χωριού μετέβαιναν στο εξωκλήσι και τραγουδώντας ή ψάλλοντας, το άσπριζαν, σκούπιζαν και καθάριζαν ώστε να είναι έτοιμο για τη γιορτή.

Ιππικός-Σύλλογος-Ασβεστοχωρίου-012-500x419

Η λιτάνευση της εικόνας γίνεται συνοδεία καβαλάρηδων με τα άλογά τους

 

Την παραμονή της γιορτής γίνονταν και γίνεται ακόμη και σήμερα, αρτοκλασία στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου και λιτάνευση της ιερής εικόνας μέσω των κεντρικών δρόμων, συνοδεία καβαλάρηδων του Ιππικού Συλλόγου Ασβεστοχωρίου (ttp://www.asvestohori.gr/?p=4646) με τα άλογά τους όπως επιβάλει το έθιμο, στο γήπεδο της ομάδας του χωριού, της Νέας Γενεάς, όπου βρίσκεται σήμερα το κλειστό γυμναστήριο στους πρόποδες του λόφου (“Προσήλιου”) του εξωκλησιού.

Εκεί γίνεται και… δημοπρασία της εικόνας του Προφήτη Ηλία. Κατά τη διαδικασία αυτή, πιστοί κάνουν χρηματικές προσφορές και όποιος πλειοδοτήσει, αναλαμβάνει να μεταφέρει, είτε ο ίδιος είτε κάποιος που θα αναθέσει εκείνος, την εικόνα πεζός (τα τελευταία χρόνια μεταφέρθηκε και με άμαξα) στο εξωκλήσι. Τα χρήματα που προσφέρει ο πιστός δίδονται για τις ανάγκες του Προφήτη Ηλία.

DSC_2427

Ακολουθεί Μέγας Εσπερινός στο εξωκλήσι και κατόπιν γλέντι στο Κουρί που διοργανώνει ο Ιππικός Σύλλογος Ασβεστοχωρίου, διατηρώντας την παράδοση.

                                                                                    Νίκος Γιώτης

 

 

 

Έθιμα της μεγάλης εβδομάδας στο Ασβεστοχώρι

Όπως οι περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, το Ασβεστοχώρι είχε τα δικά του έθιμα ενόψει του Πάσχα, πολλά από τα οποία διατηρούνται και σήμερα.

Τη Μ. Τρίτη οι νοικοκυρές μάζευαν διάφορα χόρτα (λάπατα, τσουκνίδες, κ.α.) για τη νηστίσιμη χορτόπιτα της Μ. Πέμπτης. Το μάζεμά τους τη Μ. Τρίτη και όχι τη Μ. Τετάρτη, γίνονταν επειδή Τετάρτη «συνέλαβαν» τον Χριστό στον κήπο των Ελαιών και γι αυτό απέφευγαν οι Χριστιανοί να μπαίνουν σε περιβόλια.

Το πρωί της Μ. Πέμπτης όλη η οικογένεια μεταλάμβαναν και στη συνέχεια η νοικοκυρά έβαφε τα αυγά.

Μόλις ολοκλήρωνε τη βαφή κρεμούσε ένα κόκκινο πανί στο μπαλκόνι ή σε ένα παράθυρο, που σήμαινε ότι τα είχε βάψει. Tο πανί συμβόλιζε το αίμα του Χριστού. Όσο αυτό ήταν κρεμασμένο στο παράθυρο, οι γυναίκες δεν έπλεναν ούτε άπλωναν ρούχα. Υπήρχε μάλιστα ένας άτυπος ανταγωνισμός ως προς το χρόνο που θα έβγαζαν οι νοικοκυρές το πανί, γιατί όπως έλεγαν, όσο γρηγορότερα το κρεμούσε τόσο καλύτερη νοικοκυρά ήταν.

Στη συνέχεια  έτρωγαν τη χορτόπιτα.

Το βράδυ οι πιστοί παρακολουθούσαν σε κλίμα συγκίνησης, κατάνυξης αλλά και θλίψης τα 12 ευαγγέλια, την Έξοδο του Εσταυρωμένου Ιησού Χριστού και την αναπαράσταση του Θείου Δράματος της Σταύρωσης γεμίζοντας την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

DSC00333

Οι μοιρολογήτρες όλο το βράδυ ξενυχτούν δίπλα στον Εσταυρωμένο

Όλο το βράδυ της Μ. Πέμπτης αρκετοί ξενυχτούσαν στην εκκλησία, δίπλα στον Εσταυρωμένο, μοιρολογώντας και μοιράζοντας, στους άλλους πιστούς, διάφορα νηστίσιμα φαγώσιμα και αφεψήματα για «συχώριο».

Επιτάφιος

Τα ξημερώματα, στις 5 περίπου, σύμφωνα με το έθιμο, άρχιζαν το στολισμό του Επιταφίου,  με την καθοδήγηση, επί δεκαετίες, της Λίας Κίνη και της Ασπασούλας Σπάνδου και με τη συμμετοχή πολλών πιστών. Από το 2012, ο στολισμός του επιταφίου αρχίζει τα μεσάνυχτα…

Τη Μ. Παρασκευή οι Ασβεστοχωρίτες νήστευαν αυστηρά και έτρωγαν μόνο ψωμί, ελιές, χαλβά και κρεμμυδάκια και πήγαιναν στην εκκλησία για να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο. Τα παιδιά, αλλά και πολλοί μεγάλοι, περνούσαν κάτω από το κουβούκλιο τρεις φορές σταυρωτά “για ευλογία”, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά οι παλαιότεροι.

Μικτή χορωδία Ασβεστοχωρίου

Το σούρουπο προσέρχονταν στο ναό για να ακούσουν τα εγκώμια που έψαλλε η μικτή χορωδία του χωριού (http://www.asvestohori.gr/?p=4056). Για το βράδυ αυτό, μάλιστα, οι χορωδοί προετοιμάζονταν κάνοντας πρόβες από την αρχή της σαρακοστής. Η εξαιρετική απόδοση των εγκωμίων, άλλωστε, συντελούσε ώστε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου να γεμίζει ασφυκτικά τη μέρα αυτή από πιστούς και άλλων ενοριών!

DSC00376

Ακολουθούσε η περιφορά του Επιταφίου στους κεντρικούς δρόμους του χωριού, σε κλίμα συγκίνησης και πένθους.

                                                                                                      Νίκος Γιώτης

 

 

 

Εικόνες μιας άλλης εποχής

Όπως παλιά

Τελευταίες καλοκαιρινές “αναλαμπές” αυτές τις μέρες και σιγά σιγά αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα πως σύντομα και οι φετινές καλοκαιρινές μέρες θα μας εγκαταλείψουν… Όλοι, όμως, κάτι καλό θα έχουμε να θυμόμαστε απ΄ αυτό. Ίσως κάποιες εικόνες από τις διακοπές μας ή κάποιες από το… παρελθόν που, ευτυχώς, συνεχίζουν να υπάρχουν κάθε καλοκαίρι στο Ασβεστοχώρι.

Όπως αυτή της φωτογραφίας που τα τελευταία χρόνια συνεχίζουμε να βλέπουμε στη συγκεκριμένη κωμόπολη. Εικόνες που πριν από λίγες δεκαετίες τις βλέπαμε σε κάθε γειτονιά του Ασβεστοχωρίου. Συνήθως οι άνδρες πήγαιναν στην “Αγορά”, όπου υπήρχαν πολλά καφενεία και οι γυναίκες μαζεύονταν, κυρίως μετά το σούρουπο, στους “σοφάδες”, που ήταν ένα είδος κτιστών… καναπέδων και συζητούσαν. Συζητήσεις ατέλειωτες τις οποίες αρκετές φορές διέκοπταν τα κλάματα κάποιου παιδιού που χτυπούσε παίζοντας με τα άλλα της γειτονιάς κρυφτό, εννιάπετρο, μήλα, σχοινάκι, ποδόσφαιρο, μακριά γαϊδάρα κ.α., αφού τότε δεν υπήρχαν -όπως τώρα- τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που τα “εγκλωβίζουν” μπροστά σε μία οθόνη μέσα στα σπίτια τους.

