Έκλεισε αισίως τα 100 χρόνια ζωής και όπως δήλωσε χαριτολογώντας στο testasv.local, “θα αρχίσω να μετράω πάλι τα χρόνια μου από την αρχή”.
Νιώθεις δέος μπροστά σε μια γερόντισσα 100 χρονών, τη μεγαλύτερη εν ζωή Ασβεστοχωρίτισσα, που με διαύγεια… νεάνιδας, σου διηγείται τόσα πολλά για τα γεγονότα που έζησε: πολέμους, δικτατορίες, κινήματα, αλλά και ευχάριστα σε τοπικό επίπεδο βέβαια, όπως τα γλέντια που γίνονταν στο Ασβεστοχώρι.
Ο λόγος για τη συμπολίτισσά μας Σοφία Γκαραγκούνη, η οποία γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1913, δηλαδή περίπου τρεις μήνες μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και φυσικά του Ασβεστοχωρίου από τον τουρκικό ζυγό. Παντρεύτηκε τον κατά 8 χρόνια μεγαλύτερό της Λιώλη (Γιώργο) Γκαραγκούνη το 1937 και χήρεψε πριν από 30 ακριβώς χρόνια, το 1983.
Όπως μας είπε με καμάρι έχει ταξιδέψει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αλλά και στην Τουρκία και τη Βουλγαρία.
Με τη “βοήθεια” εγγονής και δισέγγονης σβήνει τα κεριά της τούρτας
Παραπονιέται, πάντως συνεχώς ότι δεν έχει… παρέες γιατί όλοι και όλες όσοι έκανε παρέα στα νιάτα της αλλά και αργότερα έχουν πεθάνει. Ασφαλώς όμως δεν έχει παράπονο από τους συγγενείς της που την περιβάλλουν με περισσή αγάπη, όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία με την εγγονή της που έχει το όνομά της (κόρη του γιού της Βάιου) αλλά και τη δισέγγονή της που σβήνουν μαζί της την τούρτα των γενεθλίων της.
Όπως είναι φυσικό σε κάποιον που έχει συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής το πρώτο που ρωτάς είναι “ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας της και κυρίως ό,τι έχει σχέση με τη διατροφή της”.
“Έτρωγα πολλά ψάρια” μας λέει, “και σπάνια κρέας”, ενώ ακόμα και σήμερα τρώει κάθε πρωί γάλα, και το μεσημέρι συνήθως συνοδεύει το φαγητό της, με λίγη λακέρδα, καυτερή πιπεριά και λίγο κρασί ή ούζο. Επίσης είχε και έχει αδυναμία στο γιαούρτι, αλλά μόνο το χειροποίητο που έφτιαχνε μόνη της ή τώρα το φτιάχνει η κόρη της η Αρετή, αλλά απεχθάνεται τα γιαούρτια του εμπορίου.
Ακόμη και στα εκατό της δεν αφήνει παλιές συνήθειες, όπως το να πλένει κάθε μέρα ανελλιπώς, για λόγους υγιεινής, την τεχνητή της οδοντοστοιχία. Μ’ αυτό μάλλον μας δείχνει πως οι καλές συνήθειες δεν κόβονται και η… ζωή δε σταματάει στα 100…
Να τα χιλιάσεις κ. Σοφία.
Νίκος Γιώτης
Ένα Σχόλιο