Επίκαιρα θέματα
Καλοκαιρινές βραδινές ιστορίες της γειτονιάς

Η 99χρονη Σοφία Γκαραγκούνη
Περιδιαβαίνοντας προ ημερών τα σοκάκια του Ασβεστοχωρίου κι ενώ ο ήλιος έδυε, συνάντησα έξω από το σπίτι της τη γηραιότερη συμπολίτισσά μου, την 99χρονη Σοφία Γκαραγκούνη. Από μακριά, ακόμη, μόλις με είδε με χαιρέτισε και μου έκανε νεύμα να πάω προς το μέρος της όπου καθόταν μόνη. Ανταποκρίθηκα στο κάλεσμά της και τη ρώτησα για την υγεία της.
«Στην υγεία καλά είμαι», μου απάντησε, «παρέα δεν έχω. Βλέπεις όλες οι φίλες μου έχουν πεθάνει και γι αυτό κάθομαι μόνη. Νάναι καλά η κόρη μου η Αρετή που μένει δίπλα μου και με φροντίζει, δεν έχω παράπονο, αλλά πού είναι εκείνα τα χρόνια που στις γειτονιές μαζευόμασταν οι γυναίκες και λέγαμε ιστορίες, συζητούσαμε για τα γεγονότα της ημέρας και για χίλια δυο πράγματα».
Το βλέμμα της πλέον είχε στραφεί προς τον απέναντι δρόμο, μου μιλούσε χωρίς να με κοιτάζει με φανερή πλέον μια μελαγχολία και συνάμα μια νοσταλγία σ’ αυτό.
«Κάποιες φορές έρχονταν συγχωριανές και από διπλανές γειτονιές ή πηγαίναμε εμείς, έτσι για να αλλάζουμε κουβέντες».
Από τα λεγόμενα της κυρά Σοφίας, άρχισα να μελαγχολώ κι εγώ, που πρόλαβα αυτές τις βραδινές εικόνες, όταν έπαιζα μικρός με τους φίλους μου, πολλές φορές δίπλα στις γυναικείες, ως επί το πλείστον, παρέες (οι άνδρες συνήθως πήγαιναν στο καφενείο), που κάθονταν συνήθως κυκλικά, σε ψάθινες καρέκλες ή σε τελάρα που τοποθετούσαν ανάποδα και πολλές φορές σε σημεία που εξείχαν από το σπίτι και σχημάτιζαν ένα φυσικό κάθισμα ή στα σκαλοπάτια όπου έβαζαν κάποιο χαλί για να είναι πιο μαλακό.

Κουβεντούλα στη δροσιά το σούρουπο για τις γειτόνισσες και τον γείτονα της φωτογραφίας
Στο Ασβεστοχώρι και ασφαλώς και σε αρκετές άλλες περιοχές της Ελλάδας, οι εικόνες αυτές δεν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Υπάρχουν ακόμα. Ίσως να μην υπάρχουν στη γειτονιά της γηραιάς συμπολίτισσάς μου αλλά σε άλλες μαζεύονται ακόμη μετά το ηλιοβασίλεμα για… μοχαμπέτι, όπως λένε χαρακτηριστικά.
Λέγοντάς της λοιπόν πως σε άλλες γειτονιές συγκεντρώνονται ακόμη γυναίκες αλλά και άνδρες για βραδινή κουβεντούλα, η κυρά Σοφία με άφησε… εμβρόντητο λέγοντας πως το ξέρει και καμιά φορά πηγαίνει για να αλλάξει καμιά κουβέντα, αλλά όπως είπε «αλλιώς ήταν οι συζητήσεις με τις φίλες μου…»
Νίκος Γιώτης
Η οικονομική κρίση συνεχώς αναδεικνύει κάποιες αξίες που είχαμε ξεχάσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες της… ευημερίας. Όπως οι αγαπημένες κυριακάτικες συνήθειες της γενιάς των γονιών μας αλλά και των παππούδων μας, αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου της Κυριακής με βόλτες, φαγητό, παιχνίδια, τραγούδια και χορούς στο δάσος Κουρί.