Όλα τα παιχνίδια είχαν τη χάρη τους, ακόμη και ο πετροπόλεμος των αγοριών δύο γειτονιών, ο οποίος αν δεν τελείωνε με το… άνοιγμα ενός κεφαλιού, ολοκληρωνόταν με τις φωνές και το κυνηγητό κάποιας νοικοκυράς που της έσπαζαν κατά λάθος το τζάμι! Εικόνες μιας άλλης εποχής, που έφυγαν ανεπιστρεπτί! Ευτυχώς οι κυρίες της φωτογραφίας μας, συνεχίζουν να διατηρούν τα καλοκαίρια τη συγκεκριμένη εικόνα του παρελθόντος, έστω κι αν δεν υπάρχει πλέον στη γειτονιά τους (περιοχή Μήλιο) κάποιος “σοφάς” για να κάτσουν, αλλά αξιοποιούν τα παγκάκια της περιοχής…

Να ΄ναι γερές και να μας χαρίζουν ανάλογες εικόνες για πολλά ακόμη χρόνια!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

 

Υποβιβάστηκε η ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Γενεάς – Θα “γιορτάσει” το 2016 τα 90 χρόνια ιστορίας της στη… Β’ Κατηγορία

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες.  Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος. Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος  Κίσσας, Αντώνης  Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

Η Νέα Γενεά κατά την αγωνιστική περίοδο 1956-57 που αποτελούσε το φόβητρο των αντιπάλων της στην ΕΠΣΜ. Οι 10 ποδοσφαιριστές της βασικής ενδεκάδας ήταν Ασβεστοχωρίτες και ένας από την Εξοχή.
Όρθιοι: Στέφανος Νείρος, Στέργιος Κυριαζής, Βαγγέλης Μαλαμάτης, Ντόρης Καρακάξας, Πέτρος Κραβάρης, Τάκης Κοντόπουλος.
Καθιστοί: Τάσος Νείρου, Αστέριος Κίσσας, Αντώνης Καρπούζας, Γιώργος Δόσπρας, Λευτέρης Βαρελάς

 

Στον αυτοεγκλωβισμό της διοίκησης της Νέας Γενεάς το περασμένο καλοκαίρι με την πρόσληψη του προπονητή Ηρακλή Κουτουνίδη, επειδή απέκτησε η ιστορική ομάδα της κωμόπολής μας πολλούς ποδοσφαιριστές, που πρότεινε (έφερε) εκείνος, αποδίδουν οι φίλαθλοι του Ασβεστοχωρίου τον υποβιβασμό της στη Β’ Κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας (ΕΠΣΜ).
Ο αυτοεγκλωβισμός έγκειται στο γεγονός ότι ενώ η ομάδα κατά τις δέκα πρώτες αγωνιστικές είχε μόλις τρεις βαθμούς και τα μηνύματα για την πορεία της ήταν αρνητικά, εντούτοις η διοίκηση δεν αντικατέστησε τον προπονητή με άλλον (μια αλλαγή που ίσως λειτουργούσε θετικά), φοβούμενη, πιθανόν, ότι αποχωρώντας εκείνος θα αποχωρούσαν μαζί του και οι ποδοσφαιριστές που είχε προτείνει να αποκτηθούν, με αποτέλεσμα, ίσως, αν συνέβαινε αυτό, στη συνέχεια η ομάδα να… ξέμενε από παίκτες. Έτσι ο προπονητής παρέμεινε στη θέση του και παρά την προσωρινή απομάκρυνση της ομάδας από τις τελευταίες θέσεις, στη συνέχεια κατρακύλησε εκ νέου στην… ουρά της βαθμολογίας, όπου τη βρήκε η λήξη της κανονικής περιόδου και οδηγήθηκε σε αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό Τερψιθέας με μειονέκτημα έδρας, τον οποίο έχασε και υποβιβάστηκε.
Εκτός αυτού η στελέχωση της ομάδας με συνολικά 10 – 11 ποδοσφαιριστές που δεν είχαν καμία σχέση με το Ασβεστοχώρι, εκ των οποίων οι περισσότεροι αγωνίζονταν ως βασικοί, δεδομένου ότι ήταν προσωπικές επιλογές του προπονητή (μεταξύ των οποίων ο… γιος του που ήταν και ο μοναδικός τερματοφύλακας ως τον Ιανουάριο αλλά και ο ανιψιός του), είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει το κίνητρο για τους κατοίκους του Ασβεστοχωρίου να πηγαίνουν στο γήπεδο να ενισχύουν κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος την ομάδα, μιας και δεν αγωνίζονταν πλέον σ’ αυτήν κάποιοι συγγενείς, συντοπίτες ή φίλοι τους.
Η πικρία που είναι έκδηλη στους φίλους της ομάδας προέρχεται κυρίως από το γεγονός ότι υποβιβάστηκε έχοντας, όπως προαναφέραμε, ως βασικό κορμό ποδοσφαιριστές που… κατοικοεδρεύουν εκτός Ασβεστοχωρίου.
Συνεπώς, διερωτόμαστε τι νόημα έχουν οι ακαδημίες, όταν ο βασικός κορμός της ομάδας αποτελούνταν από τους λεγόμενους “λεγεωνάριους” και όχι από παιδιά από το Ασβεστοχώρι;
Επίσης τίθεται το ερώτημα για ποιο λόγο η συγκεκριμένη διοίκηση, ενώ ξεκίνησε τη θητεία της, όπως είχαμε τονίσει και σε άρθρο μας το Μάρτιο του 2012 (http://www.asvestohori.gr/?p=1021 ) “επενδύοντας” στο ποδοσφαιρικό δυναμικό του Ασβεστοχωρίου, στη συνέχεια, εγκατέλειψε αυτήν την τακτική και επιδόθηκε στις μεταγραφές παικτών εκτός της κωμόπολης;
Ασφαλώς απάντηση στο παραπάνω ερώτημα πρέπει να δώσουν τα μέλη της διοίκησης της Νέας Γενεάς… Γιατί στα τρία χρόνια που διοικεί η νυν διοίκηση δεν είδαμε να προωθούνται στη βασική ομάδα ποδοσφαιριστές από τις ακαδημίες. Άραγε δεν υπάρχουν ταλέντα σ’ αυτές που θα μπορούσαν να προωθηθούν στην Α’ ομάδα;
Κι όσο για το εγχείρημα της διοίκησης Γαρυφάλλου με το ΑΦΜ της ποδοσφαιρικής ομάδας “Άγιος Παύλος” (;) στην οποία ενέταξε ορισμένους εφήβους της και όχι μόνο, μάλλον δεν πέτυχε, αφού πολλοί από αυτούς, όπως αποδείχτηκε, θα μπορούσαν να πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα, αν φυσικά είχαν μείνει κάποιες θέσεις ελεύθερες στο ρόστερ της, που “είχε γεμίσει” από τους… προτεινόμενους από τον κ. Κουτουνίδη ποδοσφαιριστές.
Ίσως έτσι κάποιοι νεαροί να αποκτούσαν εμπειρίες και κάποιοι άλλοι να βοηθούσαν την ομάδα, αλλά στην περίπτωση εκείνη και να υποβιβαζόταν η Νέα Γενεά, ουδείς θα επέρριπτε ευθύνες στη διοίκηση για λάθος χειρισμούς της που οδήγησαν στην πτώση της.
Αντιθέτως θα είχε αρκετούς ποδοσφαιριστές με εμπειρία από παιχνίδια Α’ Κατηγορίας στα πόδια τους (και όχι Γ’ Κατηγορίας) έτοιμους να βοηθήσουν, κατά την προσεχή περίοδο, στην επάνοδο της ομάδας.
Για να μην πούμε ότι και πολύ περισσότερους φιλάθλους θα είχε, αφού αρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεγαν να πάνε να παρακολουθήσουν φίλους τους που έπαιζαν στην ομάδα του “Αγίου Παύλου” και όχι της Νέας Γενεάς, ασχέτως αν αγωνίζονταν οι δύο ομάδες διαφορετικές ώρες.
Στη δύσκολη αυτή στιγμή καλό είναι η διοίκηση να πραγματοποιήσει μία συγκέντρωση των φίλων της ομάδας, όχι τόσο απολογιστικού χαρακτήρα, αλλά κυρίως με αναφορά στις προοπτικές της Νέας Γενεάς και τα μελλοντικά σχέδια της διοίκησης, τα οποία ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχουν σχέση με τη στελέχωση της πρώτης ομάδας με παιδιά, κυρίως από το Ασβεστοχώρι. Όπως συνέβαινε παλιά. Από τη σύστασή της το 1926. Επί δεκαετίες ολόκληρες.

Καλό θα ήταν η πρώτη κίνηση να αφορά στην πρόσληψη ενός προπονητή – παιδαγωγού. Με αποδεδειγμένη εμπειρία στην προώθηση νεαρών ταλαντούχων παιχτών σε ανδρικές ομάδες και όχι απλώς με πτυχίο καθηγητή Φυσικής Αγωγής όπως ο συντοπίτης μας, Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο οποίος προ διετίας που ήταν προπονητής της ανδρικής ομάδας της Νέας Γενεάς, ούτε καν είχε μπει στον κόπο να πάει να παρακολουθήσει έστω ένα παιχνίδι της ομάδας του Λυκείου Ασβεστοχωρίου για το σχολικό πρωτάθλημα, η οποία τη χρονιά εκείνη, με αλλεπάλληλες “τεσσάρες” και “πεντάρες” που είχε σημειώσει είχε φτάσει στον τελικό του ομίλου της. Όπου ήταν σίγουρο πως θα εντόπιζε ταλαντούχους ποδοσφαιριστές για την ανδρική ομάδα…

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

“Φτωχότερο” το Ασβεστοχώρι κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

25102010689Ανέκαθεν ήταν φιλόζωος, αλλά τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ουσιαστικά τις αφιέρωσε στα ζώα συντροφιάς, τα οποία φρόντιζε, περιέθαλπε και για τα οποία, χωρίς υπερβολή, ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξής του. Η φετινή 4η Οκτωβρίου, κατά την οποία γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, ίσως να μην έχει τόσο… εορταστικό χαρακτήρα για το Ασβεστοχώρι, που πενθεί τον Γρηγόρη Παρθένη, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από κοντά μας πριν από μερικούς μήνες.

Ήταν σίγουρα ο πιο φιλόζωος Ασβεστοχωρίτης κι αυτό το έδειχνε καθημερινά έμπρακτα, αφού είχε μετατρέψει το αγρόκτημά του στο δάσος Κουρί σε καταφύγιο ζώων, το οποίο συντηρούσε χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, φιλοξενώντας παράλληλα και αρκετά ζώα στο σπίτι του. Επίσης δαπανούσε αρκετά χρήματα για τη θεραπεία τραυματισμένων ή ασθενών ζώων ή ακόμη και για τη στείρωση πολλών αδέσποτων.

Στο αυτοκίνητό του υπήρχαν πάντοτε σάκοι με τροφή για σκύλους και γάτες, που τάιζε όπου συναντούσε.

Φωτογραφία0553

Χαρακτηριστική ήταν η κινητοποίηση των εγκαταλελειμμένων σκύλων στο δάσος Κουρί, όταν ανέβαινε τη μεγάλη ανηφόρα και κατευθύνονταν προς το αγρόκτημά του. Συνήθως βγαίνοντας στην ευθεία κόρναρε ορισμένες φορές, ήχο που αναγνώριζαν τα συγκεκριμένα ζώα και τρέχοντας μετέβαιναν προς το σημείο εκείνο!

Ο Γρηγόρης Παρθένης με τις δράσεις του συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των συμπολιτών μας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ζώα συντροφιάς, ενώ παράλληλα στήριζε το έργο των φιλοζωικών οργανώσεων.

 

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε προφυλάσσονται από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε να προφυλάσσονται από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και λίγες ώρες πριν φύγει από κοντά μας “προδομένος” από την καρδιά του, παρά τις έντονες ενοχλήσεις στο στήθος, πριν μεταβεί στο εφημερεύον νοσοκομείο, πήγε πρώτα στο αγρόκτημά του για να ταΐσει τους τετράποδους φίλους του, θέλοντας ίσως να τους… αποχαιρετήσει!

Νίκος Γιώτης

Επικίνδυνο “κόσμημα” και… προεκλογική περίοδος

Άρθρο στο περιοδικό του Δήμου για το νέο Σχολείο Με αρκετή καθυστέρηση έφτασε στα χέρια μου το τελευταίο περιοδικό “αυτοπροβολής” του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, όπως αποκαλούν κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου το περιοδικό του δήμου μας (δικαίως άλλωστε αφού ουσιαστικά εκεί που επικεντρώνουν την προσοχή τους οι δημότες όταν φτάνει στα χέρια τους, είναι αν υπάρχει σελίδα χωρίς φωτογραφία του δημάρχου ή μετρούν το συνολικό αριθμό τους).

Διαβάζοντας στις πρώτες του σελίδες ρεπορτάζ με τίτλο: ““Κόσμημα” το νέο σχολείο στο Ασβεστοχώρι”, διαπίστωσα με έκπληξη πως δεν υπήρχε ούτε κουβέντα για τις κατασκευαστικές κακοτεχνίες και την επικινδυνότητά του όταν παραδόθηκε, η οποία είχε ως αποτέλεσμα κατά τις πρώτες μέρες λειτουργίας του τον τραυματισμό καθηγητών και μαθητών του (http://www.asvestohori.gr/?p=3341). Ούτε έστω μία συγνώμη από τη δημοτική αρχή προς τους συμπολίτες μας που έζησαν αυτήν την οδυνηρή εμπειρία. Έστω ως υστερόγραφο, για την ταλαιπωρία που υπέστησαν επειδή, μάλλον, δεν έγιναν οι έλεγχοι που απαιτούνταν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου πριν παραδοθεί. Πιθανόν γιατί όπως έλεγαν κάποιοι Ασβεστοχωρίτες η σκέψη των υπευθύνων του δήμου ήταν πώς θα οργανωθεί καλύτερα η φιέστα των εγκαινίων και όχι αν είναι ασφαλές για μαθητές και καθηγητές το σχολικό συγκρότημα που επρόκειτο να παραδοθεί.

Κι αν σκεφθεί κάποιος πως ξεχάστηκαν τα προβλήματα αυτά και γιαυτό γράφτηκε όπως γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο στο περιοδικό του δήμου, αυτό δεν ισχύει αφού πολύ αργότερα από την έκδοσή του, στη συνεδρίαση της 1ης Οικονομικής Επιτροπής του 2014 του δήμου (8ης Ιανουαρίου) συζητήθηκε το θέμα: Έγκριση πρακτικού του ανοικτού διαγωνισμού για την ανάδειξη αναδόχου κατασκευής του έργου «Επείγουσες εργασίες αποπεράτωσης για την ασφαλή λειτουργία του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου» ( http://www.pilea-hortiatis.gr/web/guest/opengov/invitations/archive/8340). Οπότε δικαιολογία δεν υπάρχει για τη μεγάλη έμφαση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ του περιοδικού του δήμου. Ή μάλλον υπάρχει. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο ενόψει των δημοτικών εκλογών του Μαΐου και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για… όλα. Οψόμεθα!

Νίκος Γιώτης

Ο… Σκαραβαίος της “Στέρνας”

 DSC_0432

Παραμένει επί μήνες… ακίνητο στην περιοχή της “Στέρνας” με σχεδόν ξεφούσκωτα από την ακινησία λάστιχα. Οι περισσότεροι το προσπερνούν αδιάφορα, ενώ άλλοι βλέποντάς το, ίσως σκέφτονται ότι πρόκειται για ένα αυτοκίνητο “σύμβολο”. Γιατί κατέχει το ρεκόρ του αυτοκινήτου με τη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια παραγωγής και τον μεγαλύτερο αριθμό οχημάτων παγκοσμίως. Ο… Σκαραβαίος ή Χελώνα ή Σκαθάρι ή Κατσαριδάκι, όπως είναι γνωστό, ήταν το πρώτο, χρονολογικά αυτοκίνητο στην ιστορία της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen που το παρήγαγε από το 1938 μέχρι το 1997, και γι αυτό χαρακτηρίστηκε “Αυτοκίνητο του Λαού”. Κυκλοφορούσε ακόμη και σε κακοτράχαλα μέρη ενώ οι λάτρεις του στη Βόρεια Ελλάδα δημιούργησαν το 2004 τη Λέσχη Σκαραβαίου, στην οποία συζητούν και ανταλλάσσουν εμπειρίες για οτιδήποτε αφορά το αγαπημένο τους όχημα.