Οι οικογένειες φόρτωναν σε γαϊδουράκια, άλογα ή μουλάρια, που σίγουρα διέθετε κάποιος από την παρέα, κιλίμια ή κουβέρτες για να στρώσουν στο γρασίδι, τριχιά για την (απαραίτητη) κούνια και το καλαθάκι με τα κεφτεδάκια (σχεδόν πάντα), πίτες (χειροποίητες φυσικά), ψωμί ζυμωτό, χύμα εντόπιο κρασί Ασβεστοχωρίου αλλά και τσίπουρο, και ανηφόριζαν νωρίς το πρωί προκειμένου να πιάσουν ένα καλό, όπως έλεγαν, σημείο για την ολοήμερη εκδρομή τους.

Χάρη στο γαϊδαράκο μεταφέρθηκαν όλα τα απαραίτητα για το κυριακάτικο γεύμα στο Κουρί
Επίσης μία πλαστική μπάλα (πού να έβρισκες τότε δερμάτινη), ήταν απαραίτητη για ποδόσφαιρο ή «μήλα» που έπαιζαν, ντυμένοι πρόχειρα, μικροί και μεγάλοι της παρέας.
Όταν έρχονταν η ώρα το φαγητού, αν και οι περισσότεροι τσιμπολογούσαν από την ώρα της άφιξης κάθονταν στα κιλίμια ή στις κουβέρτες που είχαν στρώσει, και έτρωγαν από κοινού τα εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές και γέμιζαν τα χρωματιστά ή καρό τραπεζομάντιλα που είχαν τοποθετηθεί πάνω στα κιλίμια. Συνήθως, αν κάποια φαγητά ή σαλάτες εντυπωσίαζαν και προκαλούσαν το θαυμασμό για τη γεύση τους, οι άλλες γυναίκες της παρέας ζητούσαν τη συνταγή για να τις κάνουν κι εκείνες.
Μετά το φαγητό κι ενώ το κρασί και τα άλλα ποτά «έρρεαν» άρχιζαν τα τραγούδια και οι χοροί. Κι αν τύχαινε και κάποιος έφερνε και κάποιο γραμμόφωνο (δανεικό από ταβέρνα του χωριού) «χαλούσε ο κόσμος», γιατί με το άκουσμά του πήγαιναν και άλλες παρέες και χόρευαν μέχρι να σκοτεινιάσει… Συχνά δε πήγαιναν και οργανοπαίκτες με τους παραδοσιακούς πατροπαράδοτους ζουρνάδες οι οποίοι τους ξεσήκωναν όλους…

Εκδρομή και γεύμα στο Δάσος Κουρί κατά τη δεκαετία τού ’50
Όλα αυτά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 περίπου. Γιατί από τότε, σταδιακά, η οικονομική ευρωστία και η αύξηση των ΙΧ αυτοκινήτων συνετέλεσαν ώστε να προτιμούν οι Ασβεστοχωρίτες, όπως και οι κάτοικοι άλλων αστικών και ημιαστικών περιοχών, να εκδράμουν σε άλλες περιοχές και το καλοκαίρι συνήθως στη θάλασσα.
Η οικονομική δυσπραγία της περιόδου που ζούμε σε συνάρτηση με την αύξηση της βενζίνης όμως, συνετέλεσε ώστε αρκετοί να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους περί εκδρομών και να εκτιμήσουν την αξία του Δάσους Κουρί. Ξαφνικά, λοιπόν, γέμισε ο τόπος με συμπολίτες μας και όχι μόνο που επιδίδονται στον παλιό αυτόν όμορφο τροπο χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς.
Έτσι ακόμη και απογεύματα των καθημερινών το Κουρί κατακλύζεται από εκδρομείς – φυσιολάτρες που απλώνουν τα τραπεζομάντιλά τους στο γρασίδι ή στα ξύλινα τραπέζια που υπάρχουν σε διάφορα σημεία του, αδειάζουν όχι πλέον τα καλαθάκια όπως παλιά αλλά τα φορητά ψυγειάκια τους και τρώνε απολαμβάνοντας τη φύση.