Άραγε ποια θα είναι η τύχη του Σκαραβαίου της “Στέρνας”; Θα τον αναλάβει κάποιο μέλος της Λέσχης ή θα πάει για απόσυρση, δηλαδή για… παλιοσίδερα;

Νίκος Γιώτης

Χριστουγεννιάτικα έθιμα του Ασβεστοχωρίου

Έθιμα

Τα εορταστικά δρώμενα των Χριστουγέννων στο Ασβεστοχώρι άρχιζαν ουσιαστικά από τις 22 Δεκεμβρίου γιορτή της Αγίας Αναστασίας, οπότε οι γυναίκες καθάριζαν τα σπίτια και γι αυτό τη μέρα εκείνη την αποκαλούσαν “ξεσκονίστρα”. Την παραμονή πολλοί Ασβεστοχωρίτες πήγαιναν στο μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας Βασιλικών να προσκυνήσουν τη χάρη της. Μέχρι την εποχή του μεσοπολέμου πήγαιναν με τα υποζύγιά τους (άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια) ή ακόμη και με τα πόδια. Όπως έλεγαν παλιοί Ασβεστοχωρίτες, ξεκινούσαν νωρίς το πρωί, ώστε να φτάσουν αργά το μεσημέρι και αφού ξεκουράζονταν παρακολουθούσαν τον εσπερινό και κοιμόντουσαν στη μονή. Ανήμερα της γιορτής αφού παρακολουθούσαν τη θεία λειτουργία, επέστρεφαν στο Ασβεστοχώρι. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνεχίζουν να πηγαίνουν στη μονή αλλά με τουριστικά λεωφορεία ή ΙΧ αυτοκίνητα.

Κατά την ημέρα εκείνη οι άντρες έσφαζαν το γουρούνι που αγόραζαν μικρό (περίπου 15 – 20 κιλά) το καλοκαίρι και το εξέτρεφαν αυτούς τους μήνες με αποφάγια, βελανίδια και πασπάλι, με αποτέλεσμα να φτάνει την περίοδο των Χριστουγέννων περίπου τα 120 – 150 κιλά. Κατά τον τελευταίο μήνα το τάιζαν συνήθως με καλαμποκάλευρο, προκειμένου να κάνει περισσότερο λίπος που το αξιοποιούσαν, μετά το σφάξιμο, δεόντως. Στο σφάξιμο βοηθούσαν συνήθως κι άλλοι άνδρες, συγγενείς, φίλοι ή γείτονες επειδή ήταν δύσκολη… δουλειά και χρειαζόταν δύναμη για την ακινητοποίηση του ζώου αλλά και… χέρια στη συνέχεια για το καθάρισμά του. Παλιότερα κυκλοφορούσε σαν “ανέκδοτο” η περίπτωση ενός γουρουνιού που δεν κατάφερε ο ιδιοκτήτης του να το ακινητοποιήσει πλήρως την ώρα που προσπάθησε να το σφάξει, του ξέφυγε και έτρεχε μουγκρίζοντας να σωθεί στα στενά του χωριού, με το μαχαίρι καρφωμένο στο λαιμό του… Γιαυτό χρειάζονταν κυρίως πολλά χέρια.

Το σφάξιμο του γουρουνιού ήταν σαν μια γιορτή για όσους συμμετείχαν σ” αυτό, αφού πλαισιώνονταν από οινοποσία, ενώ οι νοικοκυρές κερνούσαν ό,τι φαγώσιμο συνοδευτικό μεζέ διέθεταν, όπως τουρσί, ελιές και τυρί αν υπήρχε. Οι πιο καλοί όμως μεζέδες προέρχονταν από το σφαγμένο ζώο, από το οποίο έκαναν τηγανιές. Πιο νόστιμα από οτιδήποτε άλλο όμως, ήταν τα «τσιγαρίδια». Επρόκειτο για κομματάκια ψαχνού κρέατος, που βρίσκονταν μέσα στο λίπος του γουρουνιού, το οποίο αφού έλιωναν ζεσταίνοντάς το σε υψηλή θερμοκρασία, το στράγγιζαν και έμεναν τα «τσιγαρίδια» τα οποία τηγάνιζαν. Στη συνέχεια το λίπος το άφηναν να ξαναπαγώσει και το διατηρούσν σε τενεκέδες ή κιούπια και το χρησιμοποιούσαν σαν βούτυρο στη μαγειρική, για πίτες ή για την παρασκευή γλυκισμάτων τα οποία μοσχοβολούσαν.

 

 Έθιμα της παραμονής

Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, σε όλα τα σπίτια έτρωγαν νηστήσιμα με κυρίως πιάτο τη φασολάδα και ο γηραιότερος άνδρας της οικογένειας πριν από το φαγητό θύμιαζε το τραπέζι και όλο το σπίτι. Το έθιμο αυτό τηρείται ακόμη στο Ασβεστοχώρι.

Αφού έτρωγαν, ένας από τους γονείς ή τις γιαγιάδες ή παππούδες αποσπούσε για λίγο την προσοχή των παιδιών και κάποιος άλλος έριχνε λίγο νερό στο τζάκι και στη συνέχεια έλεγε πως «κατούρησε ο καλλικάντζαρος», εξάπτοντας τη φαντασία των παιδιών και δίνοντας την ευκαιρία στους πιο ηλικιωμένους να πούνε κάποια σχετικά παραμύθια…

Από τη δεκαετία του ’50, στη 1 περίπου τα ξημερώματα των Χριστουγέννων, άνδρες και γυναίκες της χορωδίας του χωριού συγκεντρώνονται και “περιφέρονται” στους δρόμους του χωριού και ψάλλουν στις γειτονιές το “Χιόνια στο Καμπαναριό”. Η χορωδία αφού γυρίσει όλες τις γειτονιές καταλήγει στις 5 το πρωί στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπου αφού το ψάλλει για τελευταία φορά τα μέλη της πάνε και προσκυνούν τη “Γέννηση του Χριστού”. Την ώρα εκείνη αρχίζει και η θεία λειτουργία των Χριστουγέννων.

Είναι χαρακτηριστικό πως πολλοί κάτοικοι παρά την προχωρημένη ώρα ξαγρυπνούν και κερνούν στα μέλη της χορωδίας, διάφορα οινοπνευματώδη ή ζεστά ροφήματα για να ζεσταθούν, μιας και η θερμοκρασία συνήθως είναι κοντά ή κάτω από το “μηδέν” και διάφορα εδέσματα.

 

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι

Το χοιρινό με πρασοσέλινο ήταν το κυρίως φαγητό των Χριστουγέννων στα περισσότερα σπίτια. Σε άλλα, των οποίων οι νοικοκύρηδες εξέτρεφαν κότες και γι αυτούς ίσως το χοιρινό ήταν «πολυτέλεια» έκαναν κοτόσουπα και κοτόπουλο ψητό. Κοτόσουπα μαγείρευαν και έτρωγαν συνήθως μετά τη θεία λειτουργία των Χριστουγέννων και όσοι νήστευαν, ώστε να μην τους πέσει το κυρίως φαγητό “βαρύ” μετά από τόσες μέρες νηστείας, όπως έλεγαν.

Απαραίτητοι στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν και οι λαχανοσαρμάδες που συμβόλιζαν το “σπαργάνωμα” του Χριστού από την Παναγία.

 

Νίκος Γιώτης      

 

 

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

“Θύμα” της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν “κρανίου τόπο”.

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Ολονύκτια… “Χιόνια στο καμπαναριό” και φέτος – ΒΙΝΤΕΟ

Χορωδία

“Μελωδική” ήταν και φέτος η Άγια Νύχτα της χριστιανοσύνης στο Ασβεστοχώρι, χάρη στα μέλη της Χορωδίας του, τα οποία τηρώντας την παράδοση 71 ετών, τραγούδησαν από τη 1 τα ξημερώματα, επί τέσσερις συνεχείς ώρες, το εορταστικό τραγούδι “Χιόνια στο Καμπαναριό”.

Τα μέλη της, υπό την καθοδήγηση του Δημήτρη Κεχαγιά, τραγούδησαν το “Χιόνια στο Καμπαναριό” σε πολλές γειτονιές του Ασβεστοχωρίου.

Πολλοί Ασβεστοχωρίτες, ντόπιοι και νέοι κάτοικοι περίμεναν και φέτος, ξαγρυπνώντας κι αυτοί μαζί με τους χορωδούς, να τους ακούσουν, να τους ευχαριστήσουν και να τους… ζεστάνουν λίγο και τους υποδέχθηκαν έξω από τα σπίτια τους με ποτά, γλυκίσματα, αφεψήματα και φρούτα. Κάθε φορά η ατμόσφαιρα “ζεσταίνονταν”, παρότι η θερμοκρασία εκείνες τις ώρες ήταν χαμηλή, και οι ευχές έπαιρναν και έδιναν. Χειραψίες, αλληλοασπασμοί και αναχώρηση για μια άλλη γειτονιά, ενώ σε ορισμένα παράθυρα ή μπαλκόνια διακρίνονται και κάποια πρόσωπα αγουροξυπνημένα που παρακολουθούσαν τις παραπάνω σκηνές με έκπληξη, ίσως, επειδή ήταν η πρώτη φορά που τις ζούσαν. Ορισμένοι από αυτούς άνοιγαν το παράθυρο και εύχονταν “και του χρόνου”. Άλλοι πάλι όχι. Ίσως πίστευαν πως ήταν μέρος του… ονείρου που έβλεπαν νωρίτερα στον ύπνο τους. Γιατί όντως όλα αυτά αν τα ζήσεις από κοντά, μοιάζουν ονειρεμένα…

Πρόκειται για μια βραδιά διαφορετική από όλες τις άλλες του χρόνου για τους συμμετέχοντες, γι αυτό και ορισμένοι αν και έχουν περάσει τα… 80, όπως ο Στέλιος Πρασάς, συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Σταυρούλα Δούδη, εξέπεμπαν μια “νεανική αύρα” και δεν υπολείπονταν σε ζωντάνια των νεώτερών τους στη χορωδία και “σκαρφάλωναν” με την ίδια μ’ εκείνους ευκολία τις ανηφοριές του Ασβεστοχωρίου. 

Το βράδυ αυτό όλα έχουν την ομορφιά τους. Ακόμη και η αγωνία αν σε μια γειτονιά υπάρξει κάποιος που θα βγει να τους κεράσει ή αν ανάψει έστω τα φώτα για να τους δείξει ότι τους άκουσε. Αλλά και να μη συμβεί κάτι τέτοιο δεν πτοούνται. Λες και είναι “ταγμένοι” να ξενυχτήσουν τραγουδώντας το συγκεκριμένο τραγούδι, διατηρώντας το έθιμο είτε τους ακούει κάποιος είτε όχι. Ξέρουν ότι στην επόμενη γειτονιά κάποιοι περιμένουν να τους ακούσουν, δίνοντάς τους εκτός από τα σχετικά κεράσματα και μια… ηθική ικανοποίηση. Εκτός από τα κεράσματα, πάντως, υπάρχουν και συνδημότες μας που προσφέρουν χρήματα, τα οποία καταγράφουν οι χορωδοί και στο τέλος ανακοινώνουν το συνολικό ποσό που συγκεντρώθηκε και τα ονόματα αυτών που τα πρόσφεραν. Με τα χρήματα αυτά παλιότερα οι συμμετέχοντες πήγαιναν σε μια ταβέρνα “για τη σύσφιξη των σχέσεών τους”, όπως έλεγαν, ενώ τα τελευταία χρόνια πηγαίνουν μια εκδρομή.

Σε όλη τη διάρκεια της “ευλογημένης” αυτής νύχτας τα πειράγματα μεταξύ των χορωδών ήταν και φέτος συνεχή.

Το ευχάριστο -για όσους αγαπούν το έθιμο- είναι ότι φαίνεται πως υπάρχει μία ανανέωση στα μέλη που συμμετέχουν στη χορωδία τη συγκεκριμένη βραδιά, τόσο σε πρόσωπα, αλλά το πιο ελπιδοφόρο είναι σε νέους ηλικιακά, οι οποίοι ίσως αποτελέσουν τη διάδοχη κατάσταση, δεδομένου ότι ηλικιωμένοι χορωδοί σταδιακά αποσύρονται. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τη μαθήτρια Δημοτικού Ζωή Σαμακά, η οποία από πέρσι συμμετέχει με τον πατέρα της (φέτος συμμετείχε και η μητέρα της Αναστασία Βούσκα), ενώ φέτος για πρώτη φορά συμμετείχαν η μαθήτρια Γυμνασίου Μαρία Καμαδάνη, ο μαθητής Λυκείου Χάρης Σιτσιάνης, εγγονός του αείμνηστου χορωδού Κωνσταντίνου Κάλου, καθώς και η φοιτήτρια Σωτηρία Αραμπατζόγλου.

Φέτος για πρώτη φορά οι χορωδοί συγκεντρώθηκαν στη 1 π.μ. στην Αίθουσα του Λαογραφικού Μουσικοχορευτικού Συλλόγου στο κτίριο της πρώην Κοινότητας Ασβεστοχωρίου -και όχι στο ΚΑΠΗ όπως συνέβαινε επί χρόνια- για μία πρόβα και από κει άρχισε η… βόλτα τους σε γειτονιές της κωμόπολης.

Προβληματισμένη, κατά διαστήματα ήταν και φέτος από την αρχή, η Σταυρούλα Δούδη που επί δεκαετίες με τον σύζυγό της, συμμετέχουν σ’ αυτήν την… ιεροτελεστία, όπως θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε, επειδή δεν “έβγαιναν” οι φωνές όπως θα έπρεπε, προτρέποντας τον μαέστρο Δημήτρη Κεχαγιά “να αλλάξει τόνο”, αλλά στη συνέχεια άρχισε κι εκείνη να χαμογελά αφού μετά τα πρώτα “φάλτσα” που υπήρχαν η ομάδα “έδεσε” και το συνολικό άκουσμα ήταν καλύτερο. 

Συγκινημένη περίμενε και άκουσε το εορταστικό τραγούδι η 91 ετών Κατίνα Κακατέλη, η οποία ευχαρίστησε τους χορωδούς για τη χαρά που -όπως είπε- της έδωσαν.

Από τα εύθυμα της φετινής βραδιάς ήταν ότι για πρώτη φορά κάποιοι οικοδεσπότες ζητούσαν και έβγαιναν αναμνηστικές… σέλφι με τους χορωδούς, ίσως και για να τις αναρτήσουν στα “κοινωνικά δίκτυα”…

Οι χορωδοί έζησαν και μία συγκλονιστική εμπειρία, αφού μπροστά τους ξετυλίχτηκε στις 2.15 τα ξημερώματα μία σκηνή… αστυνομικής ταινίας, όταν ευρισκόμενοι στον κεντρικό δρόμο του Ασβεστοχωρίου -λίγα μέτρα πιο πάνω από το χώρο όπου στεγαζόταν το ΙΚΑ- περιπολικό που περιπολούσε μετά τα αλλεπάλληλα κρούσματα διαρρήξεων το τελευταίο διάστημα στην κωμόπολή μας, σταμάτησε ζητώντας κάποιες πληροφορίες από τους διερχόμενους. Τη στιγμή εκείνη οι αστυνομικοί εντόπισαν ένα όχημα παρόμοιο με αυτό που αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες πως χρησιμοποιούν οι διαρρήκτες. Το ακινητοποίησαν και με την απειλή των όπλων τους έκαναν εξακρίβωση στοιχείων, από την οποία αποδείχθηκε πως δεν επρόκειτο για διαρρήκτη αλλά για επιχειρηματία νυχτερινού κέντρου που δραστηριοποιείται στην περιοχή.

Μετά από πολλά χρόνια απουσίαζε από την χορωδία ο Νικηφόρος Χορτατσιάνης, επειδή έχασε προ μηνών τη σύζυγό του. Η χορωδία -πάντως- τιμητικά τραγούδησε το τραγούδι σε κοντινή απόσταση από το σπίτι του, κι όχι απ’ έξω όπως τα προηγούμενα χρόνια.

Φέτος απουσίαζε επίσης και η Αυγερινή Λεμοντζή ή οποία ήταν στην ομάδα γυναικών που συμμετείχαν στο έθιμο από το 1956. Τιμητικά στις 3.30 π.μ. τραγούδησαν έξω από το σπίτι της κι εκείνη βγήκε και κέρασε τους χορωδούς.

Δεν έλειψαν πάντως και οι εκτός Ασβεστοχωρίου συμμετοχές. Για μία ακόμη χρονιά ήρθε από τον Χορτιάτη και πλαισίωσε τη χορωδία ο Βασίλης Νουβάκης, ενώ για πρώτη φορά ήρθε από το Ρετζίκι ο Ιωακείμ Αναγνώστου, ο οποίος δήλωνε εντυπωσιασμένος!