Το γέλιο και η μουσική (από τα αυτοκίνητα πλέον) αντηχούν από άκρη εις άκρη του δάσους από ανθρώπους που ίσως παλαιότερα το… περιφρονούσαν για χάρη της θάλασσας. Κάποιοι άλλοι διαβάζουν κάποιο βιβλίο, ορισμένοι πιο ρομαντικοί μαζεύουν λουλούδια και κάνουν μικρές ή μεγάλες πολύχρωμες ανθοδέσμες, ενώ άλλοι, κυρίως νέοι, ακούν μουσική από τα ipod τους. Εκείνο πάντως που μας εξέπληξε πρόσφατα θετικά ήταν η τέλεση γενεθλίων κάποιου παιδιού σε μία από τις μαγευτικές αλάνες του Δάσους Κουρί. Γέμισε η περιοχή από παιδικές φωνούλες, ενώ τα μπαλόνια που υπήρχαν στο σημείο που είχε επιλεγεί έδιναν μία άλλη αισθητική στο τοπίο. Ήταν όντως μία “νότα” που απέσπασε την προσοχή ακόμη και των πεζοπόρων ή των ποδηλατών που περνούσαν από εκεί την ώρα εκείνη…
Το ευχάριστο είναι ότι σχεδόν όλες οι παρέες προνοούν και έχουν μαζί τους και μία μεγάλη σακούλα στην οποία μαζεύουν στο τέλος τα απορρίμματα που προκύπτουν, όπως χάρτινα πιάτα και ποτήρια, ποτήρια για το κρασί, πλαστικά μαχαιροπήρουνα, κ.α. και είτε τα ρίχνουν στους κάδους που υπάρχουν σε διάφορα, σημεία είτε τα παίρνουν μαζί τους και τα πετάνε στους κάδους της γειτονιάς τους.
Νίκος Γιώτης
Σπάραγμα τοιχογραφίας του 18ου αιώνα αποκαλύφθηκε στο ιερό του Αγ. Γεωργίου Ασβεστοχωρίου

Κατά την διάρκεια εργασιών στο εσωτερικό του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου αποκαλύφθηκε στην αψίδα του ιερού σε κακή κατάσταση, σπάραγμα τοιχογραφίας που εικονίζει ιεράνακτα, πιθανόν του Αγίου Σπυρίδωνα. Το χαρακτηρίζει η λεπτομέρεια της γραμμής και η έντονη σχηματικότητα. Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή βυζαντινής αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Αθανάσιο Σέμογλου η σωζόμενη τοιχογραφία χρονολογείται στα μέσα του 18ου αιώνα. Αποτελεί δε μέχρι στιγμής μοναδικό εύρημα της παραπάνω περιόδου για την Θεσσαλονίκη, αφού δεν μαρτυρούνται παρόμοιες κάπου αλλού.
Ιωάννης Σιώπης
(Φοιτητής Αρχαιολογίας)
Εσπερινός στον Άγιο Παντελεήμονα
Παρουσία λίγων πιστών πραγματοποιήθηκε εσπερινός στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, στα ερείπια – απομεινάρια του βυζαντινού μοναστηριού, στην περιοχή του Σέιχ Σου όπου βρίσκεται το κτήμα της οικογένειας Πασχάλη.
Τον εσπερινό τέλεσε και φέτος την παραμονή της εορτής του Αγίου Παντελεήμονα, ο π. Βασίλειος Εξουζίδης. Οι λιγοστοί πιστοί, από το Ασβεστοχώρι στην πλειονότητά τους, σε αντίθεση με τις προηγούμενες δεκαετίες, οπότε μετέβαιναν στο εξωκκλήσι πεζοί, πήγαν με αυτοκίνητα, αφού οι περισσότεροι πλέον δεν γνωρίζουν το μονοπάτι, το οποίο ακολουθώντας οι γονείς τους, το επισκέπτονταν.
“Παίρναμε τις λειτουργιές μας και νερό για το δρόμο και πηγαίναμε κάθε χρόνο να προσκυνήσουμε τη χάρη του Αγίου”, μας είπε χαρακτηριστικά μια ηλικιωμένη Ασβεστοχωρίτισσα. “Ανεβαίναμε στην Αγία Παρασκευή κι από κει πιάναμε το μονοπάτι που μας οδηγούσε στον Άγιο Παντελεήμονα”, πρόσθεσε, με τη νοσταλγία έκδηλη στο πρόσωπό της.