Η χορωδία τα φετινά Χριστούγεννα τραγούδησε το “Χιόνια στο καμπαναριό” σε μία γειτονιά λιγότερη, αφού η Ιφιγένεια Κίνη, η οποία επί σειρά ετών περίμενε -γύρω στις 3.45 τα ξημερώματα τους χορωδούς να τραγουδήσουν και να τους κεράσει, έφυγε πρόσφατα από κοντά μας χτυπημένη από την επάρατη νόσο…

Το ποσό που συγκεντρώθηκε φέτος στην όμορφη αυτή “χορωδιακή περιπλάνηση”, ανήλθε σε 450 ευρώ. Προτείνουμε στους υπευθύνους της χορωδίας, τα χρήματα αυτά -αντί μιας δωρεάν ημερήσιας εκδρομής των χορωδών που πραγματοποιούν κάθε χρόνο- να προσφερθούν για την κάλυψη μέρους των εξόδων του δεύτερου χειρουργείου του συμπατριώτη μας Ντίνου Κεσσανιώτη, για την αφαίρεση όγκου από τον πνεύμονα. Σημειώνεται πως εδώ και καιρό έχει υπάρξει διαδικτυακά έκκληση για τη συγκέντρωση χρημάτων για τον παραπάνω σκοπό…

Οι στίχοι του τραγουδιού που ερμήνευσε και φέτος η χορωδία την παραμονή των Χριστουγέννων είναι οι εξής:

Χιόνια στο καμπαναριό,

που Χριστούγεννα σημαίνει.

Χιόνια στο καμπαναριό,

ξύπνησε όλο το χωριό.

Κι όλοι παν στην εκκλησιά,

το Χριστό να προσκυνήσουν.

Κι όλοι παν στην εκκλησιά,

λάμπει απόψε η Παναγιά.

 

Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,

που γεννήθηκε ο Χριστός μας.

Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,

κι είχαν χιόνια τα κλαδιά.

Εγεννήθηκες χωρίς,

στρωματάκι καλέ μας Χριστούλη.

Εγεννήθηκες χωρίς,

μια σκουφίτσα να φορείς.

Χιόνια στο καμπαναριό,

που Χριστούγεννα σημαίνει.

Χιόνια στο καμπαναριό,

ξύπνησε όλο το χωριό.

Για την ιστορία αναφέρουμε (αλφαβητικά) τα ονόματα των συμμετεχόντων φέτος στη χορωδία και ήταν οι: Ιωακείμ Αναγνώστου, Ντίνα Αντωνοπούλου, Σωτηρία Αραμπατζόγλου, Αναστασία Βούσκα, Μαρία Γέρου, Ελένη Γηρούκα, Σταυρούλα Δούδη – Πρασά, Αναστασία Δούκα, Μαρία Δούνα, Μαρία Ζέκου, Στέφανος Κακατέλης, Μαρία Καμαδάνη, Δημήτρης Κεχαγιάς (μαέστρος), Μαρία Κυριαζή – Σιββά, Ειρήνη Λάππα, Αυγερινή Λεμοντζή, Βασίλης Νουβάκης, Στέλιος Πρασάς, Ζωή Σαμακά, Δημήτρης Σαμακάς, Αλέκος Σιββάς, Χάρης Σιτσιάνης, Φανή Σολωμού, Όλγα Χατζηνείρου. 

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΦΕΤΙΝΑ… “ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ” ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙΟΥ 


                                                                   Νίκος Γιώτης

 

 

Τα πρώτα χιόνια στο Ασβεστοχώρι – Κανονικά λειτουργούν σχολεία και παιδικοί σταθμοί

Δύο ώρες σφοδρής χιονόπτωσης -από τις 5 το πρωί- ήταν αρκετές, προκειμένου να ντυθεί, για πρώτη φορά φέτος, στα λευκά το Ασβεστοχώρι.

Χιόνια

 

Παρότι η χιονόπτωση συνεχίζεται -με μικρότερη όμως ένταση- “τα σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί στο Ασβεστοχώρι λειτουργούν κανονικά”, όπως δήλωσε στην ηλεκτρονική εφημερίδα testasv.local ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Περιβάλλοντος και υπεύθυνος Αποχιονισμού του Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη, Γιάννης Ντίτσιος.

Ν.Γ.

Πρεμιέρα της Δημοτικής Κινηματογραφικής Λέσχης Ασβεστοχωρίου με την ταινία «La La Land»

Κινηματογραφική Λέσχη

Πρεμιέρα με την κοινωνική ταινία «La La Land» κάνει τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου, στις 8 το βράδυ η Δημοτική Κινηματογραφική Λέσχη Ασβεστοχωρίου.

Στην Κοινοτική Αίθουσα και με ελεύθερη είσοδο οι σινεφίλ του Ασβεστοχωρίου, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μέχρι το Μάρτιο δώδεκα ποιοτικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ειδικότερα οι ταινίες που θα προβληθούν κατά την φετινή περίοδο είναι:

25/11 LA LA LAND Αμερικάνικο μιούζικαλ με τους Ράιαν Γκόσλινγκ, Έμα Στόουν. Βραβεύθηκε με 6 Όσκαρ

2/12 ΤΟ ΒΑΠΟΡΑΚΙ ΤΗΕ MULE Αμερικάνικη κοινωνική του Κλιντ Ίστγουντ, με τον ίδιο και τον Μπράντλεϊ Κούπερ

9/12 Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΕΛΟΣ THE PROFESSOR AND THE MADMAN Αμερικάνικο βιογραφικό δράμα, βασισμένο σε βιβλίο, με τους Σον Πεν, Μελ Γκίμπσον

20/1 ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ GREEN BOOK Αμερικάνικη κοινωνική, βραβεύθηκε με 3 Όσκαρ πέρυσι, με τους Βίγκο Μόρτενσεν, Μαχερσάλα Άλι

27/1 ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕΣ, ΜΠΕΡΝΑΝΤΕΤ WHERE ‘D YOU GO BERNADETTE Αμερικάνικη κοινωνική, βασισμένη σε best-seller, με την Κέιτ Μπλάνσετ

3/2 ΚΟΛΥΜΠΑ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΒΥΘΙΣΟΥ SINK OR SWIM Γαλλική κοινωνική κωμωδία

10/2 ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΑΛΟΓΟ THE DARK HORSE Κοινωνική από τη Νέα Ζηλανδία, βασισμένη σε αληθινή ιστορία

17/2 Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΖΟΑΝ RED JOAN Αγγλική ιστορική-κατασκοπική περιπέτεια, βασισμένη σε αληθινή ιστορία, με την Τζούντι Ντεντς

24/2 ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΝΑΜΕ  QU’EST-CE QU’ON A ENCORE FAIT AU BON DIEU  Γαλλική κωμωδία με τον Κριστιάν Κλαβιέ

9/3 ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΧΕΙΛΗ THE READER Αμερικάνικη-Γερμανική κοινωνική-ιστορική με τους Ρέιφ Φάινς, Κέιτ Γουίνσλετ

16/3 ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ VENISE N’EST PAS EN ITALIE Γαλλική κωμωδία

23/3 ΝΕΡΟ ΓΙΑ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ WATER FOR ELEPHANTS Κοινωνική-αισθηματική περιπέτεια εποχής, με τους Ρόμπερτ Πάτινσον, Ρις Γουίδερσπουν, Κριστόφ Βαλτς

Όλες οι προβολές αρχίζουν στις 8 μ.μ.

Ν.Γ.

 

 

 

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

“Θύμα” της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν “κρανίου τόπο”.

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Η παράνομη υλοτομία “απειλεί” το Δάσος Κούρι

Θύμα της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας.

Το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος του Ασβεστοχωρίου γίνεται ολοένα και εντονότερο, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται πως αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

«Μέρες της γερμανικής Κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                                                                                                         Ν.Γ.

 

 

Τα φθινοπωρινά χρώματα του δάσους Κουρί

DSC_0547DSC_0583DSC_0514Παρακολουθώντας τις σελίδες του facebook, διαπιστώνω πως πολλοί είναι οι συμπολίτες και φίλοι που αναρτούν φωτογραφίες από άλλες περιοχές της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού με “όμορφα τοπία”. Όντως τα περισσότερα από αυτά είναι εντυπωσιακά και αρέσουν όπως φαίνεται από τον αριθμό των ατόμων που επικροτούν τις συγκεκριμένες επιλογές.DSC_0552DSC_0589DSC_0549DSC_0536

Εντύπωση όμως μου προκαλεί το γεγονός ότι ενώ βρίσκεται δίπλα στο Ασβεστοχώρι το πανέμορφο δάσος Κουρί, στο οποίο μεταβαίνουν αρκετοί Θεσσαλονικείς προκειμένου να απολαύσουν τις ομορφιές του, εντούτοις λίγοι είναι οι συμπολίτες μας που το επισκέπτονται. Θέλοντας λοιπόν να προτρέψω κι άλλους να το επισκεφτούν, παραθέτω ορισμένες φωτογραφίες από το φθινοπωρινό δάσος Κουρί, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα “όμορφα τοπία” άλλων περιοχών.

                                                                                              Νίκος Γιώτης

 

 

Πέρασαν 15 χρόνια από την εύρεση πλουτώνιου στο Κουρί

Κουρί - Πλουτώνιο

Συμπληρώνονται 15 χρόνια από τη μέρα που το Ασβεστοχώρι, εξαιτίας ενός δυσάρεστου γεγονότος, έγινε πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων όλης της χώρας, αλλά και πρωτοσέλιδο στις μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες. Ο λόγος ήταν η εύρεση πλουτωνίου, θαμμένου στο δάσος Κουρί. Πρόκειται για ραδιενεργό υλικό που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων και ως καύσιμο σε πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Ειδικότερα, είχαν βρεθεί εκατοντάδες μεταλλικά πλακίδια με ποσότητα πλουτωνίου, αλλά και του επίσης επικίνδυνου ραδιοτοξικού στοιχείου αμερικίου, στη θέση “Βίγλα”.
Ήταν μεσημέρι της 30ης Ιανουαρίου 2001, όταν ο γράφων, ενημερώθηκε από αθηναϊκή πηγή για το συμβάν και με τη σειρά του ενημέρωσε τον τότε πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, Μιχάλη Γεράνη, καθώς και συναδέλφους του ραδιοτηλεοπτικών μέσων και εφημερίδων της Θεσσαλονίκης.
Σε δύο ώρες η περιοχή γέμισε, εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της είδησης, δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και ραδιοτηλεοπτικά συνεργεία, ενώ ο Μ. Γεράνης, δεν προλάβαινε να δίνει συνεντεύξεις.
Κατά τις επόμενες εβδομάδες το Ασβεστοχώρι παρέμεινε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και μετά ξεχάστηκαν τα πάντα γύρω από το θέμα αυτό. Ουδείς ενδιαφέρθηκε, αλλά ούτε οι τοπικές αρχές που είχαν υποχρέωση, για τη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία απλώς είχε περιφραχτεί πρόχειρα, και ουδέποτε έγινε ξανά κάποια μέτρηση για το ενδεχόμενο υπολειμμάτων  ραδιενέργειας στο σημείο εκείνο.
Υπενθυμίζουμε ότι το ραδιενεργό υλικό είχε βρεθεί, όταν το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) παρακολουθούσε, μετά από πληροφορίες, ομάδα Βουλγάρων οι οποίοι είχαν θεωρηθεί ύποπτοι για διακίνηση λαθραίων τσιγάρων. Τελικά, όμως όπως απεδείχθη το λαθραίο φορτίο είχε πλακίδια που περιείχαν τα ραδιενεργά στοιχεία πλουτώνιο και αμερίκιο θαμμένα σε βάθος από πέντε εκατοστά μέχρι μισό μέτρο.
Με τη βοήθεια της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και του “Δημοκρίτου” ομάδα ειδικών είχε μεταφέρει σε ασφαλή χώρο στην Αθήνα το επικίνδυνο φορτίο.
Οι αστυνομικές αρχές της Θεσσαλονίκης είχαν κάνει λόγο για λαθρεμπορία.

 Το έγγραφο

Το έγγραφο του υπουργείου Ανάπτυξης με το οποίο είχε ενημερωθεί εκ των υστέρων ο Δήμος μας για την ανεύρεση Πλουτωνίου και Αμερίκιου στο Κουρί, ανέφερε τα εξής:

«Στις 26 Ιανουαρίου και ώρα 14.00, η ΕΕΑΕ ειδοποιήθηκε από τη Διεύθυνση ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας για την πιθανή ύπαρξη ραδιενεργών υλικών σε συγκεκριμένη τοποθεσία στο Κουρί, στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης.

Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου, κλιμάκιο επιστημόνων της ΕΕΑΕ με κατάλληλο εξοπλισμό μετέβη οδικώς στην παραπάνω περιοχή, όπου σε συνεργασία με επιστήμονες του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του ΑΠΘ, διαπιστώθηκε, ότι σε βάθος από 5 cm έως 1/2 μέτρο στην ανωτέρω τοποθεσία υπήρχε θαμμένη στο έδαφος ποσότητα μεταλλικών πλακιδίων υψηλής ραδιοτοξικότητας. Το κλιμάκιο προέβη στη συλλογή του ραδιενεργού υλικού, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρθηκε την Κυριακή 28 Ιανουαρίου, με ειδικά θωρακισμένο αυτοκίνητο του ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος” και με συνοδεία αστυνομίας, σε ασφαλή μη προσπελάσιμο χώρο και φυλάσσεται με τον επιστημονικά ενδεδειγμένο τρόπο. Κατά συνέπεια δε συνιστούν κίνδυνο για οιονδήποτε.

Από την ανάλυση πλακιδίων στα εργαστήρια της ΕΕΑΕ προκύπτει ότι περιέχουν Πλουτώνιο και Αμερίκιο. Η συνολική μάζα Πλουτωνίου και Αμερίκιου σε όλα τα πλακίδια εκτιμάται ότι είναι 3gr περίπου. Ήδη διερευνώνται διαδικασίες αποστολής του υλικού εκτός χώρας.

Παράλληλα δόθηκε οδηγία στη Διεύθυνση ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας, όπως εξασφαλιστεί η μη προσπελασιμότητα του εν λόγω χώρου μέχρι νεοτέρας οδηγίας».

                                                                                                               Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

Πόλος έλξης των φυσιολατρών ήταν το Δάσος Κουρί κι αυτό το καλοκαίρι

DSC_2240

Πόλο έλξης καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου αποτελεί το Δάσος Κουρί για τους φίλους της φύσης και των σπορ. Κάθε εποχή εκεί έχει το δικό της χρώμα και το δικό της “άρωμα”. Η εποχή όμως που έχει το Κουρί την “τιμητική” του είναι το καλοκαίρι, αφού αποτελεί μία “όαση δροσιάς” για τους Ασβεστοχωρίτες και τους Θεσσαλονικείς, οπότε εκτός των άλλων αναδεικνύεται και η πλούσια χλωρίδα και πανίδα του.

DSC_1707

Καθημερινά δεκάδες και τα Σαββατοκύριακα εκατοντάδες άτομα, επισκέπτονταν και το φετινό καλοκαίρι το συγκεκριμένο δάσος βελανιδιάς με την πλούσια βλάστηση. Το πρωί και το απόγευμα κυρίως πεζοπόροι και ποδηλάτες,  ενώ κατά τις μεσημεριανές ώρες, ιδίως σε περιόδους με καύσωνα οι περισσότεροι επισκέπτες του ήταν οικογένειες με παιδιά ή παρέες διαφόρων ηλικιών που έκαναν πικ-νικ στα κιόσκια ή τα ξύλινα τραπέζια με τα παγκάκια που υπάρχουν διάσπαρτα, αφού η θερμοκρασία δεν ξεπερνούσε τους 18-20 βαθμούς, δηλαδή χαμηλότερη απ’ ό,τι στην παραλία.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Παράλληλα πολλοί επισκέπτες έκαναν βόλτες στα μονοπάτια του δάσους που οδηγούν στο εξωκλήσι του Πρ. Ηλία με τη μοναδική θέα στο Ασβεστοχώρι, στον Θερμαϊκό και τον Όλυμπο ή προς το καταφύγιο του Συλλόγου Φυσιολατρών με τη θέα προς την πεδιάδα του Λαγκαδά και τη λίμνη Βόλβη.

Κι όλα αυτά δύο μόλις χιλιόμετρα από την κεντρική πλατεία του Ασβεστοχωρίου!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

Εντυπωσιακή επίδειξη μόδας της σχεδιάστριας Δήμητρας Γιώτη στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

Μοντέρνες δημιουργίες, σε μαύρο και άσπρο, παρουσίασε στην πρώτη προσωπική της επίδειξη μόδας, στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (περίπτερο 13), η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, εντυπωσιάζοντας το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα.

Dimitra Gioti 1

Απόφοιτη του Istituto Di Moda Burgo του Μιλάνου -όπου σπούδασε ”Fashion Designer & Stylist”- η Δήμητρα Γιώτη, ανήκει στη νέα γενιά σχεδιαστών.

Dimitra Gioti 2Δημιουργός με ταλέντο, όραμα και φαντασία, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, σε συνδυασμό με την πρακτική της εξάσκηση, σε ατελιέ της ιταλικής πρωτεύουσας της Μόδας.