Τα ερείπια – απομεινάρια του βυζαντινού μοναστηριού ή τα ανακάλυψε ο αείμνηστος συντοπίτης μας, Στέργιος Πασχάλης, ο οποίος σκάβοντας το αμπέλι του το 1949, διαπίστωσε με δέος πως άνοιξε ξαφνικά μία βαθιά τρύπα. Αρχικά έριξε μερικές πέτρες ώστε να διαπιστώσει το βάθος της και στη συνέχεια ειδοποίησε τις αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να αποφανθούν τι ακριβώς ήταν.
Από την αρχή, όπως έλεγε, υποψιάστηκε ότι μπορεί να ήταν τα ερείπια ενός βυζαντινού μοναστηριού που άκουγε από τον παππού του ότι υπήρχε στην περιοχή, και τελικά δε διαψεύσθηκε, αφού οι αρχαιολόγοι της εφορείας που ανέλαβε την ανασκαφή κατέληξαν σ’ αυτό το συμπέρασμα. Βρήκαν δε και μία τοιχογραφία την οποία πήραν, προκειμένου, μάλλον, να τη συντηρήσουν και να τη διασώσουν.
Όπως ανέφεραν παλιοί Ασβεστοχωρίτες, το τέμπλο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου, που χτίστηκε περί τα 1800, πιθανόν να προέρχεται από το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα. Πρόκειται, πάντως, για πληροφορία που δεν έχει επιβεβαιωθεί, είτε μέσα από έγγραφα, είτε από κάποια ένδειξη επάνω στο τέμπλο και γιαυτό την αναφέρουμε με κάθε επιφύλαξη.
Νίκος Γιώτης
Δημοτικά Σχολεία Ασβεστοχωρίου

Η έκτη τάξη του δημοτικού σχολείου Ασβεστοχωρίου του 1956
Για τα σχολεία του Ασβεστοχωρίου έχουν γραφεί κατά καιρούς πολλά στον Τύπο ενώ έχουν γίνει αντικείμενο διαλέξεων, στοιχεία των οποίων θα φιλοξενήσουμε στο μέλλον στο testasv.local.
H πρώτη λειτουργία σχολείων στο Ασβεστοχώρι ανάγεται στο 19o αιώνα και ειδικότερα περί το 1860, ως ενιαίο Γραμματοδιδασκαλείο στο οποίο φοιτούσαν μαθητές δημοτικού και νήπια. Ελλείψει δε κατάλληλου σχολικού κτηρίου ή άλλου χώρου στέγασης, τα μαθήματα διδάσκονταν, για μία δεκαετία περίπου, στο νάρθηκα της εκκλησίας και στο κηροποιείο της.

Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ασβεστοχωρίου το 1945
Η συστηματικότερη όμως οργάνωση του σχολείου αρχίζει 10 χρόνια αργότερα. Το 1870 κλήθηκε από τη Θεσσαλονίκη ο Ασβεστοχωρίτης, Αναστάσιος Οικονομίδης, που για αρκετά χρόνια ήταν διευθυντής της Κεντρικής Δημοτικής Σχολής της Θεσσαλονίκης. Αυτός ανέλαβε τη διεύθυνση του σχολείου στο Ασβεστοχώρι. Ο Α. Οικονομίδης ήταν απόφοιτος του διδασκαλείου Αθηνών και εφάρμοσε τη συνδιδακτική μέθοδο αντί της μέχρι την εποχή εκείνη των ημικυκλίων. Στο διάστημα αυτό άρχισαν να χτίζονται δύο δημοτικά, Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο, ενώ το Νηπιαγωγείο στεγαζόταν στην, ανενεργή σήμερα, Κοινοτική Αίθουσα Εκδηλώσεων.

Η Α΄ Τάξη του Δημοτικού Σχολείου Ασβεστοχωρίου του 1935
Η ανέγερση του σημερινού διδακτηρίου, όπου στεγάζονται τα δύο Δημοτικά Σχολεία, άρχισε το 1957 (στις 30 Ιανουαρίου 1957 θεμελιώθηκε, δίπλα στο κεντρικό πάρκο της κωμόπολης το κτήριο του πέτρινου Δημοτικού Σχολείου), και λειτούργησε τρία χρόνια αργότερα, ως εξατάξιο, συγκεντρώνοντας μαθητές από το Αρρεναγωγείο και το Παρθεναγωγείο το οποίο λίγο αργότερα έπαψε να λειτουργεί.