Dimitra Gioti 3Η πρόταση Ολλανδής σχεδιάστριας για συνεργασία, δεν την άφησε αδιάφορη και μετέβη για μικρό χρονικό διάστημα στην πόλη Eindhoven, κυρίως, για την αποκόμιση εμπειριών.
Επέστρεψε στη γενέτειρά της, Θεσσαλονίκη, όπου θήτευσε δίπλα στον σχεδιαστή Κωνσταντίνο και στη συνέχεια δίπλα στη σχεδιάστρια Αλκμήνη.

Dimitra Gioti 4To 2015 και το 2016 συμμετείχε στα Fashion Show νέων Σχεδιαστών Μόδας ”The Fashion Project” 1 και 2 αντίστοιχα που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Dimitra Gioti 5Η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη θηλυκή κομψότητα και φινέτσα και ξεχωρίζει για τις αυστηρές καμπύλες και τα γεωμετρικά σχήματα.

*Στις φωτογραφίες στιγμιότυπα από την επίδειξη Μόδας της Δήμητρας Γιώτη

www.dimitragioti.com

 

 

FB: Dimitra Gioti – Fashion Designer

 

 

 

 

Ανοιξιάτικες βόλτες στο δάσος Κουρί

 

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη... θέα

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη… θέα

Εδώ και λίγες μέρες μυρίζει  Άνοιξη. Η ωραιότερη  εποχή  του  χρόνου για πολλούς. Ιδανική για βόλτες και εκδρομές. Γέμισε η φύση λουλούδια, χρώματα, μυρωδιές.

DSC00074DSC00057DSC00224Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου αλλά και της Θεσσαλονίκης οι οποίοι τις τελευταίες μέρες απολαμβάνουν τον ανοιξιάτικο καιρό κάνοντας μια βόλτα στο δάσος Κουρί. Εκεί βρέθηκαν μπροστά σε ένα θέαμα, όπου τα ομορφότερα χρώματα της φύσης συνδυάστηκαν δημιουργώντας ένα… φυσικό πίνακα ζωγραφικής, “δώρο” προς τους επισκέπτες του.

Ν. Γιώτης

Όαση δροσιάς το Κουρί, κατακλύζεται όπως παλιά από επισκέπτες

Η οικονομική κρίση συνεχώς αναδεικνύει κάποιες αξίες που είχαμε ξεχάσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες της… ευημερίας. Όπως οι αγαπημένες κυριακάτικες συνήθειες της γενιάς των γονιών μας αλλά και των παππούδων μας, αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου της Κυριακής με βόλτες, φαγητό, παιχνίδια, τραγούδια και χορούς στο δάσος Κουρί.

Οι οικογένειες φόρτωναν σε γαϊδουράκια, άλογα ή μουλάρια, που σίγουρα διέθετε κάποιος από την παρέα, κιλίμια ή κουβέρτες για να στρώσουν στο γρασίδι, τριχιά για την (απαραίτητη) κούνια και το καλαθάκι με τα κεφτεδάκια (σχεδόν πάντα), πίτες (χειροποίητες φυσικά), ψωμί ζυμωτό, χύμα εντόπιο κρασί Ασβεστοχωρίου αλλά και τσίπουρο, και ανηφόριζαν νωρίς το πρωί προκειμένου να πιάσουν ένα καλό, όπως έλεγαν, σημείο για την ολοήμερη εκδρομή τους.

Χάρη στο γαϊδαράκο μεταφέρθηκαν όλα τα απαραίτητα για το κυριακάτικο γεύμα στο Κουρί

Επίσης μία πλαστική μπάλα (πού να έβρισκες τότε δερμάτινη), ήταν απαραίτητη για ποδόσφαιρο ή «μήλα» που έπαιζαν, ντυμένοι πρόχειρα, μικροί και μεγάλοι της παρέας.

Όταν έρχονταν η ώρα το φαγητού, αν και οι περισσότεροι τσιμπολογούσαν από την ώρα της άφιξης κάθονταν στα κιλίμια ή στις κουβέρτες που είχαν στρώσει, και έτρωγαν από κοινού τα εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές και γέμιζαν τα χρωματιστά ή καρό τραπεζομάντιλα που είχαν τοποθετηθεί πάνω στα κιλίμια. Συνήθως, αν κάποια φαγητά ή σαλάτες εντυπωσίαζαν και προκαλούσαν το θαυμασμό για τη γεύση τους, οι άλλες γυναίκες της παρέας ζητούσαν τη συνταγή για να τις κάνουν κι εκείνες.

Μετά το φαγητό κι ενώ το κρασί και τα άλλα ποτά «έρρεαν» άρχιζαν τα τραγούδια και οι χοροί. Κι αν τύχαινε και κάποιος έφερνε και κάποιο γραμμόφωνο (δανεικό από ταβέρνα του χωριού) «χαλούσε ο κόσμος», γιατί με το άκουσμά του πήγαιναν και άλλες παρέες και χόρευαν μέχρι να σκοτεινιάσει… Συχνά δε πήγαιναν και οργανοπαίκτες με τους παραδοσιακούς πατροπαράδοτους ζουρνάδες οι οποίοι τους ξεσήκωναν όλους…

Εκδρομή και γεύμα στο Δάσος Κουρί κατά τη δεκαετία τού ’50

Όλα αυτά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 περίπου. Γιατί από τότε, σταδιακά, η οικονομική ευρωστία και η αύξηση των ΙΧ αυτοκινήτων συνετέλεσαν ώστε να προτιμούν οι Ασβεστοχωρίτες, όπως και οι κάτοικοι άλλων αστικών και ημιαστικών περιοχών, να εκδράμουν σε άλλες περιοχές και το καλοκαίρι συνήθως στη θάλασσα.
Η οικονομική δυσπραγία της περιόδου που ζούμε σε συνάρτηση με την αύξηση της βενζίνης όμως, συνετέλεσε ώστε αρκετοί να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους περί εκδρομών και να εκτιμήσουν την αξία του Δάσους Κουρί. Ξαφνικά, λοιπόν, γέμισε ο τόπος με συμπολίτες μας και όχι μόνο που επιδίδονται στον παλιό αυτόν όμορφο τροπο χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς.

Έτσι ακόμη και απογεύματα των καθημερινών το Κουρί κατακλύζεται από εκδρομείς – φυσιολάτρες που απλώνουν τα τραπεζομάντιλά τους στο γρασίδι ή στα ξύλινα τραπέζια που υπάρχουν σε διάφορα σημεία του, αδειάζουν όχι πλέον τα καλαθάκια όπως παλιά αλλά τα φορητά ψυγειάκια τους και τρώνε απολαμβάνοντας τη φύση.

Το γέλιο και η μουσική (από τα αυτοκίνητα πλέον) αντηχούν από άκρη εις άκρη του δάσους από ανθρώπους που ίσως παλαιότερα το… περιφρονούσαν για χάρη της θάλασσας. Κάποιοι άλλοι διαβάζουν κάποιο βιβλίο, ορισμένοι πιο ρομαντικοί μαζεύουν λουλούδια και κάνουν μικρές ή μεγάλες πολύχρωμες ανθοδέσμες, ενώ άλλοι, κυρίως νέοι, ακούν μουσική από τα ipod τους. Εκείνο πάντως που μας εξέπληξε πρόσφατα θετικά ήταν η τέλεση γενεθλίων κάποιου παιδιού σε μία από τις μαγευτικές αλάνες του Δάσους Κουρί. Γέμισε η περιοχή από παιδικές φωνούλες, ενώ τα μπαλόνια που υπήρχαν στο σημείο που είχε επιλεγεί έδιναν μία άλλη αισθητική στο τοπίο. Ήταν όντως μία “νότα” που απέσπασε την προσοχή ακόμη και των πεζοπόρων ή των ποδηλατών που περνούσαν από εκεί την ώρα εκείνη…

Το ευχάριστο είναι ότι σχεδόν όλες οι παρέες προνοούν και έχουν μαζί τους και μία μεγάλη σακούλα στην οποία μαζεύουν στο τέλος τα απορρίμματα που προκύπτουν, όπως  χάρτινα πιάτα και ποτήρια, ποτήρια για το κρασί, πλαστικά μαχαιροπήρουνα, κ.α. και είτε τα ρίχνουν στους κάδους που υπάρχουν σε διάφορα, σημεία είτε τα παίρνουν μαζί τους και τα πετάνε στους κάδους της γειτονιάς τους.

 Νίκος Γιώτης

Powered by WordPress.