Στη συνέχεια το Αρρεναγωγείο λειτούργησε ως Νηπιαγωγείο, όπου στεγάζεται και σήμερα το 2o Νηπιαγωγείο της κωμόπολης.
Τα σχολεία του Ασβεστοχωρίου είναι τα παλαιότερα της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης. Όταν δημιουργήθηκαν λειτουργούσαν μόνο λίγα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εθνική και πνευματική ζωή του τόπου και αποτελούν μικρογραφία της κωμόπολής μας, επειδή η παρακολούθηση της ιστορικής τους διαδρομής διαγράφει ταυτόχρονα και την εξέλιξη της ιστορίας της. Σημαντικές προσωπικότητες φοίτησαν σ’ αυτά και αναδείχτηκαν σε διάφορους τομείς. «Φωτισμένοι» εκπαιδευτικοί με τη διδασκαλία τους συνέβαλαν ώστε να προσφέρουν τα σχολεία στους κατοίκους ποιοτική εκπαίδευση.
Η πολύχρονη λειτουργία τους, η προσφορά τους στη μόρφωση και στην κοινωνική αναβάθμιση, η ευσυνειδησία τής πλειονότητας των εκπαιδευτικών που υπηρέτησαν και που υπηρετούν σ’ αυτά, τα καταξίωσαν στη συνείδηση των κατοίκων.
ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Οι ετήσιες εξετάσεις των σχολείων του Ασβεστοχωρίου, μέχρι την απελευθέρωση από τους Τούρκους (σύμφωνα με μαρτυρίες συνεχίστηκε και μερικά χρόνια αργότερα), γίνονταν στις 29 και 30 Ιουνίου, τη γιορτή των Αγίων Αποστόλων. Τις δύο αυτές μέρες το Ασβεστοχώρι παρουσίαζε γιορταστική όψη και όλοι οι κάτοικοί του παρακολουθούσαν τις εξετάσεις των παιδιών τους. Η εφορεία και οι διευθυντές των σχολείων ήταν υποχρεωμένοι την περίοδο των εξετάσεων να ενημερώνουν με επίσημη έκθεση τη Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα για την πορεία και τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
Τις εξετάσεις παρακολουθούσαν προσωπικότητες όπως ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας και Θεσσαλονικείς διανοούμενοι.
Ανάμεσα στους επισήμους υπήρχε συνήθως τουρκική αντιπροσωπεία που τις παρακολουθούσε.
ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Κατά τη διάρκεια της κατοχής στα δύο σχολεία εγκαταστάθηκαν στρατιώτες της γερμανικής φρουράς. Στο Αρρεναγωγείο, μετά τους πρώτους μήνες της επίταξής του, «επιτράπηκε» να γίνονται μαθήματα, άλλοτε σε μία και άλλοτε σε δύο αίθουσές του. Τα παιδιά είχαν την ευτυχία να έχουν, κατά τη δύσκολη αυτήν περίοδο για τον Ελληνισμό, δασκάλους φλογερούς πατριώτες, οι οποίοι εκτός από τη μέγιστη ανύψωση του ηθικού τους, συνέβαλαν και γενικότερα στον αγώνα κατά των κατοχικών δυνάμεων ποικιλοτρόπως. Η Αναστασία Λαμπρινού ως Σύνδεσμος του ΕΛΑΣ, ο Ιερεμίας (Ερμής) Κωνσταντινίδης στην αρχή ως Σύνδεσμος και στη συνέχεια ως αντάρτης στον ΕΛΑΣ, ο Αθανάσιος Τοπαλίδης ως υπεύθυνος συσσιτίων για τα παιδιά του Ασβεστοχωρίου και στη συνέχεια κι αυτός ως αντάρτης στον ΕΛΑΣ και η Αναστασία Ζιάννα μέσω της δραστηριότητάς της στη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών Ασβεστοχωρίου.
Η θέρμανση των σχολείων μέχρι το 1974 γινόταν με ξυλόσομπες. Κάθε αίθουσα είχε τη δική της θερμάστρα, την οποία ήταν επιφορτισμένος να ανάβει ο επιστάτης και να τις διατηρούν αναμμένες βάζοντας ξύλα οι επιμελητές κάθε τάξης, οι οποίοι τα κουβαλούσαν από την αποθήκη. Τη χρονιά εκείνη, όμως, τοποθετήθηκαν καλοριφέρ.
Μέχρι το 1968 οι μαθητές πήγαιναν και το απόγευμα στο σχολείο.
Όταν ο καιρός το επέτρεπε μέχρι τη δεκαετία του ’90, οι μαθητές πήγαιναν και περιπάτους. Οι πιο κοντινοί ήταν στο εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στο γήπεδο της Νέας Γενεάς, όπου σήμερα έχει κτιστεί το κλειστό γυμναστήριο, ενώ οι πιο μακρινοί στο «Αργυρώ» και στο Δάσος Κουρί.
Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς πραγματοποιούνταν οι γυμναστικές επιδείξεις. Παλιότερα στο γήπεδο της Νέας Γενεάς, στη συνέχεια στο Πάρκο και αργότερα στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Προηγούνταν πρόβες αρκετών εβδομάδων. Επίσης εκτός από τις γυμναστικές επιδείξεις οι μαθητές χόρευαν παραδοσιακούς χορούς, ενώ διεξάγονταν και ορισμένα αγωνίσματα.
Στις γυμναστικές επιδείξεις συμμετείχαν όλες οι τάξεις των σχολείων.
Από το 1978 έως την ολοκλήρωση του κτηρίου του Γυμνασίου, το 1996, το Δημοτικό Σχολείο λειτουργούσε σε διπλή βάρδια, γιατί οι αίθουσές τους δεν επαρκούσαν για να στεγάσουν τους μαθητές και των δύο σχολείων συγχρόνως, επειδή στο γυμνάσιο φοιτούσαν και οι μαθητές των γειτονικών χωριών (Εξοχής, Ρετζικίου, Φιλύρου).
Το 1987 κατασκευάστηκαν και τρεις τάξεις επάνω από το κτίσμα που υπήρχε. Ο 2ος όροφος ολοκληρώθηκε λίγα χρόνια αργότερα με την κατασκευή τριών ακόμη τάξεων.
Το 1995 ιδρύθηκε η Ειδική Τάξη υποδοχής αλλοδαπών η οποία στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 έγινε τάξη για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.
Το 1995 το σχολείο εξοπλίστηκε με ηλεκτρονικούς υπολογιστές που αγόρασαν και προσέφεραν η κοινότητα Ασβεστοχωρίου και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων και από τότε λειτουργεί Αίθουσα Πληροφορικής. Έκτοτε υπήρξε ανανέωσή τους τρεις φορές: το 2001, το 2006 και το 2010. Το 2010 αγοράστηκαν επίσης, Home Cinema και προτζέκτορες για κάθε τάξη, καθώς και καινούργια ηχητική εγκατάσταση για την Αίθουσα Εκδηλώσεων, στην οποία εκτός από εκδηλώσεις του σχολείου φιλοξενούνται – ελλείψει άλλης – κι άλλες εκδηλώσεις της κωμόπολης.
Από τη σχολική περίοδο 1997-98 ιδρύθηκε και λειτουργεί μέχρι σήμερα Τμήμα Διευρυμένου Ωραρίου ή Δημιουργικής Απασχόλησης ή όπως είναι πιο γνωστό, Ολοήμερο.
Από το 1997 έως το 2008 εκδίδονταν, κάθε 2 ή 3 μήνες, η μαθητική εφημερίδα «Ξεφεύγω». Επρόκειτο για μία πρωτοβουλία του εκπαιδευτικού Κ. Κουνελάκη, ο οποίος αξιοποιώντας ένα πρόγραμμα του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΑΠΘ, έδινε την ευκαιρία σε όσους μαθητές ήθελαν να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο εγχείρημα, να αναζητήσουν πληροφοριακό υλικό στο διαδίκτυο ή από άλλες πηγές, να το επεξεργαστούν στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, να κάνουν τη σελιδοποίηση και να το παραδώσουν έτοιμο προς εκτύπωση. Μετά το 2008, όμως, υπήρξε μία αύξηση της έκδοσης μεμονωμένων εφημερίδων στο σχολείο, ανά τάξη, με αποτέλεσμα να σταματήσει αυτή η σημαντική προσπάθεια.
Το 2004 επιλέχτηκε ως σχολείο πιλοτικής διδασκαλίας δεύτερης ξένης γλώσσας γαλλικής ή γερμανικής στις Ε’ και Στ’ τάξεις, για μια διετία.
Το 2004 ανακαινίστηκε το ημιυπόγειο του σχολείο και με χρηματοδότηση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και ορισμένων ιδιωτών δημιουργήθηκε Δανειστική Βιβλιοθήκη. Η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 2.000 τίτλους βιβλίων.
Στο ημιυπόγειο δημιουργήθηκε επίσης Εργαστήριο Φυσικής και Χημείας, και Χώρος για Εικαστικές δραστηριότητες, ενώ δίπλα τοποθετήθηκαν τραπέζια και καρέκλες για να σιτίζονται οι 45 περίπου μαθητές του Ολοήμερου.
Στο πλαίσιο εκμάθησης μη διαδεδομένων αθλημάτων, κάθε χρόνο τον Ιανουάριο ή το Φεβρουάριο, οι μαθητές της Πέμπτης και της Έκτης τάξης επισκέπτονται το χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου, όπου ειδικευμένοι δάσκαλοι τούς μαθαίνουν σκι.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, κάθε χρόνο, από τα μέσα Μαίου ως τη λήξη του σχολικού έτους, δίδονται θεατρικές παραστάσεις από τάξεις των σχολείων.
Εδώ και 17 χρόνια γίνεται κάθε Μάιο ή Ιούνιο και το Φεστιβάλ Μαθητικών Χορωδιών, που διοργανώνουν τα σχολεία του Ασβεστοχωρίου.
Κατά τους ίδιους μήνες γίνεται και ποδηλατοδρομία στο Δάσος Κουρί, με τη συμμετοχή των μαθητών της Πέμπτης και της Έκτης τάξης των σχολείων, καθώς και διανυκτέρευση των “τελειόφοιτων” μαθητών στο καταφύγιο του Φυσιολατρικού Ομίλου Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην περιοχή.
Θεσμό πλέον αποτελούν και οι εκδηλώσεις με την ονομασία “Γιορτές της Άνοιξης” που διαργανώνει επί σειρά ετών ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, σε συνεργασία με το Σύλλογο Διδασκόντων. Περιλαμβάνουν θεατρικές παραστάσεις και “παιχνίδια Λούνα Παρκ”. Επίσης υπάρχει και “Λαϊκή Βραδιά” για μικρούς και μεγάλους.
Αξιοσημείωτη είναι και η διοργάνωση, με πρωτοβουλία των γυμναστών, εσωτερικών πρωταθλημάτων, ποδοσφαίρου, χάντμπολ, χόκεϊ κ.α., με τη συμμετοχή μαθητών των τριών μεγάλων τάξεων του σχολείου.
Την τελευταία διετία διοργανώνεται εκδήλωση παρουσίασης παραολυμπιακών αθλημάτων.
Παράδοση αποτελεί πλέον και η εκπαιδευτική εκδρομή που πραγματοποιούν τα σχολεία κάθε Ιούνιο στην Αθήνα, όπου οι μαθητές της Έκτης τάξης, επισκέπτονται την Ακρόπολη, διάφορα μουσεία και άλλους αρχαιολογικούς χώρους.
Κατά τη σχολική περίοδο 2007 – 2008 ένεκα της μεγάλης αύξησης μαθητών, συστάθηκε πάλι δεύτερο Δημοτικό Σχολείο. Στα δύο σχολεία, που συστεγάζονται, λειτουργούν συνολικά 19 τάξεις.
Κατά τη φετινή σχολική περίοδο φοίτησαν στο 1ο Δημοτικό Σχολείο 252 μαθητές, ενώ δίδασκαν 25 εκπαιδευτικοί. Διευθυντής του ήταν ο Νίκος Βουδρισλής. Στο 2ο φοίτησαν 135 μαθητές και δίδασκαν 11 εκπαιδευτικοί. Διευθυντής ήταν ο Νίκος Μαρκίδης.
Νίκος Γιώτης
Αναζήτηση
Αρχείο
- Δεκέμβριος 2025
- Ιούλιος 2025
- Ιούνιος 2025
- Δεκέμβριος 2024
- Ιανουάριος 2024
- Σεπτέμβριος 2023
- Μάρτιος 2023
- Φεβρουάριος 2023
- Ιανουάριος 2023
- Δεκέμβριος 2022
- Ιούλιος 2022
- Μάιος 2022
- Μάρτιος 2022
- Δεκέμβριος 2021
- Ιούλιος 2021
- Μάιος 2021
- Δεκέμβριος 2020
- Σεπτέμβριος 2020
- Ιούλιος 2020
- Απρίλιος 2020
- Φεβρουάριος 2020
- Ιανουάριος 2020
- Δεκέμβριος 2019
- Νοέμβριος 2019
- Οκτώβριος 2019
- Σεπτέμβριος 2019
- Ιούλιος 2019
- Ιούνιος 2019
- Μάιος 2019
- Απρίλιος 2019
- Μάρτιος 2019
- Φεβρουάριος 2019
- Ιανουάριος 2019
- Δεκέμβριος 2018
- Νοέμβριος 2018
- Οκτώβριος 2018
- Αύγουστος 2018
- Ιούλιος 2018
- Ιούνιος 2018
- Μάιος 2018
- Απρίλιος 2018
- Μάρτιος 2018
- Φεβρουάριος 2018
- Ιανουάριος 2018
- Δεκέμβριος 2017
- Νοέμβριος 2017
- Οκτώβριος 2017
- Σεπτέμβριος 2017
- Αύγουστος 2017
- Ιούλιος 2017
- Ιούνιος 2017
- Μάιος 2017
- Απρίλιος 2017
- Μάρτιος 2017
- Φεβρουάριος 2017
- Ιανουάριος 2017
- Δεκέμβριος 2016
- Νοέμβριος 2016
- Οκτώβριος 2016
- Σεπτέμβριος 2016
- Αύγουστος 2016
- Ιούλιος 2016
- Ιούνιος 2016
- Μάιος 2016
- Απρίλιος 2016
- Μάρτιος 2016
- Φεβρουάριος 2016
- Ιανουάριος 2016
- Δεκέμβριος 2015
- Νοέμβριος 2015
- Οκτώβριος 2015
- Σεπτέμβριος 2015
- Αύγουστος 2015
- Ιούλιος 2015
- Ιούνιος 2015
- Μάιος 2015
- Απρίλιος 2015
- Μάρτιος 2015
- Φεβρουάριος 2015
- Ιανουάριος 2015
- Δεκέμβριος 2014
- Νοέμβριος 2014
- Οκτώβριος 2014
- Σεπτέμβριος 2014
- Αύγουστος 2014
- Ιούλιος 2014
- Ιούνιος 2014
- Μάιος 2014
- Απρίλιος 2014
- Μάρτιος 2014
- Φεβρουάριος 2014
- Ιανουάριος 2014
- Δεκέμβριος 2013
- Νοέμβριος 2013
- Οκτώβριος 2013
- Σεπτέμβριος 2013
- Αύγουστος 2013
- Ιούλιος 2013
- Ιούνιος 2013
- Μάιος 2013
- Απρίλιος 2013
- Μάρτιος 2013
- Φεβρουάριος 2013
- Ιανουάριος 2013
- Δεκέμβριος 2012
- Νοέμβριος 2012
- Οκτώβριος 2012
- Σεπτέμβριος 2012
- Αύγουστος 2012
- Ιούλιος 2012
- Ιούνιος 2012
- Μάιος 2012
- Απρίλιος 2012
- Μάρτιος 2012
- Φεβρουάριος 2012
- Ιανουάριος 2012
- Αύγουστος 2011
- Ιούλιος 2011
- Ιανουάριος 2011